"qu" (Contén)

PERSOEIRO

Modista. En 1965 difundiu a minisaia lanzada por A. Courrèges, a través do prêt-à-porter e a confección en serie. Representa o pensamento e os movementos sociais da década de 1960.

PERSOEIRO

Compositor e frautista alemán. Deixou preto de trescentos concertos para unha ou dúas frautas e orquestra, e sonatas. Perfeccionou a frauta traveseira e fixo evolucionar a súa técnica. Publicou un método de frauta (1752).

CIDADES

Cidade do sheng de Fujian, China, situado na costa do mar da China Oriental, diante do estreito de Taiwán (185.154 h [1990]).

PERSOEIRO

Escritor italiano. É autor de narracións (I nostri simili, 1932) e de novelas (La rosa rossa, 1937; Le trincee, 1942; L’onda dell’incrociatore, 1947; Amor militare, 1955; Il cavallo Tripoli, 1956; La calda vita, 1958; e I giochi di Norma, 1964). Postumamente publicouse a compilación poética A sole e al vento (1970).

PERSOEIRO

Arquitecto e pintor italiano. Discípulo de Mengs, reconstruíu a igrexa de Santa Scolástica en Subiaco (1771). En 1776 foi a Rusia, e protexido por Catarina II, estableceuse en Peterburgo, onde ergueu os edificios da Bolsa, o palacio Jusupov, o teatro do Èrmitaž, o palacio Alexandre de Carskoje-Selo e o palacio inglés de Peterhof.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Girona, Catalunya (2.362 h [2001]). A industria tradicional foi a olaría e a cerámica verde e os reloxos. A proximidade con Girona contribuíu ao desenvolvemento e á diversificación industrial, no que destaca o sector alimentario, as estruturas metálicas e os mobles.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de València, Comunitat Valenciana (25.305 h [2001]). Na agricultura predominan os cítricos e as hortalizas. Desde 1970 converteuse nun gran centro industrial, grazas á proximidade e ás boas comunicacións coa cidade de València. O principal sector secundario é o metalúrxico.

CIDADES

Cidade da provincia de Cagliari, situada na illa de Sardeña, Italia (67.275 h [2001]). Ten destilarías, fábricas de papel e extensas minas de sal nas proximidades.

PERSOEIRO

Poeta, tradutor e ensaísta. En Florencia (1929) relacionouse con escritores e cos círculos de intelectuais, e publicou Acqua e terre (1930), a primeira composición poética, L’oboe sommerso (1932), Erato e Apollion (1936), Poesie (1938) e Ed è subito sera (1942), onde recolleu toda a obra poética do período precedente. Durante a Segunda Guerra Mundial traballou na Odisea, na obra de Catulo e Sófocles, no Evanxeo de san Xoán, e máis adiante na obra de Esquilo, nos poetas da Antoloxía Palatina, en Shakespeare, Pablo Neruda e Cummings. Influído pola poesía clásica, foi un dos principais poetas da escola hermética, relacionada co simbolismo e co surrealismo. A partir de 1945 publicou Giorno dopo giorno (1947), Il falso e vero verde (1956), La terra impareggiabile (1958), Il poeta e il politico e altri saggi (1960), os Scritti sul teatro (1961) e Dare e avere (1966). Recibiu o...

PERSOEIRO

Antropólogo francés. Discípulo de Cuvier, estudou gran número de ósos humanos fósiles. Escribiu, xunto con E. T. Hamy, Crania Ethnica (1873-1882).

PERSOEIRO

Político, arqueólogo e crítico da arte. Encargouse da renovación iconográfica da igrexa de Sainte-Geneviève que a transformou no Panthéon. Escribiu Ditionnaire de l’architecture (1792-1825) e Essai sur l’idéal (1805).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de València, Comunitat Valenciana (2.538 h [2001]). O sector meridional está ocupado pola agricultura de secaño, que se dedica principalmente á vide. No regadío destacan as hortalizas e as froiteiras.