"AND" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 3994.

  • PUNTA

    Punta da ribeira dereita da ría de Ares, situada entre a punta de Cruz e a de Promontoiro, na parroquia e concello de Ares.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Castroverde baixo a advocación de Santiago.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Estado do N de Venezuela (7.950 km2; 2.607.160 h [estim 2000]). A capital é Los Teques. Distínguense tres sectores ben diferenciados: ao N a Cordillera de la Costa, no centro o val do Tuy e ao S a Serranía del Interior. A cana de azucre, o cacao, o millo e os froitos tropicais son os produtos agrícolas máis importantes. Posúe industrias alimentarias, téxtiles, de plásticos e de derivados da madeira.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Arciprestado da diocese de Mondoñedo-Ferrol que abrangue o concello da Pontenova e parte dos de Riotorto e Trabada. Está formado por 17 parroquias matrices e 3 anexos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Satélite de Urano, o máis interior e pequeno do planeta, descuberto por G. K. Kuiper o 16 de febreiro de 1948. Xira a unha distancia media do centro do planeta de 135.000 km. A súa órbita é case perfectamente circular e ten un grao de inclinación de 97° 59’ respecto á de Urano. O seu diámetro é duns 400 km.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liñaxe que leva por armas, en campo de goles, cinco bustos de doncelas da súa cor, os cabelos de ouro soltos, cargadas no peito con cadansúa cuncha de vieira de ouro, colocadas en aspa; en orla, dúas serpes con alas, de sinople, entrelazados aos seus colos en xefe e as colas na punta do escudo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Burgos, Castela e León, atravesado polo río Ebro (35.925 h [2001]). É un centro comercial de cereais, vide, patacas e froita, de industrias metalúrxicas, químicas, alimentarias, téxtiles e un importante nó ferroviario. Do seu patrimonio cultural destaca o castelo medieval e a catedral, realizada en estilo románico e finalizada no s XV.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Poeta. Foi rexedor da súa vila natal ao tempo que compoñía versos en castelán e latín. En 1697 presentouse ás Festas Minervais de Santiago de Compostela, onde gañou cun soneto. Escribiu o texto manuscrito Teatro de los prelados de la Iglesia de Mondoñedo (1730).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. Licenciouse en Bioloxía na Universidade de Santiago de Compostela (1978). Ligado desde a súa adolescencia á poesía, a partir de 1988 dedicouse á escrita de relatos e novelas para adultos. Co tempo especializouse en literatura de tradición oral e colaborou con Antonio Reigosa e Xoán R. Cuba. Froito desa colaboración tirou do prelo Contos marabillosos (1998 e 1999), Dicionario dos seres míticos galegos (1999), Contos de maxia (2000), Pequena mitoloxía de Galicia (2001), Contos fantásticos (2001), Contos colorados (2001), Contos de animais (2001), Cando os animais falaban: cen historias daquel tempo (2002), Contos de encantamento (2002) e Contos prodixiosos (2004). No campo da literatura infantil destacan Lúa e os nubeiros (2000), O coello Federico (2000) e Feitizo (2002). Preocupado por unha narración clara e sinxela para o lector, onde os elementos fantásticos se integran con naturalidade no cotián, das súas novelas e libros de relatos cómpre salientar Historia dun paraguas azul...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritora e xornalista. En 1953 instalouse en Bos Aires e vencellouse á cultura galega. En 1957 fundou co seu home Xosé Neira Vilas a editorial Follas Novas. Instalados en Cuba (1961), traballou con Alejo Carpentier na redacción de Pueblo y cultura (1961) e máis tarde como coordinadora nacional de edición de libros para nenos. Foi xefa de redacción do semanario Pionero e cofundadora das revistas infantís Zunzún e Bijirita. Residente en Galicia co seu home desde 1992, traduciu ao galego a obra de poetas latinoamericanos. Vicepresidenta da Fundación Xosé Neira Vilas, publicou contos en castelán como Becados, Relatos y anécdotas de niños vietnamitas, Lidia tiene un cocuyo, Vietnam y tú, La primera aventura, Pepe Martí, Cuando Che era Ernestito, La casa nueva de mis abuelos e Treinta días en Vietnam; e en galego Mitos e lendas da vella Grecia (1983), Os contos de Compay Grilo (1989), Pardela amiga (1990), A primeira aventura (1991), A casa dos títeres (1993), Cantarolas (1995) ou A cama, a...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. Colaborador de Madrid Cómico e fundador de Madrid Alegre, estivo tamén vinculado á redacción de El Liberal, onde popularizou a sección “Versos prosaicos”. Publicou Mi niña (1910), Mi dulcinea (1913), La caída de Isabel II (1914), Rosas de pasión (1914), El oso blanco (1915) e Juegos malabares (1916).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Construción situada en Santeles (A Estrada). Trátase dun edificio rectangular de pedra, con dous andares e coa bodega e a corte na planta baixa. Destaca o seu escudo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Propagandista e librepensadora. Xastra de profesión e de ideario próximo ao socialismo, participou en convocatorias públicas que se realizaron en Betanzos ou Santiago de Compostela, a prol da liberación dos anarquistas encadeados tras os sucesos de maio de 1901 na Coruña. A súa presenza en mitins políticos do século XX era motivo de escándalo no contorno da Igrexa Católica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • FILOSOFOS

