encerellar

(< cerello)

v t e pron
enlear.
v t
Facer que se poñan a mal dúas ou máis persoas.

Ex: Os seus dixomedíxomes encerellaron o matrimonio.
Sinónimos: enlizar. Antónimos: desencerellar.
v pron
Poñerse a mal dúas ou máis persoas.

Ex: A súa amizade encerellouse por culpa dun terceiro.
v pron
Engancharse os cans para realizar o acto sexual.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO encerellar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encerello
encerellas
encerella
encerellamos
encerellades
encerellan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encerellaba
encerellabas
encerellaba
encerellabamos
encerellabades
encerellaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encerellei
encerellaches
encerellou
encerellamos
encerellastes
encerellaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encerellara
encerellaras
encerellara
encerellaramos
encerellarades
encerellaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encerellarei
encerellarás
encerellará
encerellaremos
encerellaredes
encerellarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encerellaría
encerellarías
encerellaría
encerellariamos
encerellariades
encerellarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encerelle
encerelles
encerelle
encerellemos
encerelledes
encerellen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encerellase
encerellases
encerellase
encerellasemos
encerellasedes
encerellasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encerellar
encerellares
encerellar
encerellarmos
encerellardes
encerellaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
encerella
-
-
encerellade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encerellar
encerellares
encerellar
encerellarmos
encerellardes
encerellaren

Xerundio encerellando

Participio encerellado
encerellada
encerellados
encerelladas