"andi" (Contén)

LIÑAXES

Liñaxe de orixe galega que trae por armas, escudo partido: 1, de prata, con tres bandas de sinople; 2, de goles, con dúas caldeiras de sable, colocadas en pau. Outra trae, en campo de goles, unha cruz de ouro, nos cantóns con catro flores de catro follas, de ouro, unha en cada cantón.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Sandiás. Construída polo mestre Bertomeu de Nosendo no s XVI, en estilo gótico tardío, anuncia as formas renacentistas. Ten unha soa nave e capela maior de planta cadrada, cuberta cunha bóveda de cruzaría. Conserva un retablo manierista de Francisco de Moure. No exterior destaca a portada de estilo manuelino, formada por dúas arcadas, a interior de arco rebaixado e quebrado, e a exterior de arco rebaixado liso. A torre é de planta cadrada.

1. Relativo ou pertencente ao sandinismo.

2. Partidario ou seguidor do sandinismo.

PERSOEIRO

Político nicaraguano. Dirixiu desde 1927 as guerrillas nacionalistas contra o goberno de Chamorro, dirixido por EE UU, que interveu para detelo. Ao acceder á presidencia Juan Bautista Sacasa, pactou co goberno e depuxo as armas (1933), pero o xefe da garda nacional, Anastasio Somoza, fíxoo asasinar.

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Jorge de Sena, foi catedrático de Literatura Portuguesa e Española na University of California. A súa poesía recolleuse nos tres volumes de Poesia (1977-1978). Publicou libros de contos, como Andanças do Demónio (1960), Novas Andanças do Demónio (1966) ou Os Grão-Capitães (1976), e as novelas O Físico Prodigioso (1977) e a inacabada Sinais de Fogo (1979). Como crítico literario, destacan os ensaios A Estrutura de “Os Lusíadas” e Outros Estudos Camoneanos e de Poesia Peninsular do Século XVI (1970) e Os Sonetos de Camões e o Soneto Quinhentista Peninsular (1969).

PERSOEIRO

Escultor. Realizou, para a igrexa de Santa María da Guarda, o Retablo do Bon Suceso (1886) e o Santo Cristo da Saúde (1876). Da súa produción tamén destacan o Santo Cristo Xacente e as imaxes de Nosa Señora do Rosario e Nosa Señora das Angustias, da igrexa de San Miguel de Tabagón (O Rosal).

ENTRADA LARGA

Estado do SL de África, que constitúe un pequeno enclave entre a República Surafricana e Moçambique (17.364 km2; 1.033.000 h [estim 2001]). A capital lexislativa é Lobamba e a administrativa Mbabane.
Xeografía
Xeograficamente divídese de O a L en tres rexións: unha de máis de 1.000 m de altura (Highveld), de clima subtropical moderado e de alta pluviosidade, con bosque de folla perenne; outra cunha altura media de 700 m (Middleveld), zona subtropical de sabana seca; e outra dunha altura de 300 m (Lowveld), de clima seco e cálido. Os ríos principais son o Great Usut, o Ingwavuma e o Komati. A vexetación é esteparia. A agricultura é a principal actividade económica polo número de ocupados. Hai abundante gando bovino e caprino. O principal cultivo é a cana de azucre. Posúe numerosas reservas de carbón e son importantes tamén os diamantes, o ouro e o asbesto, entre outros. A electricidade escasea e a industria limítase ao tratamento dalgúns...

ENTRADA LARGA

Estado do SL de Asia situado no centro da península de Indochina, ao N do golfo de Siam, cunha prolongación ao S, na península de Malacca. Limita ao N e ao O con Myanmar, ao NL e ao L con Laos, ao SL con Camboxa, e ao SO co Océano Índico (513.015 km2; 61.213.000 h [estim 2001]). A súa capital é Bangkok.
Xeografía física
O corazón do país está constituído pola fértil chaira do río Chao Phraya, formado pola confluencia dos ríos Ping e Yom, que desemboca en delta no golfo de Siam. O N e o O do país son montañosos, formados por cordilleiras graníticas paralelas sucadas por vales estreitos e profundos. Cara ao S as cordilleiras convértense nunha única que se prolonga pola península de Malacca. Ao L da conca do Chao Phraya érguense os outeiros escarpados do Phaya Yen. Máis ao L esténdese o altiplano do Nakhon Ratchasima, rexión inhóspita limitada ao S pola cordilleira de Dongrak e ao L e ao N polo val do Mekong. O clima é monzónico, con...

GOLFOS

golfo de Siam.

PERSOEIRO

Arquiveiro e bibliotecario. Dirixiu, entre outras, a biblioteca privada de Afonso XIII. Foi fundador e primeiro presidente (1949) da Associació Nacional d’ Arxivers, Bibliotecaris i Arqueòlegs. Organizou a biblioteca xeral do CSIC e foi director do Instituto Nacional de Bibliografía Nicolás Antonio, do que dirixiu a revista Bibliografía Hispana.

1. Que está situado ao outro lado dos Andes.

2. Que atravesa os Andes.

CIDADES

Cidade situada no estado de Minas Gerais, Brasil (570.042 h [estim 2004]). É un centro gandeiro e agrícola.

PERSOEIRO

Compositor. Deuse a coñecer a través de obras inspiradas no folclore vasco. Compuxo danzas, poemas sinfónicos, marchas, zarzuelas e as óperas Medi-Mediyan (1910), Las golondrinas (1914) e La Llama, estreada postumamente (1918).

PERSOEIRO

Trobador galego. Activo no primeiro cuarto do s XIII, pertenceu á nobreza menor, como vasalo de Gil Vasquez de Soverosa, e casou con Teresa Martins, da familia dos Mogudos. As súas composicións aparecen xunto coas de Fernan Rodriguez de Calheiros, polo que se pensa que puideron ter algunha relación de amizade ou parentesco. Autor de 29 cantigas, das que 25 corresponden ao xénero de amor; destas, 13 localízanse no inicio do Cancioneiro da Ajuda, polo que poden corresponder a algunhas das primeiras manifestacións deste xénero. Ademais do emprego de temas convencionais, salienta o uso constante da hipérbole e o seu estilo elegante, aínda que algo monótono. En canto ás cantigas de amigo, moi semellantes na temática ás de amor, a doncela láiase da separación do amado. Nunha delas, “Meu amigo, pois vós tan gram pesar” reprodúcese certo enfado da dama co amado, un motivo pouco usual, que tamén empregou Fernan Rodriguez de Calheiros, polo que invita a pensar na relación existente entre...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Navia de Suarna baixo a advocación de santo Estevo.