"CIA" (Contén)

CONDADOS

Condado de Croacia (4.524 km2 ; 456.967 h [2001]). A súa capital é Split.

GALICIA

Escritor. Colaborador de diversos medios de comunicación, foi autor de La llaga (1948), Calle de Echegaray (1950), O acomodador e outras narracións (1969), El agua y el vino (1988), Dios está lejos (1988) e Allariz (1991). En 1965 obtivo o Premio Isaac Fraga pola obra teatral Las monedas de Heliogábalo.

GALICIA

Político, xornalista e escritor. Emigrou a Uruguay e Arxentina, onde ocupou diversos cargos e colaborou en diversas publicacións. Regresou a Ferrol en 1860. En 1867 mercou a imprenta coruñesa de C. Míguez e trasladouna a Ferrol onde imprimiu diversos xornais, e fundou e dirixiu La Democracia. Presidente do comité do Partido Republicano Democrático, foi alcalde da cidade (1868). Participou na sublevación cantonal de 1872 e en 1873 foi elixido deputado por Ferrol. Coa Restauración estivo desterrado en Portugal e, expulsado, exiliouse en París ata 1877. Foi un dos fundadores do Ateneo Artístico (1879) e pertenceu á xunta que dirixiu a Escola de Artes e Oficios ferrolá. Das súas obras destacan Los Guaraníes (1861), Los Demócratas ou El Ángel de la libertad.

1. Estado de consciencia imperfecta ou parcial.

2. Nivel da consciencia que corresponde ao subconsciente.

1. Que se fixo ocultamente.

2. Que se obtivo por subrepción.

3. Acta obtida por subrepción e falsa no contido. OBS: A súa pronuncia é sub-repticio.

1. Movemento descendente do aire nunha grande extensión que se presenta en situacións anticiclónicas. O movemento é lento e provoca un quentamento do aire.

2. 1. Afundimento dun sector da superficie terrestre.

   2. Afundimento dunha conca de sedimentación provocada pola acumulación progresiva dos sedimentos, depositados de forma horizontal nun groso de auga non moi grande.

3. Desaparición gradual dun acceso ou dunha doenza.

1. 1. Feito de subsistir unha cousa.

   2. Feito de facer que alguén subsista.

   3. economía de subsistencia

      Economía que pretende a produción para o consumo do que é necesario para subsistir.

2. Conxunto de medios necesarios, especialmente alimentos, para o sustento da vida humana.

3. Termo escolástico cun significado non sempre preciso, que designa aquela calidade dun ente ou dunha esencia en virtude de que esta non precisa doutra cousa para ser o que é. É propia das substancias, sendo as substancias completas perfectamente subsistentes, mentres que as substancias incompletas son imperfectamente subsistentes; e tamén dos xéneros e das especies.

1. 1. Cada unha das diversas formas da materia da que están compostos os corpos e que se distinguen entre eles por un conxunto de propiedades organolépticas, físicas e químicas.

   2. substancia branca

      Parte do sistema nervioso central, de cor branca, formada por fibras nerviosas mielínicas e situada na parte interior do cerebro e na parte periférica da medula. OBS: Tamén se denomina materia branca.

   3. substancia cortical

      Substancia que forma o córtex do cerebro ou doutro órgano, como o ril.

   4. substancia gris

      Parte do sistema nervioso central, de cor gris, formada polos somas das neuronas, fibras amielínicas e células da glía e situada na parte periférica do cerebro e na parte interior da medula. OBS: Tamén se denomina materia gris.

   5. substancia intersticial

      Substancia sólida ou líquida que existe entre as células de tecidos animais.

   6. substancia pura

      Clase de materia homoxénea, de composición química definida, que non se pode descompoñer noutras máis simples por métodos físicos.

   7. substancia tigroide

      gránulos de Nissl.

2. Parte esencial ou máis importante dunha cousa.

3. Parte primordial dunha comida, en que reside o poder nutritivo do alimento e o sabor.

4. ...

1. Relativo ou pertencente á substancia.

2. Que constitúe a esencia dunha cousa.

3. Que é rico en substancias nutritivas.

4. Carácter do que permanece naquilo que é susceptible de mudanza ou do que existe por si mesmo.

5. Unión entre corpo e alma, considerando esta como a forma consubstancial do corpo.

1. Resumir algo.

2. Tramitar un asunto pola vía procesual adecuada ata chegar á pronunciación da sentenza.

1. Que ten manchas.

2. Que non se limpa ou que se ensucia moito.

3. Aplícase ao oficio ou local que ensucia moito.

4. Que contén algunha substancia estraña.

5. Que orixina contaminación, especialmente radioactiva.

6. Que ten alteracións ou defectos con respecto ao orixinal, especialmente aplicado a un son.

7. Que non segue as regras e usa malas artes.

8. Que fere o pudor ou a honestidade.

9. Que non é legal.

10. Que carece de brillo porque está mesturado con outra cor.

11. ...