"car" (Contén)

PERSOEIRO

Motociclista. Especialista en probas de resistencia, foi campión de España de Enduro (1979-1985), gañou o Rallye de Tunisia (1987), a Baixa España Aragón (1987) e conseguiu o segundo posto no París-Dakar (1990).

1. Esmagar algo na boca sen engulilo.

2. goma de mascar.

1. 1. Obxecto de  diversos materiais como madeira ou coiro, revestido de metal, que representa unha cara, que serve para ocultar o rostro, e que na Antigüidade levaban os actores cando representaban. No teatro grego, a máscara cubría a cabeza do actor e tiña unha grande abertura bucal que amplificaba a voz. O teatro romano, sen renunciar ás innovacións das atelanas, continuou as experiencias do teatro grego. Despois dun milenio, a máscara teatral reapareceu na Commedia dell’Arte italiana.

   2. Figura de cartón ou outro material, imitando unha cara, con buracos para os ollos e a boca, con que unha persoa cobre o rostro.

   3. Peza de veludo ou satén con buratos para os ollos, que utiliza para tapar a cara e non ser recoñecido.

   4. baile de máscaras

      Baile de disfraces onde as persoas levan a cara tapada con máscaras.

2. Gorxal de tea metálica bordeado con coiro que se adapta á cara por medio dunha tira elástica, especialmente utilizado en esgrima.

3. 1. Obxecto empregado para protexer a cara.

   2. Obxecto que cobre a cara, provisto de filtros de vidro de cor, que empregan os soldadores para protexerse dos raios infravermellos e ultravioleta, das faíscas, e doutros elementos.

   3. Obxecto de malla de arame que cobre a cara e que a protexe cando se preparan explosivos.

   4. ...

1. Festa de persoas disfrazadas con máscaras.

2. Conxunto de persoas que levan máscara.

3. Farsa ou enredo que se realiza para enganar.

ILLAS

Arquipélago de orixe volcánica do Océano Índico, situado ao L de Madasgascar e composto polas illas Mauricio, Rodrigues, Reunión e outras illas menores (4.661 km2; 1.690.105 h [estim 1991]).

PERSOEIRO

Poeta portugués. O seu espírito aventureiro levouno a Italia, Flandres ou Brasil. Escribiu Viriato Trágico (1699), un poemario épico onde no Canto XV, titulado “Um sonho profético”, relata os aspectos máis destacados e emocionantes da súa vida en 80 estancias.

PERSOEIRO

Erudito. Especialista en lingua e cultura sánscrita, foi lector en Oxford e vicerrector do Parameshvara College at Jaffna de Sri Lanka. Publicou Lamps of Fire (1958) e estudios e traducións ao inglés de obras sánscritas e do pali como Upanishads, Dhammapada e Bhagavad-Gītā.

1. Máscara con rasgos humanos ou animais aplicada como elemento decorativo, que se difundiu a partir do s XVI e que posteriormente se aplicou na arte manierista.

2. Figura decorativa, xeralmente policromada, que se coloca na parte alta do exterior da proa debaixo do bauprés. No s XVIII, ao facerse as proas máis estiradas e o bauprés máis caído, apareceron os mascaróns de proa propiamente ditos.

PERSOEIRO

Físico francés. En 1863 investigou fotograficamente a rexión ultravioleta do espectro solar. En 1874 demostrou, en colaboración de Veltman, a inexistencia do vento do espazo celestial, confirmada máis tarde por Michelson e Morley. Estudiou o magnetismo e a electricidade atmosférica e ideou un tipo de electrómetro de cuadrantes (1880).

GALICIA

Pintor e gravador. Iniciouse na pintura desde cativo, en 1912 instalouse en Vilagarcía de Arousa, onde coñeceu a obra de Castelao, que marcou a súa traxectoria artística e espertou o seu interese pola importancia do debuxo como arte. Viaxou a Madrid en 1915 e introduciuse no mundo cultural da capital. De volta a Galicia colaborou en Vida Gallega, Faro de Vigo e El Pueblo Gallego e xunto con Rafael Dieste e Manuel Antonio comezou a forxar a vangarda galega. Realizou retratos, viñetas e estampas que mostraban o inicio dunha nova xeración, a dos Novos ou dos Renovadores, mentres mantiña tamén relación cos membros da Xeración Nós. En 1926 recibiu unha bolsa da Deputación de Pontevedra e viaxou a París onde perfeccionou a súa técnica, empregando o gravado para a reprodución exacta e a xilografía como medio esclarecedor da forma. Coñecía e rexeitaba o academicismo e en París descubriu a vangarda europea e recibiu a influencia do eslavismo de rusos como M. Larionov ou N. Gontcharova. Percatouse...

1. Dar carácter de masa a un grupo de persoas.

2. Pasar algo a ter carácter multitudinario.

CAPITAIS

Capital da provincia homónima, na rexión de Toscana, Italia, situada ao pé dos Alpes Apuanos, a 5 km do Mar Tirreno (66.097 h [2001]). A súa economía está baseada na tradicional industria do mármore, complementada con novas industrias como a mecánica, a química e a construción.

GALICIA

Músico e compositor. Comezou a súa carreira musical na década de 1960. Pertenceu á compañía de discos CBS, coa que editou, entre 1970-1973, O lento camiñar e Historia de un amor. Escribiu diversas cancións, das que destacan ‘Noche no estás sola’ e ‘Calle sin tiempo’.

GALICIA

Artista plástica. Cultivou a escultura, o gravado, a cerámica e a pintura, caracterizada polo uso de imaxes fragmentadas nun ambiente predominantemente abstracto. Destaca o traballo Earth (1998) dentro da serie Patróns xenéricos.