"An" (Contén)

Termo da xerga dos canteiros que corresponde ás voces ‘escoitar, comprender e oír’.

Parroquia do concello de Mazaricos baixo a advocación de san Cosme.

Substancia de tipo hormonal que, nas plantas e, xunto coa xiberelina, constitúe a hormona da floración.

Fórmula de tratamento que corresponde a unha persoa ou corporación, posta antes da sinatura do escrito que se dirixe, para indicar o cargo que exerce ou algunha circunstancia significativa da sinatura.

Na antiga Atenas, festa das flores e das almas celebrada ao comezo da primavera durante tres días. Durante os dous primeiros días celebrábase a festa en honra da vexetación e da alegría (neste momento probábase o viño novo); terceiro día, o dos khytroi, era de dó (neste momento cocíase o gran). De orixe moi antiga -é anterior á emigración xonia a Asia- e descoñecida, durante a época arcaica grega foi asimilada aos ritos dionisíacos. Os contratos de arrendamento e o pagamento dos salarios agrícolas contábanse a partir das antesterias.

Prematuramente realizado ou sucedido, aínda que non chegase o momento propicio.

Conxunto de materiais que preceden o texto que o autor considera definitivo, e que permiten o estudo da súa xénese mediante a análise dos sucesivos cambios que sofre a obra.

Desviación en masa cara a adiante dun órgano, especialmente o útero, que ten o fondo desprazado cara a adiante, mentres o seu colo vai cara a atrás para repousar no recto.

Día inmediatamente anterior á véspera.

otación efectuada entre os afilados a algúns partidos políticos, co obxectivo de decidir o candidato ou candidatos que os representen nun proceso electoral, segundo o modelo de eleccións primarias.

Xuízo previo para decidir sobre a procedencia ou improcedencia de iniciar un proceso civil ou penal contra un xuíz ou maxistrado, que teña por obxecto esixirlle responsabilidade pola infracción das leis, relativa ao exercicio das súas funcións. Só se pode iniciar cando a acción é promovida polo prexudicado ou ofendido. A decisión non comporta prexuízo sobre a definitiva culpabilidade ou inocencia do encausado.

Antiga cidade de Tesalia, cerca das Termópilas, onde se reunía a anfitionía délfica ao redor do santuario de Deméter.

Forma vogal especificamente inglesa, que ten os equivalentes latinos ou xermánicos no motete e na cantata de igrexa. É unha derivación inglesa do motete sobre textos do salterio. Enrique IV impulsouno e espallouno. A mediados do s XVI o anthem introduciuse en Inglaterra como unha parte esencial nos oficios divinos. A forma non é antifónica senón que é variable e está en constante evolución. Na fin do s XVI atópase o motete polifónico baseado na imitación e no s XVII distinguiuse o full anthem para coro e o verse anthem con un, dous ou tres solistas.

Xénero de herbáceas da familia das asteráceas ao que pertence a macela brava.