"Meri" (Contén)

SERRAS

Serra de América meridional, situada no NO de Venezuela. É unha prolongación cara ao O da cordilleira oriental andina de Colombia. De dobramento alpino, acada a máxima altitude no pico Bolívar (5.007 m).

PERSOEIRO

Actriz. Da súa filmografía destaca Great Expectations (1946), Hamlet (1948), Guys and Dolls (1956), The Big Country (1958), Spartacus (1960) e The Happy Ending (1969), algúns deles dirixidos polo seu marido Richard Brooks. Recibiu un Emmy pola seu papel na miniserie The Thorn Birds (1977).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Castroverde baixo a advocación de san Salvador.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Castroverde. De orixe prerrománica, foi restaurada en época barroca. Destaca a fiestra da ábsida, cuns barrotes verticais labrados en pedra e a fachada, barroca.

1. Relativo ou pertencente a Sumer, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Sumer.

3. Antiga lingua de Sumer, documentada desde 3000 a C aproximadamente ata 100 a C, que non foi posible clasificar dentro de ningún grupo lingüístico. Como lingua falada, deixou seguramente de estar en uso por 2000 a C. Lingua aglutinante, emprega sufixos no caso do nome, e prefixos, infixos e, en menor grao, sufixos no caso do verbo. Atopáronse cinco variantes dialectais literarias (entre elas o emme-sal, empregada unicamente cando son seres femininos os que falan nos textos literarios) e tres técnicas (como o emme-uaula ou fala dos pastores). Cronoloxicamente distínguense sete períodos -arcaico (3100-2700 a C?), sumerio antigo (2700-2350 a C?), sargónida e guti (2350-2140 a C?), neosumerio (2140-2006 a C?), babilónico antigo inicial (2006-1850 a C?), babilónico antigo recente (1850-1595 a C?) e posbabilónico antigo (1595-100 a C?)-.

4. arte mesopotámica.

5. Antiga escritura empregada en Sumer desde 3100 a C aproximadamente ata 100 a C. Consta de ideogramas que poden expresar unha idea ou máis, signos silábicos, que non son máis que ideogramas, pero utilizados en función do valor fonético e non do ideográfico, signos unilíteros, empregados unicamente como vogais, determinantes, que serven para aclarar a categoría á que pertence unha palabra e complementos fonéticos ou determinantes de son, que se empregan para precisar a lectura da palabra que complementan.

6. relixión mesopotámica.

1. Relativo ou pertencente a América do Sur ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de América do Sur.

REXIÓNS

Rexión de Filipinas (46.924 km2; 11.793.655 h [2000]).

1. Calidade de temerario.

2. Acción ou dito temerario.

PERSOEIRO

Mariño e político. Ingresou na mariña en 1914 e foi ministro da Mariña (1944-1958). Partidario de Salazar, foi presidente da república (1958-1974). Destituído polo golpe militar de 1974, exiliouse a Brasil ata que regresou en 1978.

PERSOEIRO

Escultor húngaro. Naturalizado italiano, traballou en Alemaña e desde 1937 residiu en Roma. A súa obra caracterizouse por unha monumentalidade rústica e pola decoración escultórica de diversos edificios públicos de Roma, como o palacio de deportes ou o club automobilístico.

PERSOEIRO

Diplomático e xurista suízo. Foi conselleiro privado de Augusto III de Polonia (1758) e practicamente dirixiu a política do seu reino. Escribiu Le droit des gens ou Principes de la loi naturelle... (1758), onde defendeu a teoría da lei natural como fonte do dereito internacional.

PERSOEIRO

Navegante e comerciante. Ao servizo dos Medici desde 1484, en 1492 chegou a Sevilla. Colaborou na provisión e frete dos barcos enviados ás Indias e participou no avituallamento da terceira expedición de C. Colón. En 1497 iniciouse na navegación. Segundo a súa obra Lettera di Amerigo Vespucci delle isole nuovamente trovate en quatro suoi viaggi, realizou catro viaxes. Na primeira (1497) formou parte da expedición comandada por J. Díaz de Solís que chegou ao mar das Antillas, probablemente dentro da actual Costa Rica, bordeou a península de Yucatán, percorreu o golfo de México e remontou Florida, dentro da baía de Chesapeake. Regresou en 1498. A segunda (1499-1500) realizouna baixo o mando de Alonso de Ojeda e coa participación de Juan de la Cosa. A expedición bordeou Trinidad, Margarita, a costa das Perlas, Curação e a península da Guajira, e acabou na Hispaniola. En 1501 pasou ao servizo do Rei Manuel I de Portugal, e realizou a terceira viaxe, comandada por Gonçalo Coelho, con...