"Mos" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 604.

  • Que ten mormo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia baixo a advocación de santa Eulalia que dá nome ao concello de Mos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Concello que pertence á comarca de Vigo, situado no SO da Comunidade Autónoma de Galicia e da provincia de Pontevedra, da que administrativamente forma parte. A súa posición xeográfica é 42° 11’ de latitude N e 8° 38’ de lonxitude O. Limita ao N cos concellos de Redondela e Pazos de Borbén (comarca de Vigo), ao S co do Porriño (comarca de Vigo), ao L co de Ponteareas (comarca do Condado) e ao O co de Vigo (comarca de Vigo). Abrangue unha superficie de 53,2 km 2 cunha poboación de 14.4717 h (2007), distribuídos nas parroquias de Cela, Dornelas, Guizán, Louredo, Mos, Pereiras, Petelos, Sanguiñeda, Tameiga e Torroso. A súa capital é Reguengo, situada na parroquia de Petelos, e dista 35 km de Pontevedra e 98 km de Santiago de Compostela. Está adscrito á diocese de Tui-Vigo e á xurisdición do partido xudicial do Porriño.
    Xeografía física
    A Depresión Meridiana que atravesa toda Galicia desde Carballo ata Tui articula o territorio de Mos. Esta falla ocupa...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Transistor de efecto de campo de porta illada.

    2. Dispositivo de estado sólido constituído por transistores de efecto de campo. A tecnoloxía MOS é a base da maioría dos circuítos empregados en memorias dixitais e microprocesadores. A vantaxe máis importante dos circuítos MOS respecto aos circuítos bipolares é que coa tecnoloxía MOS se poden integrar máis transistores e máis funcións nun só chip. Os primeiros circuítos MOS estaban feitos con porta de metal e canle p (tecnoloxía PMOS); na canle de tipo n (NMOS), a tecnoloxía de porta de silicio policristalino e outras melloras permitiron a realización de circuítos de grande escala de integración (LSI). De entre a gran cantidade de versións de dispositivos MOS destaca o NMOS autolineado con porta de silicio que utiliza técnicas de oxidación local (LOCOS) para mellorar a densidade e as prestacións; tamén hai HMOS (MOS de alta velocidade), SMOS (MOS escalado), XMOS, etc. Para empregalos como memoria adoitase engadir unha segunda capa de silicio policristalino, que dá lugar...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Construción situada en Mos (Mos). Realizada en cantaría, conta con tres andares en altura. Destacan os seus balcóns e mantén en pé dúas chemineas. Ten escudo dos Soutomaior, Sarmiento, Quirós, Correa, Mendoza, Ozores, Moscoso e outros no remate central.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • RIOS

    Río do N de Europa tributario do mar do Norte (959 km). Nace no altiplano de Langres (Francia), e corre cara ao N encaixado nas calcarias que forman o extremo oriental da conca de París (Côtes de la Meuse), entre Champagne e Lorena. Xa en Bélxica, atravesa o macizo herciniano das Árdenas, en Namur recibe o seu afluente principal, o Sambre, percorre a principal conca carbonífera de Bélxica e, en Maastricht, convértese nun río de chaira e introdúcese en Países Baixos, onde rega Limburg e Brabante Setentrional. Na desembocadura únese a un dos brazos do Rin, río co que forma un delta común. O seu réxime adoita ser regular, cun máximo de caudal no inverno.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político iraniano. De nome Mu Palatino; ḥ ammad Hidāyāt al-Musaddaq, fundou a Fronte Nacional, foi primeiro ministro (1951) e nacionalizou o petróleo (1952), pero foi deposto (1953) polo xeneral Zahedi, de acordo coa CIA, e xulgado. A pena de morte foille conmutada por prisión.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Coexistencia nun individuo de dúas ou máis liñas celulares con dotación cromosómica diferente, a causa dun fallo nas divisións mitóticas do embrión. Ás veces, orixina liñas celulares anormais que formarán parte dos diversos órganos do individuo segundo a súa diferenciación posterior, despois do fallo nas primeiras divisións.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Artista que fai obras de mosaico.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Decoración dunha superficie que se fai incrustándolle anacos de pedra, de mármore ou doutros materiais de diferentes cores. Hai que distinguir dúas categorías: o mosaico de pavimento e o mural. O mosaico de pavimento máis antigo (s VIII a C), realizado en Gordion, fíxose con seixos de río de diferentes cores. A mesma técnica foi empregada en Grecia durante os ss VI-IV a C, nos mosaicos da cidade de Pella, e máis tarde en Sicilia. Coa invención do opus tessellatum o artista tallou e uniu as teselas utilizando mármore, pedras calcarias e pastas vítreas; os mosaicos de teselas máis antigos descrubríronse en Morgantina (Sicilia). Durante os primeiros séculos despois de Xesús Cristo, o mosaico de pavimento romano foi en branco e negro (Pompeia, Ostia), pero no s III xa se impuxeron as grandes composicións polícromas e figuradas. Nas provincias romanas de occidente o mosaico de pavimento decaeu na fin do s VI, e non renaceu ata os ss IX e X. O mosaico mural apareceu en Roma durante o...

