"An" (Contén)

CONTINENTES

Continente situado ao redor do Polo Sur e que xuntamente coas illas próximas está no interior dos 60° de latitude S. Ten 14.100.000 km2 de superficie, comprendidas as illas (140.000 km2) e a plataforma continental con xeo flotante (1.160.000 km2).
Xeografía física
Desde o punto de vista tectónico, distínguense dúas grandes unidades, separadas por unha liña ideal que vai do mar de Weddell ao mar de Ross. A unidade occidental, moito máis pequena oriental, pódese interpretar como unha prolongación da cordilleira andina: é un conxunto de serras alpinas e de fosas (as dúas principais son as que forman os mares de Weddell e de Ross) que constitúen un zócolo rochoso discontinuo por debaixo da espesa capa de xeo. Nesta área encóntrase o cume máis alto da Antártida, o monte Vinson, de 5.140 m de altitude. A maior aliñación de carácter anticlinal forma a grilanda de illas unidas á Península Antártica: as Shetlands do Sur...

PUNTA

Punta do litoral da parroquia de Suevos (concello de Arteixo) situada entre o porto de Suevos, ao S e a punta Langosteira ao N.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Antas de Ulla baixo a advocación de san Xoán. Nela sitúase a capital municipal.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Lama baixo a advocación de Santiago.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Almería, Andalucía, no Campo de Vera (2.659 h [1996]), situado no val do Almanzora. Ten cultivos de horta, cereais, oliveiras, figueiras e laranxeiras, amais de gandería. Explota canteiras de mármore.

GALICIA

Concello da comarca da Ulloa situado na provincia de Lugo no centro da comunidade autónoma, (42°46’ 57’’ N - 7° 53’ 18’’ O). Limita ao N co concello de Palas de Rei, ao L co de Monterroso, ao S cos de Taboada (comarca de Chantada) e Rodeiro (Deza), e ao O co de Agolada (Deza). Abrangue unha superficie de 103,6 km 2 cunha poboación de 2.549 h (2007) distribuídos nas parroquias de Agüela, Alvidrón, Amoexa, Antas de Ulla, Árbol, Arcos, Areas, Barreiro, Casa de Naia, A Cervela, Cibreiro, Cutián, Dorra, Facha, Olveda, Peibás, Queixeiro, Reboredo, O Rial, San Fiz de Amarante, San Martiño de Amarante Santa Mariña de Castro de Amarante, Santiso, Santo Estevo de Castro de Amarante, Senande, Terra Chá, Vilanuñe e Vilapoupre. A capital municipal é Antas. Atópase a 45 km de Lugo, está adscrito á diocese de Lugo e ao partido xudicial de Chantada.
Xeografía física
O territorio do municipio de Antas de Ulla, situado ao L da serra do Farelo, vese afectado polo dominio...

GALICIA

Parroquia do concello de Antas de ulla. baixo a advocación de San xoán.

IGREXAS

Igrexa de orixe románica construída entre 1225 e 1230. Conserva só parte da nave, na que destaca o tímpano da portada principal, semicircular e decorado cunha cruz de Santiago no medio, flanqueada por un epígrafe hoxe ilexible.

PERSOEIRO

Entallador e escultor barroco coñecido pola súa obra como retablista. Foi mestre titular das obras da Catedral de Santiago de Compostela (1639-1664). Na súa etapa de formación pódense identificar as seguintes obras: o retablo da capela de San Xacinto no Convento de San Domingos de Bonaval (1618); o trazado do cadeirado do coro baixo do mosteiro de San Paio de Antealtares, así como os entalles, que realizou xunto con Bertomeu Delgado (1619); o retablo para a capela maior da Igrexa de Santa María a Grande, en Pontevedra, -substituído posteriormente por un retablo gótico de Maximino Magariños-; e dous retablos colaterais na Igrexa da Nosa Señora de Fisterra (1640). A súa formación clasicista faise efectiva na actividade que desenvolve na Catedral de Santiago de Compostela, tanto no retablo da capela da Purísima Concepción (1637) como na decoración da capela maior ou no tabernáculo, traballos realizados baixo a dirección de Vega Verdugo. Tamén é o autor de varias obras menores para a Catedral...

1. Diante de, en presencia de.

2. Por efecto de, á vista de, atendendo a.

1. alce.

2. Pel adubada e curtida do animal do mesmo nome con acabado de aspecto aveludado, que se emprega en peletería para todo tipo de prendas masculinas ou femininas. A partir dos anos setenta o ante vai na parte exterior de prendas de moito abrigo que teñan polo interior pel de pelo.