"André" (Contén)

PERSOEIRO

Astrónomo francés. Fixo estudios de tipo fotométrico e aplicounos á coroa solar e ás imaxes estrelares. Inventor da cámara electrográfica, foi astrónomo do observatorio de París, profesor do Colexio de Francia e membro da Academia das Ciencias.

PERSOEIRO

Militante anarquista de orixe galega. Exiliouse a Arxentina polas súas ideas, onde chegou a ser un dos membros máis destacados da Federación Obrera Regional Argentina (FORA). Foi un dos superviventes da represión de Santa Cruz, na Patagonia (1921).

GALICIA

Impresor e xornalista. Comezou a súa andaina profesional no periódico La República Federal (1868). Propietario e director do Diario de Pontevedra (1887-1910), foi tamén concelleiro liberal en Pontevedra. Dono dunha destacada imprenta pontevedresa, nos seus obradoiros editou diversas publicacións periódicas, como La República (1872-1874), La Luz (1874-1886) e a revista Extracto de Literatura (1893).

1. Abrir ou rebentar as frieiras.

2. Formarse fendas na madeira ao traballala cando está verde.

1. Lugar que se utiliza para gardar landras.

2. Sobras que quedan das landras que comen os porcos.

3. Dano ou destrución.

PERSOEIRO

Escritor e folclorista escocés. Parte da súa obra está chea de elementos que mesturan o humor e a ironía. Destacou polas coleccións de contos, as traducións de Homero, as obras sociolóxicas e antropolóxicas Custom and Myth (1884), Myth, Ritual and Religion (1887) e os estudios históricos.

GALICIA

Compositor e cantante. Coñecido como Andrés do Barro, en 1969 deuse a coñecer coa canción “O Tren”, producida por Juan Pardo. Na década de 1970 obtivo os seus maiores éxitos musicais con cancións en galego como “Corpiño Xeitoso”, “San Antón”, “Pandeirada”, “Rapaciña” ou “Salgueiro”. Participou no filme En la red de mi canción (1971).

PERSOEIRO

Zoólogo francés. Ordenado como sacerdote en 1786, foi sentenciado a ser deportado a Cayenne despois da Revolución. Gracias á intercesión de Jean-Baptiste Bory de Saint-Vincent foi amnistiado e salvouse da morte porque o barco ao que estaba destinado afundiu. En 1796, logo de pagar a publicación da súa primeira obra de zooloxía, Précis des acto de automovilères généraux des Insectes, entrou no Musée National d’Histoire Naturelle de París onde sucede a Lamarck como profesor de zooloxía (1820). Foi o primeiro en aplicar o método natural na clasificación dos insectos. Entre as súas obras destacan Histoire naturelle Générale et particulière des Crustacés et des Insectes (1802-1805) de 14 tomos e Genera Crustaceorum et Insectorum (1806-1809) de 4 tomos.

PERSOEIRO

Arquitecto e xardineiro. Creou o tipo de xardín francés e utilizou os efectos de auga no deseño de xardíns, sempre de perspectiva aberta. Traballou nas Tulleries (1637), en Vaux-le-Vicomte (1655-1661) e Versailles (1661-1700), entre outros palacios.

PERSOEIRO

Arquitecto. Introduciu en Rusia o barroco francés. Proxectou os planos de Peterburgo e edificou o palacio e os xardíns de Peterhof. Escribiu Traité de la théorie et de la pratique du jardinage.

PERSOEIRO

Político. Foi un dos promotores da revolución de 1848, ministro do Interior do goberno provisional e membro da comisión executiva. Oposto a Luís Napoleón, exiliouse en Londres (1849), onde constituíu o Comité Democrático Europeo xunto con G. Mazzini e L. Kossuth.

PERSOEIRO

Etnólogo e prehistoriador. Subdirector do Musée de l’Homme (1945), foi profesor na Universidade de Lyon desde 1956 e, posteriormente, foi nomeado profesor no College de France e membro do Institute de France. Estudiou os procesos seguidos para o desenvolvemento das técnicas humanas. Da súa produción destacan La Civilisation du renne (1936), Hommes de la préhistoire (1955), Le geste et la parole (1964-1965), La préhistoire (1966), Le fil du temps (1982) e Mécanique vivante (1983).

PERSOEIRO

Pintor e crítico da arte francés. Interesado pola arte negra e a obra de Paul Gauguin, Paul Cézanne e o cubismo, cultivou unha pintura con temática da vida moderna e paisaxes como Rugby (1917) e Le 14 juillet en Aviñón (1923). Nas súas obras, os efectos de luz, os medios tons e as sombras dispóñense de xeito coherente. Como crítico e teórico da arte escribiu numerosos artigos na Nouvelle Revue Française e monografías como Seurat e Bonnard.

PERSOEIRO

Alquimista alemán. Foi considerado un precursor dos fundadores da química moderna. Publicou os tratados Alchymia collecta (1595), Rerum chemicarum epistolica forma (1595-1599), Expositio fidelis sincera et delucida Raymundi Lullii (1599) e Opera omnia medico-clínica (1615), baixo o pseudónimo Basilius de Varna.

PERSOEIRO

Compositor e produtor musical. Un dos principais representantes de teatro musical, da súa produción destacan Jesus Christ Superstar (1971), Evita (1976), Cats (1981), Starlight Express (1984), The Phantom of the Opera (1986) ou The beautiful game (2000). Recibiu un Oscar pola mellor canción orixinal (1997) e tres Grammys.

GALICIA

Profesor, filósofo e psicólogo. Doutorouse (1902) na Universidad de Madrid e, en 1904, acadou a cátedra de instituto, ano en que se incorporou ao Instituto de Soria, pero pouco despois trasladouse ao Instituto de Ourense onde deu clases de psicoloxía e lóxica. A partir de 1914, desenvolveu o seu labor docente en Toledo ata que en 1919 pasou ao Instituto Cardenal Cisneros de Madrid. Opositou, sen éxito, contra Ortega y Gasset para acceder á cátedra de metafísica da Universidad de Madrid. Integrado no grupo de galegos de Madrid, con Basilio Álvarez e Portela Valladares, desde 1915 vinculouse ao grupo Estudios Gallegos. Compaxinou a docencia con continuas viaxes ao estranxeiro para completar a súa formación pedagóxica e didáctica, e estar informado das renovacións educativas europeas. Tasladouse a Lovaina, Bruxelas e París (1899-1910) para realizar estudios superiores de filosofía como bolseiro da Universidad de Salamanca, e, como bolseiro do estado, a Leipzig e Jena (1909-1911). Polo R D...

PERSOEIRO

Conde de Flandres, Nevers e Rethel (1322-1346). Derrotou os flamengos en Cassel (1328), coa axuda do seu sogro, Filipe IV de Francia. No comezo da Guerra dos Cen Anos (1336), ordeou o peche do comercio con Inglaterra, o que provocou unha gran crise económica e a insurrección dos cidadáns. Fuxiu a Francia e morreu na Batalla de Crécy.

PERSOEIRO

Bioquímico francés. Traballou no Instituto Pasteur de París e ocupou a cátedra de microbioloxía na facultade de Ciencias de París. Estudiou a regulación xenética da produción de enzimas e a multiplicación dos bacteriófagos. Entre as súas obras destaca Biological order (1962). En 1965 recibiu, xunto con F. Jacob e J. Monod, o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina polos seus traballos sobre os mecanismos de transmisión da información xenética.

GALICIA

Químico.   Publicou diversos artigos en revistas nacionais e internacionais e o libro de xénero didáctico Química General. Programa, cuestiones y prácticas de laboratorio en química general.