"RNE" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 566.
-
PERSOEIRO
Astrónomo e físico francés. Astrónomo no Observatorio de Bordeos (1905), foi nomeado profesor da facultade de Ciencias de Estrasburgo (1919) e director do Observatorio de París (1929). Investigou, no eido da física, as ondas infrasónicas e os campos gravitatorios, no das matemáticas, as funcións case periódicas, e, no da astronomía, a refracción atmosférica e os cometas. Ademais estudiou as condicións nas que un astronauta pode ser liberado da gravidade terrestre.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Sacudir a cabeza un animal con cornos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Mover as pernas continuamente de forma brusca e violenta.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cada unha das pezas que, unha vez soldadas, forman o esterno dos vertebrados.
-
-
Xogo tradicional que consiste en bater cun pao grande, chamado palán, a outro máis pequeno para lograr que este salte o máis lonxe posible. Desenvólvese por equipos e cómpre decidir quén sae primeiro. Resolto isto, o equipo que saca tira o pau pequeno ou billarda ao chan e, co outro, bateralle nun lado para que se eleve, golpeándoo tamén cando está no aire tratando de metelo nun círculo debuxado no chan, chamado reinado, sen que o equipo que defende a meta consiga recollelo antes. Se os que están defendendo acadan a billarda pasan a sacar e os que sacaron sen conseguir a meta perden un xogador que queda eliminado. Se conseguen meter a billarda no reinado, o xogador eliminado pasa a ser do outro equipo.
-
Pao pequeno de madeira, aproximadamente de dez centímetros e uns tres de diámetro, que se fai saltar no xogo da estornela. Ao pousalo no chan quédanlle as puntas sempre ao aire.
-
-
PERSOEIRO
Diplomático e escritor francés, barón de Estournelles de Constant de Rebecque. Foi conselleiro da embaixada de Francia en Londres (1892-1894), deputado (1895) e senador (1904-1924) en Francia. Como representante do seu país acudiu ás dúas primeiras conferencias da Haia (1899, 1907). Escribiu, entre outras obras, La Politique française en Tunisie: Le Protectorat et ses origines, 1854-1891 (1891), Woman and the cause of the peace (1911) e Pour la Société des Nations (1921). En 1891 gañou o premio Thérouanne da Academia Francesa e en 1909 recibiu, xunto a Auguste Beernaert, o Premio Nobel da Paz.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Produción cinematográfica francesa realizada en 1943. Foi dirixida por Jean Delannoy e interpretada por Jean Marais, Madeleine Solonge, Jean Murat e Yvonne de Bray. Destaca pola súa calidade estética e poética, grazas á colaboración directa de Jean Cocteau.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Tecnoloxía para a creación de redes informáticas de área local de alta velocidade. Todos os ordenadores e demais equipos conectados á rede poden intercambiar datos a 10 Mb por segundo. A conexión realízase por medio de sinais de radiofrecuencia transportados por un cable coaxial. Unha revisión desta tecnoloxía permitiu que os datos puidesen chegar a intercambiarse a velocidades de ata 1 Gb por segundo. O seu nome orixinal, Ethernet DIX, facía referencia ás tres compañías que interviron no deseño do estándar: Digital, Intel e Xerox.