    Filósofo e militar. Tentou dúas expedicións (1805-1806) para liberar Venezuela, pero fracasou. En 1810 uniuse aos secesionistas venezolanos e conseguiu a adhesión dos plantadores de cacao. Xeneralísimo e ditador da Nova República (1812), pactou finalmente cos realistas, e os seus propios homes entregárono aos partidarios de Fernando VII. Morreu no cárcere.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Construción situada en Caleiro (Vilanova de Arousa). Consta dunha torre cadrada de tres andares e un edificio de dúas alturas e planta rectangular. A torre está coroada cun antepeito con ameas, unicamente nun dos seus lados; gárgolas nos catro vértices e escudo na planta superior dunha das arestas. Destaca a cheminea, de grandes dimensións, rematada con pináculos, e un hórreo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor francés. Empregou o dialecto labortano clásico, culto, pero descoñecido para a maioría dos falantes de éuscaro. O seu labor poético comezou en 1950 e colaborou en diversas revistas e xornais, como Euzko Gogoa, Euzko Deia, Gernika, Egan ou Irrintzi. Como narrador, destaca a súa novela Haur besoetakoa (A rapaza, 1970). Tamén destacou como tradutor e axudou a Jon Etxaide na preparación da obra Etahun’en bertsoak gipuzkeraz (1969).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Castroverde baixo a advocación de santo André.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente á cidade ou comarca portuguesa de Miranda do Douro, aos seus habitantes ou á súa lingua.

      2. Natural ou habitante da cidade ou comarca portuguesa de Miranda do Douro.

      3. Lingua do phylum indoeuropeo que se fala no nordés de Portugal, nunha extensión de preto de 500 km 2 . De orixe asturleonesa, recibiu a influencia do portugués, sobre todo a partir do s XVI. Na cidade de Miranda do Douro e arredores conservouse como lingua oral xa que foi substituído polo portugués. José Leite de Vasconcelos describiuno e escribiuno por primeira vez a finais do s XIX. O proceso de normativización do mirandés iniciouse en 1995 coa publicación dunha Proposta de Convenção Ortográfica Mirandesa e consolidouse en 1999 coa edición da Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa. Foi recoñecido como lingua oficial pola Lei 7/99, de 29 de xaneiro. Estímase que o falan unhas 7.000 persoas na zona de orixe e que o coñecen uns 5.000 emigrantes.

    1. Aplícase a unha raza de vacas cos cornos revirados cara a atrás propia de Miranda do Douro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Gospodar de Valaquia (1386-1418), fillo de Radu I. Estivo en loita constante contra os turcos e perdeu parte da súa independencia cando Mehmet I ocupou a Dobruxa e o someteu a tributos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Economista escocés. Estudou en Edimburgo e Cambridge e foi profesor en Oxford e Cambridge. Especializouse na análise dos incentivos no contexto da información asimetricamente distribuída, e demostrou que esta información podía ter importantes consecuencias en determinados sistemas económicos e mercados. Recibiu, xunto a W. Vickrey, o Premio Nobel de Ciencias Económicas (1996).

    VER O DETALLE DO TERMO