"Uma" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao reumatismo.

2. Que ou quen padece reumatismo.

1. Doenza de etioloxía moi diversa pero que ten en común a dor e a impotencia funcional dalgunha parte do aparato locomotor (ósos, músculos e articulacións). Están neste grupo enfermidades como a artrite, a artrose, a colaxenose ou a gota.

2. Doenza de causa descoñecida caracterizada por episodios recorrentes de artrite de duración variable, desde unhas poucas horas ata unha semana. Resultan especialmente afectados os xeonllos e os dedos das mans.

3. Doenza que se presenta como complicación inflamatoria non supurada dunha infección polo estreptococo betahemolítico do grupo A. OBS: Tamén se denomica febre reumática.

REXIÓNS

Rexión de Tanzania (63.498 km2; 1.117.166 h [2002]). A súa capital é Songea.

RIOS

Río de África oriental de 920 km de lonxitude. Nunha boa parte do seu traxecto serve de fronteira entre Tanzania e Moçambique antes de desembocar no Océano Índico.

CAPITAIS

Capital da provincia de Tucumán, Arxentina, situada na rexión do Norte (527.607 h [2001]). Está situada na beira do río Salí, afluente do Dulce, e ao pé da cordilleira preandina. Ten industrias alimentarias, de materiais da construción e de calzado.

PERSOEIRO

Automobilista alemán. Debutou en Fórmula 1 no GP de Bélxica (1991) e conseguiu máis de 70 vitorias en grandes premios. Proclamouse 7 veces campión do mundo (1994, 1995, 2000, 2001, 2002, 2003 e 2004).

PERSOEIRO

Político. Dirixente do Moviment Republicain Populaire (MRP), foi deputado, ministro de Finanzas (1946), presidente do consello (1947-1948), ministro de Asuntos Exteriores (1948-1953) e de Xustiza (1955-1956). Partidario da Unión Europea, propuxo o denominado Plan Schuman (1950), que levou á creación da Comunidade Europea do Carbón e do Aceiro (CECA).

PERSOEIRO

Compositor. O primeiro período da súa produción (1829-1839) está formado por numerosos lieder e por vinte e seis obras para piano, como Carnaval (1835) e Kreisleriana (1838). Na segunda etapa (1840-1851) intentou conseguir sen éxito a creación dunha ópera alemá romántica, aínda que conseguiu triunfar coa composición de catro ciclos de cancións, como Dichterliebe (O amor do poeta, 1840), e as súas catro sinfonías (1841-1851). O derradeiro período creador (1850-1854) comprende o Concerto para violonchelo e orquestra (1850), a Misa Latina (1852), o Réquiem latino (1852) e catro aberturas.