      2. Conxunto de cousas dispostas que ofrecen o aspecto dun mosaico.

    1. Serie de fotografías aéreas, que reciben o nome de fotogrametría, que se unen cando se pretende reunir nun só plano unha gran superficie de terreo para fotografala.

      1. Baldosa para pavimentar interiores, moi fácil de abrillantar e xeralmente de forma cadrada, de 20 a 40 cm de lado. Pode fabricarse tamén en forma hexagonal e oitavada. OBS: Tamén se denomina mosaico hidráulico.

      2. Pavimento feito con baldosas de mosaico.

    2. Enfermidade das plantas, como do tabaco, pataca ou tomateira, causada por virus. O virus do mosaico do tabaco foi descuberto polo botánico ruso D. I. Ivanovskij (1864-1920) en 1892, e é o primeiro virus coñecido. Os síntomas máis claros da enfermidade son a ondulación das follas tenras, acompañada de manchas cloróticas en forma de empedrado. Recibe diversos nomes segundo os síntomas que producen, como mosaico punteado ou mosaico en anel. O método principal de loita baséase na prevención e na eliminación dos posibles vectores, os insectos, desta enfermidade.

      1. Organismo ou tecido, derivado dun só cigoto, que, por feitos ocorridos despois da fecundación, mostra polo menos dúas liñas celulares con cariotipos distintos (numéricos ou estruturais).

      2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente a Moisés ou ao mosaísmo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de leis, de ritos e de institucións que Deus revelou ao profeta Moisés para o pobo de Israel e a súa lexislación. Estas atribucións literarias a Moisés están nos libros do Pentateuco e na autenticidade histórica dos primeiros capítulos da Xénese.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao mosaísmo.

    2. Defensor da teoría do mosaísmo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Físico e químico sueco. Fixo importantes investigacións sobre os elementos químicos englobados nas terras raras, e descubriu a existencia dalgún, como o lantano, no ano 1839.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Insecto díptero da suborde dos braquíceros que pertence a moi diversas familias, xéneros e especies. A característica principal é que posúe un aparato bucal picador chupador e que presenta un só par de ás, porque o segundo está reducido a unhas estruturas denominadas halterios ou balancíns. Ademais, ten todo o corpo cuberto de pelos ou sedas. Algúns destes dípteros reciben denominacións populares propias doutras ordes de insectos como o piollo das abellas (Braula coeca) ou o carracho dos carneiros (Mellophagus ovinus). Na tradición oral recóllense ditos como: “As aguias non cazan moscas. En boca pechada non entran moscas. Unha mosca soa non fai verán”.

