"AND" (Contén)

PERSOEIRO

Político e empresario. Iniciou a súa carreira política como alcalde de Maceió (1979). En 1982 foi elixido deputado federal polo partido socialdemócrata e posteriormente foi gobernador do estado de Alagoas (1986-1989). En 1989 creou o Partido da Reconstrução Nacional (PRN), polo que foi elixido presidente da República de Brasil (1990). Cun programa neoliberal, o “Plan Mello”, iniciou o seu mandato implantando un drástico plan de reaxuste económico para controlar a inflación, pero tivo que dimitir polas acusacións de corrupción e tráfico de influencias en decembro de 1992. Dirixiu o xornal Gazeta de Alagoa e presidiu o grupo empresarial da familia, que controla negocios editoriais e audiovisuais.

GALICIA

Filósofo. Foi secretario de Fernando Enríquez de Ribera, duque de Alcalá e estivo ao servizo de Filipe III. Interpretou a moral de Séneca e escribiu Doctrina moral de las Epístolas que Lucio Anneo Séneca escribió a Lucilio. Repartida en setenta capítulos por el mismo estilo de ellas (1612).

1. 1. Nota que lembra algunha cousa.

   2. Caderno en que se apunta aquilo que hai que lembrar.

2. Informe ou nota en que se expoñen datos que hai que ter en conta para un asunto.

3. Comunicación diplomática, xeralmente sen asinar, mediante a que un goberno lle expón a outro, o estado dun asunto pendente entre eles, co fin de facilitar unha negociación.

PERSOEIRO

Comediógrafo. Foi discípulo do poeta Alexis e do filósofo Teofrasto. A súa obra, incluída na denominada comedia nova, está claramente vinculada á crise posdemocrática da polis. A súa temática xira ao redor do amor e do romanticismo, acompañada sempre dun ineludible final feliz. Escribiu máis de cen comedias, aínda que só se conserva enteira unha, O misántropo ou O díscolo, preservada nun papiro exipcio e que foi publicada en 1958; o resto, como A arbitraxe, A muller de Samos ou O home de Sición, coñécese a través dos títulos ou de fragmentos citados por outros autores.

GALICIA

Barítono e escritor. Colaborador da revista Galicia, foi un dos propagandistas da música galega. Escribiu Canciones y poesías gallegas (1908), Frangullas (1910) e Celanoverías (1913).

GALICIA

Relixioso. Foi inquisidor de Galicia e València e cóengo lectoral e vigairo capitular de Santiago de Compostela. Escribiu Elucida et elegans interpretatio ad Bullam Alexandri III P.M. de Jubileo D. Jacobi unici Hispaniarum Patroni (1628) e Comentarios sobre las Constituciones capitulares.

PERSOEIRO

Político e xurista. En 1932 ingresou na Unión Regional de Derechas da Coruña, da que foi elixido presidente (1933). Actuou de enlace entre as organizacións locais e a CEDA, formación política pola que foi deputado (1935-1936). Foi decano do Colexio de Avogados da Coruña (1959-1961).

PERSOEIRO

Enxeñeiro e sindicalista. Militante do PSOE e UGT desde 1970, foi deputado polo PSOE no Congreso (1980-1986) e membro do Parlamento de Andalucía (1986-1987). A partir de 1986 foi elixido secretario xeral de UGT Andalucía. En 1994 substituíu a Nicolás Redondo Urbieta como secretario xeral da organización e foi elixido presidente da Confederación Europea de Sindicatos (2003).

PERSOEIRO

Matemático grego. Foi o primeiro en separar a trigonometría da estereometría e da astronomía. Fixo a primeira definición de triángulo esférico e estableceu os fundamentos da trigonometría esférica. Na súa obra Sphaerica enunciou o teorema de Menelao, que é unha extensión aos triángulos esféricos dun teorema de triángulos planos que se coñece desde a Antigüidade.

PERSOEIRO

Político ruso. Foi o conselleiro principal do Tsar Pedro I de Rusia desde 1699, gobernador das provincias occidentais (1703) e príncipe (1707). Ao morrer o tsar, colocou no trono á súa viúva, Catarina I de Rusia (1725), pero polo poder imposto, e coa axuda do partido reformista, a aristocracia impuxo un Consello Supremo que acompañou o goberno da tsarina (1726). Cando esta morreu, a aristocracia acusouno de corrupción e foi desterrado a Siberia.

PERSOEIRO

Militar e político, terceiro marqués de Leganés, marqués de Mairena e de Morata de la Vega e cuarto duque de Sanlúcar la Mayor. Comendador maior na orde de Santiago, foi lugartenente de València (1667-1669), de Catalunya (1678 e 1685-1688) e gobernador de Milán (1691-1698). Responsable da caída do ministro Oropesa, mostrouse partidario de Carlos de Austria como sucesor de Carlos II. Filipe V condenouno á cadea durante a Guerra de Sucesión Española (1705), ao descubrir que facilitara información ás forzas de Carlos de Austria.

PERSOEIRO

Compositor francés. Estudou con Saint-Saëns, Fauré e Gigout. Compuxo operetas e óperas cómicas, como Veronique (1898) e Fortunio (1907), e ballets, como Les deux pigeons (1886). Dirixiu a Opéra-Comique de París (1898-1904) e a orquestra da Opéra de París (1907-1914). Compuxo tamén música para piano.

PERSOEIRO

Futbolista. Comezou a súa carreira como dianteiro no ano 1995 co Newell's Old Boys, onde xogou ata 2000. Con trece anos incorporouse ao Barcelona, onde empezou en Infantil A e foi ascendendo rapidamente ata o primeiro equipo, no que debutou con só dezaseis anos. Participou no Mundial sub 20 de Holanda 2005, no que a súa selección acabou como campiona e el como máximo goleador e mellor xogador. Pouco despois debutou na selección absoluta arxentina. Como xogador do Barça leva gañadas tres Ligas, dúas Ligas de Campións e unha Copa do Rei.

PERSOEIRO

Escritor. Foi membro do Partido Republicano e cónsul de Guatemala e La Habana en Vigo, onde fundou o xornal ilustrado Pero Grullo (1881) e o semanario La Víbora (1887-1888). Recibiu varios premios polas súas composicións poéticas e publicou Cartas abiertas (1874), Letrillas y epigramas (1878) e La República española y las elecciones en Galicia (1886). Escribiu a peza dramática La petaca de D. Juan que non chegou a publicar.

PERSOEIRO

Escritor suízo. A súa obra literaria, escrita en alemán, manifesta ambición artística e aristocratismo cultural. En 1864 publicou anonimamente as súas primeiras vinte composicións. Da súa produción destacan Georg Jenatsch (1876), Der Heilige (O santo, 1879), Die Hochzeit des Mönchs (O casamento dos monxes, 1884) e Die Versuchung des Pescara (A tentación de Pescara, 1887).