"eo" (Contén)

PERSOEIRO

Astrónomo, matemático e xeógrafo grego. A súa obra principal é Composición matemática ou Gran Sintaxe -coñecida co nome de Almaxesto, nome que lle deron os tradutores árabes (al-Magisti)-, na que recolleu todos os coñecementos astronómicos anteriores e presentou o sistema ptolemaico. Tamén foi autor do libro máis importante de astroloxía da Antigüidade. Estudou os fenómenos relacionados coa acústica e expuxo as diversas teorías numéricas da música existentes na época. Escribiu un tratado de óptica, onde expuxo os fenómenos da reflexión e a refracción e deulle a formulación correcta. Foi o iniciador da cartografía moderna coa obra Geographia Hiphegesis, de oito volumes, un mapamundi e 26 mapas, onde recompilou as técnicas matemáticas para o trazado de mapas precisos mediante distintos sistemas de proxección, e recolleu unha extensa colección de coordenadas xeográficas correspondentes aos distintos lugares do mundo daquela coñecidos.

PERSOEIRO

Industrial. Xunto con Ben Field realizou en Chicago un tipo de vagón de ferrocarril con camas (1863). O primeiro vagón-cama construído foi bautizado con nome de The Pioneer (1865), e axiña se difundiu mundialmente. Tamén ideou outros perfeccionamentos e melloras para a comodidade, como os asentos extensibles ou o vagón restaurante. Fundou unha fábrica en Palmyra e unha cidade que leva o seu nome, Pullman City, en Chicago.

1. Relativo ou pertencente ás punicáceas.

2. Planta da familia das punicáceas.

3. Familia de plantas arbóreas ou arbustivas, da orde das mirtais, con follas opostas ou fasciculadas, flores solitarias dispostas en aciosaxilares e froito protexido por unha envoltura coriácea. Só consta o xénero Punica, con dúas especies: P. granatum, propia da rexión mediterránea e do SO asiático, e P. protopunica, da illa de Suquṭrā. Algúns autores inclúena dentro das litráceas.

1. Relativo ou pertencente á púrpura.

2. Que é de cor púrpura.

1. Relativo ou pertencente ás quenopodiáceas.

2. Planta da familia das quenopodiáceas.

3. Familia de plantas herbáceas ou raramente arbustivas, da subclase das cariofílidas, con follas habitualmente simples e alternas, flores inconspicuas, hermafroditas ou unisexuais, hipóxinas ou en ocasións perixinas, actinomorfas e monoclamidias, correntemente agrupadas en inflorescencias densas, e de froitos en núcula ou en cápsula, envoltas por periantio persistente. A familia é cosmopolita, pero con máis representantes nas rexións áridas.

PERSOEIRO

Nobre, III marqués de San Carlos, I marqués de Alcedo e Grande de España. Propietario do pazo de Castrelos, o 12 de decembro de 1924 doouno ao Concello de Vigo coa condición de que non saíse nunca do dominio público e que se destinase a museo de arte e parque público, coa denominación de Parque de Quiñones de León. A doazón fíxose efectiva en 1934.

PUBLICACIÓNS

Serie de cadernos monográficos editados en Vigo a partir de 1978. Incluían información sobre diversos santuarios e castros de diferentes concellos galegos, notas sobre escavacións e prospeccións arqueolóxicas, e localizacións de petroglifos.

GALICIA

Economista e político. Doutor en Ciencias Económicas, foi catedrático na Escola de Comercio da Coruña e nas universidades de Santiago de Compostela e da Coruña (1970-1984). Deputado no Congreso por UCD na I lexislatura (1979-1982), participou na Comisión dos 9 (1979). Director adxunto de Caixa Galicia (1984-1994) e directivo en diversas entidades, foi nomeado director xeral (1994) e presidente (2002) da Confederación Española de Cajas de Ahorro (CECA). En 2003 elixírono vogal do Consello de Estado. Publicou, entre outros, La empresa socialista: una aproximación económica (1971), Sobre un modelo dinámico de monopolio (1971), La Economía como disciplina en etapa de transición hacia su constitución como ciencia empírica (1973) e Economía y educación (1983). Pertence á Academia Galega de Ciencias, á Royal Economic Society e á Sociedad Española de Sistemas Generales. Recibiu o Premio Fernández Latorre de xornalismo (1981) e a Medalla Castelao (2000).

GALICIA

Relixioso dominicano. Predicou en Manila, onde foi catedrático na súa universidade, prior do convento dominicano e comisario xeral da Inquisición. Escribiu varios opúsculos en lingua tagala.

GALICIA

Filósofo. Doutor en Filosofía e catedrático emérito da Universidad Complutense de Madrid, foi vicerreitor da mesma, director do Instituto de Filosofía Luis Vives e primeiro reitor da Universidade San Pablo CEU. Publicou Verdad, conocimiento y ser (1965), Guillermo de Ockham y la filosofía del siglo XIV (1966), Hume y el fenomenismo moderno (1974), Método y pensamiento en la modernidad (1981), La razón y lo irracional (1994) e Teoría del conocimiento (1998). Recibiu a medalla de ouro da Universidad Complutense de Madrid e a Encomienda de Alfonso X el Sabio.

1. Relativo ou pertencente ás rafflesiáceas.

2. Planta da familia das rafflesiáceas.

3. Familia de plantas, da orde das rafflesiais, integrada por especies parasitas que carecen de clorofila e presentan un aparato vexetativo reducido. As flores son actinomorfas solitarias ou en acios, xeralmente unisexuais, de periantio monoclamídeo e de ovario ínfero, e froitos baciformes ou capsulares con sementes pequenas e abundantes. A maioría das súas especies son tropicais. A esta familia pertence a especie Rafflesia arnoldi, que ten a flor máis grande coñecida, que pode alcanzar máis de 90 cm de diámetro. Na Península Ibérica só aparece o xénero Cytinus.