Antealtares, Pacto de

Pacto asinado no mosteiro de San Paio de Antealtares o 7 de xuño de 1458 entre varios nobres da Terra de Santiago (Moscoso, Soutomaior e Montaos) e os concellos de Santiago, Muros e Noia. Deu lugar á constitución dunha Irmandade para loitar contra os abusos cometidos por outros nobres, principalmente polo arcebispo de Compostela, Rodrigo de Luna. O documento reflicte a inexistencia da xustiza real, feito que era aproveitado por determinados señores, fundamentalmente o arcebispo e os seus servidores, para roubar e destruír os bens dos congregados en Antealtares. No Manifesto estableceuse a responsabilidade dos señores sobre os roubos cometidos polos seus serventes, ao tempo que se tomaban medidas para garantir a seguridade nos camiños. Ademais, convidábase a outras vilas a sumarse á Irmandade, ofrecemento que foi aceptado por Pontevedra. A conflitiva situación que provocou a Irmandade obrigou a Rodrigo de Luna a fuxir de Compostela, resultando inútiles os diversos intentos conciliadores do Rei Enrique IV para devolverlle ao arcebispo o seu señorío. Tan só a chegada a Galicia de Xoán de Padilla como corrixidor maior do reino e as disensións entre os propios nobres irmandiños, principalmente entre Bernal Yáñez de Moscoso e Pedro Álvarez de Osorio, motivaron o debilitamento da Irmandade. O arcebispo non puido volver a Compostela, xa que morreu antes de poder retomar o seu señorío.