"Bo" (Contén)

1. erso ou conxunto de versos que se engaden ao final dunha composición métrica, especialmente nun soneto.

2. Forma musical italiana de finais do s XV e principios do s XVI, en que a voz superior se acompaña doutras, de instrumentos ou alterna con fragmentos musicais. É un xénero entre popular e cortesán, xeralmente de contido amoroso. Os primeiros estrambotes foron publicados por O. Petrucci nas súas coleccións de frottole.

1. 1. Cada unha das pezas de metal, madeira ou coiro, colocadas unha a cada lado da sela, nas que o xinete pon o pé cando cabalga.

   2. Accesorio acoplado aos pedais da bicicleta que permite introducir todo o pé suxeitándoo por medio dunha correa.

   3. Peza que, amodo de chanzo, serve para subir ou baixar nalgúns vehículos.

2. Pequeno óso situado na parte máis interna do oído medio dos mamíferos que se articula, pola parte superior, coa bigornia, e que se insire pola base na fiestra oval.

3. 1. Peza coa que se aseguran trabes ou se ligan dúas pezas de madeira.

   2. estribo de pendulón

      Abrazadeira de ferro que suxeita o tirante co extremo inferior do pendulón.

4. 1. Peza que serve de apoio.

   2. ...

1. Anel formado por un anaco de cabo encapelado ao tolete dunha embarcación que, envolvendo a punta do remo, serve como ligadura para suxeitalo; esta faena, ademais de actuar como punto de apoio, facilita a acción de bogar.

2. Lazo que vai no centro do xugo dos bois e que serve para suxeitalo ao temon do carro ou do arado por medio da chavella.

3. Aro ou lazo feito dunha corda ou dunha póla verde retorta que suxeita a cancela ao posto en que se apoia para xirar.

4. Pao ou madeiro en que descansan diferentes obxectos ou pezas.

5. Lazo de corda ou de varas que se emprega para suxeitar ou amarrar distintos aparellos.

6. Anaco de cabo unido polos chicotes que se emprega en diferentes faenas marítimas, especialmente para supender os obxectos pesados que se queren embarcar ou desembarcar.

7. Espeque ou puntal para soster a tapa dunha arca cando se abre.

1. Relativo ou pertencente ao estroboscopio ou á estroboscopia.

2. Efecto que consiste nunha modificación aparente do movemento real dun obxecto cando se ilumina mediante unha luz intermitente de frecuencia apropiada. É o fundamento do estroboscopio e da estroboscopia.

PERSOEIRO

Duque de Borgoña (1078-1102). Liderou, xunto con Raimundo IV de Saint Gilles, a cruzada contra os musulmáns na Península Ibérica (1087).

GALICIA

Política. Foi presidenta de Novas Xeracións do Partido Popular da Coruña desde 1994 e deputada no Congreso pola circunscrición da Coruña na VI (1996-2000) e VII (2000) lexislaturas, nas que foi membro das comisións de Sanidade e Consumo, Administracións Públicas, Regulamento e da comisión mixta para o estudo do problema das drogas.