    2. mosca abellón

      Mosca de aspecto similar ao abellón, de ata 12 mm de lonxitude e con longa trompa. Os adultos aliméntanse do néctar das flores, pero as larvas son hiperparasitas das larvas de himenópteros.

    3. mosca azul/capivermella [Calliphora erytrocephala, Fam dos calliofóridos]

      Mosca duns 10-12 mm de longo e dunha cor azul metálica, que pon os ovos sobre a carne fresca. As larvas, chamadas areixas, producen un suco que descompón a carne, da que se nutren. Está presente en Galicia.

    4. mosca camaleón/das cortes [Stomoxys calcitrans, Fam dos múscidos]

      Mosca de aproximadamente uns 6 mm de lonxitude, moi semellante á mosca común, da que se diferenza por presentaren a trompa dirixida cara a adiante, mediante a que se nutre. Zuga o sangue tanto a animais como ao home, e a súa mordedura é moi dolorosa. Ten distribución mundial, polo que é común en Galicia.

    5. mosca común/doméstica [Musca domestica, Fam dos múscidos]

      Mosca dun 8 mm de longo, de cabeza negra, corpo gris con bandas negras por enriba e amarelado por debaixo e ás transparentes de tonos grises. Habita en zonas poboadas por humanos de case todos os países de climas temperados. Dunha gran proliferación, presenta de 7 a 10 xeracións anuais que se suceden de primavera a outono. A causa da súa desagradable presenza e do feito de ser a vectora de numerosas enfermidades infecciosas, é combatida con diversos insecticidas e con medidas de hixiene individuais e colectivas.

    6. mosca da carne [Sarcophaga carnaria, Fam dos sarcofáxidos]

      Mosca duns 15 mm de longo, de tórax co fondo gris e con bandas negras lonxitudinais e de abdome con cadrados negros sobre un fondo gris. É importante polo feito de ser vivípara, a femia deposita as larvas na carne en descomposición, en cadáveres e feridas. É perigosa, pois pode transmitir diversas enfermidades infecciosas. É común en Galicia, e aparece principalmente entre os meses de marzo a novembro. OBS: Tamén se denomina moscardo e moscón.

    7. mosca da froita/do mediterráneo [Ceratitis capitata, Fam dos tripétidos]

      Mosca duns 6 mm de longo, de cabeza amarela e co dorso gris, os costados amarelados, o ventre leonado, as patas amarelas e as ás irisadas e cunha banda afumada. As femias inxectan os ovos nos froitos de diversas árbores, mediante un longo oviscapto. Estendida por toda España, constitúe unha praga moi prexudicial.

    8. mosca da oliveira [Dacus oleae, Fam dos tripétidos]

      Mosca duns 5 mm de longo, de cabeza avermellada, tórax gris con tres liñas de cor parda e abdome dunha cor amarela alaranxada. É unha praga das oliveiras que provoca a caída antes de madurar. É común en todos os países mediterráneos, especialmente nas zonas costeiras, onde as condicións de humidade propician o seu desenvolvemento.

    9. mosca da pomba [Ornithomyia avicularia, Fam dos hipobóscidos]

      Mosca duns 8 mm de longo, coa cabeza e o tórax aplanados, ectoparasita das pombas e outros grupos de aves. É transportadora de axentes patóxenos.

    10. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Constelación austral situada entre as de Centauro, Cruz do Sur, Compás, Ave do Paraíso, Camaleón e Carena. Contén 60 estrelas visibles a simple vista, entre as que hai unha ducia de magnitude 3 e 4. O astro principal, −Muscae, é unha estrela de magnitude visual 2,94, situada a 365 anos luz.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que ten cheiro a almiscre.

    2. Que ten gusto de almiscre.

    3. noz moscada.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello do Páramo baixo a advocación de santa María Madanela.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Fuxir un animal cando pican nel as moscas ou tabáns.

    2. Botar a andar.

    3. Ofenderse unha persoa.

    4. Facer un pequeno corte nas castañas para que non estoupen ao asalas.

    VER O DETALLE DO TERMO