máscara

Obxecto de  diversos materiais como madeira ou coiro, revestido de metal, que representa unha cara, que serve para ocultar o rostro, e que na Antigüidade levaban os actores cando representaban. No teatro grego, a máscara cubría a cabeza do actor e tiña unha grande abertura bucal que amplificaba a voz. O teatro romano, sen renunciar ás innovacións das atelanas, continuou as experiencias do teatro grego. Despois dun milenio, a máscara teatral reapareceu na Commedia dell’Arte italiana.

Figura de cartón ou outro material, imitando unha cara, con buracos para os ollos e a boca, con que unha persoa cobre o rostro.

Peza de veludo ou satén con buratos para os ollos, que utiliza para tapar a cara e non ser recoñecido.

Baile de disfraces onde as persoas levan a cara tapada con máscaras.

Obxecto empregado para protexer a cara.

Obxecto que cobre a cara, provisto de filtros de vidro de cor, que empregan os soldadores para protexerse dos raios infravermellos e ultravioleta, das faíscas, e doutros elementos.

Obxecto de malla de arame que cobre a cara e que a protexe cando se preparan explosivos.

Obxecto que cobre a cara destinadoa a protexer durante certo tempo os ollos e as vías respiratorias dunha persoa ou un animal que se atopa nun ambiente de aire irrespirable. Está composta por unha peza de caucho ou lona impermeable que se adapta á cara, cintas para fixala á cabeza, dous visores de material antiembazamento, unha válvula de saída de aire e un cartucho filtrante que absorbe os gases e os fumes mesturados co aire antes de que cheguen á boca.

Máscara de tule ou tea metálica destinada a protexer a cara e a cabeza das picaduras das abellas ao manipular as colmeas.

facies.

Sensación que teñen os enfermos de tabe dorsal, como se tivesen a pel da faciana comprimida por unha careta.

Cianose cérvico-facial caracterizada por unha coloración difusa vermella cianótica da faciana e do colo, con edema de pálpebras e equimose conxuntival e labial.

Obxecto que cobre a cara mediante o que se suministra osíxeno aos pasaxeiros ou á tripulación dunha aeronave en condicións adversas.

Elemento dun tubo de televisión en color que permite o paso, a través dos buracos de que dispón, dos electróns que proceden de cada canón electrónico ao punto da pantalla onde está a substancia luminiscente que corresponde a cada cor.