"Das" (Contén)

Arma portátil que dispara granadas mediante unha carga de propulsión. Na Segunda Guerra Mundial foi empregada polo exército de EE UU, denominado bazooka, e polos alemáns, panzerfaus. O lanzador consistía nun tubo de metal lixeiro e sen recámara (canón sen retroceso). O tiro prodúcese por acendido eléctrico e a granada, de 3 a 4 kg, acada preto de 400 m. Os modelos máis recentes, moi reducidos, adáptanse ao gardamán do fusil de asalto lanzando proxectís de 40 mm. Tamén hai lanzagranadas automáticos, de tiro rápido, montados preferentemente en helicópteros de ataque.

Enfrontamento entre España e Portugal que tivo lugar entre xaneiro e xullo de 1801. Promoveuna Francia para obrigar aos portugueses a renunciar á alianza co Reino Unido. As tropas españolas dirixidas por Godoy acadaron a rendición de Portugal con escasa resistencia e incorporaron a España a cidade de Olivenza.

Construción situada en Cerceda. Ten planta rectangular e na fachada destaca un escudo timbrado con catro carteis cun castelo, un león, paos e faixas cruzadas e a banda engolada de dragantes dos Andrade. Conserva a capela e construcións adxectivas.

Gravado rupestre situado na Caeira (Poio). É unha rocha de granito fino que presenta 42 figuras de cérvidos, unidos polos pezuños ou copulando. Atópanse tamén cazoletas. As figuras represéntanse sen formar composicións. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1975.

ariante gráfica do antropónimo masculino Leonidas.

Antropónimo masculino que procede do nome grego Ëåùíίäáò, composto de ëέùí ‘león’ e -åéäçò, de −å "Times New mso-ansi-language:ES-TRAD;mso-fareast-language: → äïò  ‘forma, aspecto’. Presenta as variantes Leónidas e Leonides. No paso ao latín experimentou un cambio acentual e pasou de grave a esdrúxula (Leónidas) por ser breve a penúltima sílaba; non obstante en Galicia é máis popular a acentuación etimolóxica grega. Destaca con este nome o heroe espartano Leonidas (s V a C), presente na lírica (“Morrer en brando leito”) e san Leonides (ss II-III), profesor de elocuencia en Alexandría (Exipto). A súa festividade celébrase o 22 de abril.

Enxame de meteoritos, en que o seu punto radiante está preto da estrela î-Leonis. Estes meteoritos provocan, cara ao 15 de novembro de cada ano, unha chuvia de estrelas, das que destacan as de 1799, 1833 e 1866.

Premio concedido pola Xunta de Galicia co que se pretende recoñecer e recompensar os méritos daqueles que pola súa actividade no ámbito das letras e das artes engrandeceron e afirmaron os valores culturais de Galicia. Recibírono Antón Fraguas (1995), Xosé Filgueira Valverde (1996), Domingo García-Sabell (1997), Francisco Fernández del Riego (1998), Luís Tobío (1999), Pura Vázquez (2000), Francisco Xavier Río Barja (2001), Xosé López Calo (2002) e Isaac Díaz Pardo (2003).

Libro publicado por primeira vez en agosto de 1955 en que se inclúen as mellores marcas de cada especialidade. A idea partiu do director-xerente da empresa cervexeira Guinness, quen a confiou a Norris e Ross McWhirter, creadores dunha axencia onde se rexistraban estas marcas. Cunhas vendas que superan os 94 millóns de exemplares, difúndese en máis de 100 países e está traducido a 37 idiomas.

Informe da Unesco que se realiza desde 1993, en que se evalúa o estado das linguas do mundo, tanto das linguas xa mortas como das linguas en perigo de extinción ou das linguas máis ou menos estabilizadas. Segundo este documento, só 45 das 94 linguas europeas están fóra de perigo de ser substituídas. Neste informe o galego aparece como unha lingua potencialmente en perigo.

Fermento capaz de provocar a oxidación dos lípidos.