-
PERSOEIRO
Arranxador, pianista e director de orquestra. Coñecido como Gil Evans, tivo unha formación autodidacta e debutou en Stockton como director de orquestra entre 1941 e 1949. Colaborou coa orquestra de Claude Thornhill e posteriormente traballou con Miles Davis, con quen gravou Birth of the Cool e Miles Ahead. Dende os anos setenta interesouse polos instrumentos acústicos e electrónicos con obras como There Comes a Time (1974).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Gravador. Discípulo de R. Peake e de J. Payne, loitou en favor da monarquía e tivo que exiliarse a Francia, onde traballou con R. Nanteuil. En 1650 estableceuse en Londres e especializouse no gravado de retratos, aínda que tamén gravou os seus debuxos tomados do natural e obras doutros pintores. Foi autor de The art of graving and etching (A arte do gravado e a augaforte, 1662). O seu fillo, William Faithorne o Novo (Londres 1656-1710), foi tamén gravador.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
ES-TRAD;mso-fareast-language: brandoeiro.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Herbácea do xénero Chenopodium, da familia das quenopodiáceas, de ata 200 cm de altura, follas rómbicas dispostas de xeito alterno, pecioladas e sen estípulas caracterizadas por presentar na súa superficie, especialmente no envés, unha pulverulencia fariñenta. É unha planta anemófila de flores hermafroditas ou femininas, de dúas a cinco pezas no perianto e dous estigmas; son moi pequenas e pouco vistosas, e producen froitos en aquenio. Florecen a finais do verán, momento en que liberan na atmósfera gran cantidade de pole polo que constitúe un importante elemento alerxénico para o home. En Galicia están presentes as especies: Ch. album, Ch. bonus-henricus, Ch. botrys e Ch. murale. Tamén se denomina fariñeiro, fariñento, fariñón e farnento.
-
VER O DETALLE DO TERMO
farnelo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe nobre italiana da rexión de Tuscia, orixinaria do castelo de Farnese (Lacio), os seus membros desde 1545 ostentaron o título de duques de Parma. Fundada no s X, o primeiro membro coñecido foi Pietro Farnese (s XII), señor de Farnese, conde de Orvieto e comendador da cabalería pontificia. O seu descendente Ranuccio Farnese o Vello (s XV), señor de Farnese, Montalto e Ischia di Castro e senador romano iniciou unha política de alianzas matrimoniais que permitiu o ascenso social da súa familia, protexida do Papa Uxío IV. O seu neto Alessandro Farnese (1468-1549), fundador da biblioteca Farnese, foi desde 1534 papa co nome de Paulo III. En 1545 converteu en ducados as cidades de Parma e Piacenza e cedeullas ao seu fillo Pedro Luís Farnese (1490-1547). Posteriormente destacaron Alessandro Farnese , duque de Parma (1545-1592) e militar ao servizo da Coroa de Castela; Ranuccio I de...
-
PERSOEIRO
Duque de Parma e Piacenza (1586-1592). Coñecido como O Gran Capitán, estivo ao servizo da Coroa de Castela. Combateu na Batalla de Lepanto (1571) e foi lugartenente xeral de Catalunya (1576-1577). En 1577 dirixiu os tercios italianos que, trala Batalla de Gembloux (1578), recuperaron as provincias católicas do S dos Países Baixos. Antes de morrer, Xoán de Austria nomeouno capitán do exército e gobernador dos Países Baixos (1578-1582), cargo que lle confirmou Filipe II. Tentou reunir as provincias valonas e en 1579 ocupou Maastricht e asinou a Unión de Arras (1579), na que se deu validez ao Edito Perpetuo e se decidiu a saída dos tercios casteláns de Flandres. O enfrontamento coas provincias do N, a Unión de Utrecht, produciuse trala proclamación do duque de Anjou como gobernador de Flandres (1581) e obrigouno a abandonar o sitio de Cambrai (1581) e asediar Anveres, que non capitulou ata 1585. En 1590, Filipe II enviouno a Francia para prestar axuda á Liga Católica no asedio de...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Filipe I de Parma.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Isabel de Farnese.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Palacios que mandou construír Alexandre Farnese en Roma e Caprarola. O romano iniciouno Sangallo o Mozo (1514), continuono Michelangelo (1546) e finalizouno Giacomo della Porta (1580); foi decorado polos Carraci. O palacio de Caprarola realizouno A. Vignola.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Palacete construído en Roma polo banqueiro Agostino Chigi (1509-1511). Construírono Peruzzi e Rafael, que tamén realizou a decoración. En 1878 as escavacións descubriron unha vila romana do s I.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Farnese.