"Far" (Contén)

Rama da farmacoloxía que estudia os mecanismos de acción das drogas, a intensidade desta acción e a súa dinámica. Xunto coa farmacoloxía descritiva e cuantitativa, a farmacodinámica constitúe a fase do estudo analítico do mecanismo de acción das drogas para poder coñecer o seu efecto sobre os tecidos, órganos, aparatos e sistemas, e ten que acadar o nivel do funcionamento celular (farmacodinámica celular) ou dunha parte da célula, é dicir, molecular (farmacodinámica molecular).

Relativo ou pertencente á farmacodinámica.

Parte da farmacoloxía que estudia os fármacos de orixe natural, tanto os vexetais como os de orixe mineral ou animal, e isto tanto no aspecto da definición das propiedades químicas como das físicas.

Arseniato de calcio hidratado, de fórmula HCa(AsO4)·2H2O. Cristaliza no sistema monoclínico e é de cor branca, avermellada ou verdosa. O hábitat é normalmente en agullas.

Persoa versada e especialista en farmacoloxía.

Ciencia que estudia as propiedades das drogas e os seus efectos sobre os organismos vivos. Estudia todas aquelas substancias que modifican as estruturas e as funcións da materia viva a todos os niveis de organización. A farmacoloxía pódese dividir en dúas ramas, a cualitativa e a cuantitativa. A farmacoloxía cualitativa ten como obxecto descubrir a acción e as propiedades das drogas sobre as estruturas, células, órganos, organismos, aparatos, etc. A busca destas actividades, mediante tests específicos, denomínase screening. A farmacoloxía cuantitativa establece a relación efecto-dose. As substancias farmacolóxicas teñen que experimentarse antes de chegar aos medicamentos que se empregan na curación das enfermidades humanas, dos animais ou dos vexetais, e este é o campo da farmacoloxía clínica, que se refire aos efectos das drogas que se empregan como tratamento de enfermidades, de cómo actúan, cáles son os mecanismos de acción, o metabolismo, a toxicidade, as indicacións terapéuticas...

Relativo ou pertencente á farmacoloxía.

Código de medicamentos que cada Estado declara oficial e obrigatorio e que recolle as normas oficiais de preparación, ensaio, dispensación, etc, dos medicamentos e, cada vez máis, os estándares de calidade, identidade e actividade das substancias medicamentosas de uso máis común. Este código é redactado e revisado periodicamente por unha comisión científica. Co desenvolvemento da farmacia apareceron diversas farmacopeas a partir do s XVI. Os estados máis avanzados teñen farmacopea propia, nalgúns é publicada con periodicidade e regularidade, como na Gran Bretaña a British Pharmacopoeia, e nos EE UU a USP que se edita cada cinco anos, e noutros aperiodicamente. A primeira farmacopea hispana foi Concordie Aphotecariorum Barchinonensium, que se publicou en Barcelona en 1511, segunda do mundo, superada en antigüidade soamente por Nuovo Receptario (1498). A primeira farmacopea española obrigatoria para todo o Estado foi Pharmacopoeia Matritensis (1739)....

Rama da farmacoloxía que estudia o mecanismo de acción das substancias medicinais para poder empregalas en terapeútica.

Rama moderna da farmacoloxía que estudia a influencia dos factores xenéticos na resposta dos individuos ás drogas.

Aplícase ao estado propicio para a fecundación de certas plantas.