"OCI" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos diplodócidos.

2. Dinosauro pertencente á familia dos diplodócidos.

3. Familia de dinosauros, da infraorde dos saurópodos, de pescozos e colas moi longos, corpo e extremidades delgadas e cabeza diminuta. Eran relativamente lixeiros, comparados cos braquiosauros, ao presentaren as vértebras con moitos ocos que se convertían nun complexo enreixado que seguía soportando as mesmas forzas ca as vértebras macizas doutros animais. A familia comprende os xéneros: Brontosaurus, Dicraeosaurus, Diplodocus e Mamenchisaurus.

1. Acción e efecto de disociar ou disociarse.

2. 1. Reacción pola que un composto químico se transforma en dúas ou máis substancias máis simples, elementais ou non, como por exemplo, a reacción do cloruro de amonio que dá cloruro de hidróxeno e amoníaco, ou a de ioduro de hidróxeno que dá hidróxeno e iodo.

   2. calor de disociación

      Enerxía que se absorbe cando un mol dunha substancia dada se disocia nos seus elementos constituíntes.

   3. disociación iónica

      Reacción de equilibrio entre unha substancia en solución e os seus ións. Segundo Arrhenius (1887), as propiedades das solucións dos electrólitos explícanse aceptando que se dá unha fracción de electrólito disociada en ións en equilibrio coa forma molecular non disociada. Así, defínese unha constante de disociación determinada a partir do grao de disociación (fracción disociada), que depende da concentración e que se pode avaliar experimentalmente. A teoría de Arrhenius unicamente é válida para solucións moi diluídas de electrólitos débiles e, ademais, ignora o papel do disolvente que participa tanto no efecto enerxético que acompaña a disolución dos ións, como no efecto dialéctrico que inflúe sobre as forzas electrostáticas entre os ións. En 1923 Debye e Hückel enunciaron a súa teoría da disociación completa dos electrólitos fortes, segundo a que se admite que estes se dan só en solución en forma iónica e que as forzas interiónicas, ignoradas por Arrhenius, fan diminuír a velocidade entre...

   4. disociación térmica

      Reacción de ruptura dos enlaces dunha molécula e liberación dos átomos constituíntes conseguida con temperaturas elevadas, cando a enerxía de axitación térmica dos gases chega a superar as enerxías de enlace.

   5. presión de disociación

      Presión do gas en equilibrio co sólido a unha temperatura determinada, cando o sólido se disocia dando lugar a un ou máis produtos gasosos.

3. Ruptura da unidade psíquica da personalidade, perceptible mediante a observación de movementos ou expresións contrarias ao contexto intelectual ou emocional que os rodea.

4. Procedemento que consiste nunha sucesión de conceptos ou de elementos incompatibles desde o punto de vista semántico ou lóxico nun mesmo período gramaticalmente correcto. Foi habitual na literatura surrealista, nas imaxes de tipo onírico.

5. Aumento da cantidade de albumina no líquido cefalorraquídeo, cunha cifra normal ou moi pouco aumentada do número de células.

6. ...

1. Separar algo daquilo ao que estaba unido ou asociado.

2. Someter a disociación.

3. Producirse unha disociación.

1. Relativo ou pertencente á disociación.

2. Que disocia.

1. Que obedece ou se deixa instruír ou conducir facilmente.

2. Aplícase ao material que é fácil de traballar.

1. Proba empregada na medicina forense que se practica sobre órganos como os pulmóns, o corazón ou o fígado dunha criatura que se presenta cadáver, co fin de saber se a morte aconteceu antes da saída do corpo da nai ou durante o parto.

2. Técnica de análise química que se emprega para determinar a composición e a proporción dos compoñentes dun material, como as que levan a determinar a fórmula química dun mineral ou a controis de calidade en materiais de construción.

PERSOEIRO

Rei de Escocia (1097-1107), fillo de Malcolm III e santa Margarida. Recibiu o reino de Guillerme II de Inglaterra (1094) e fíxose co poder logo de destronar o usurpador Donaldbane (1097).