"Orio" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á migración.

2. Aplícase aos individuos, grupos étnicos ou animais que realizan migración.

4. Diferenza que se dá entre a emigración e a inmigración para un territorio e un período de tempo concretos.

PERSOEIRO

Eclesiástico. Ordenouse en 1914 e foi bispo auxiliar do cardeal Isidro Gomà en Toledo (1936), onde restaurou o culto mozárabe. En 1964 foi nomeado bispo de Barcelona cando esta diocese adquiriu esta nova condición. En 1967 dimitiu e retirouse a un convento de monxes.

1. Que serve para amoestar ou advertir.

2. Citación para comparecer ante un tribunal eclesiástico baixo pena de excomuñón ou de calquera outro tipo.

CAPITAIS

Capital do ken de Iwate, situada na illa de Honshū, Xapón (287.353 h [2000]). Posúe industria alimentaria e de mobles, e destaca a feira de cabalos.

1. Relativo ou pertencente ao pobo moriori.

2. Individuo do pobo moriori.

3. Pobo das illas Chatham, situado ao L de Nova Zelanda, que foi escravizado e nalgúns casos aniquilado polo pobo maorí cara a 1835.

1. Relativo ou pertencente ao morto ou as honras que se fan por el.

2. cámara mortuoria.

3. casa mortuoria.

1. Relativo ou pertencente á natación.

2. Que se utiliza ou serve para nadar.

PERSOEIRO

Arquitecto. As súas obras atópanse repartidas entre Ourense e O Bierzo. Destaca a igrexa parroquial de Santa María de Larouco (Larouco) e a igrexa de San Miguel de Las Dueñas (León).

PERSOEIRO

Patriarca e bispo (428) de Constantinopla. Monxe en Antioquía e iniciador da corrente teolóxica do nestorianismo, foi deposto no Concilio de Éfeso (431) e exiliado ao Alto Exipto.

1. Que é publicamente coñecido ou sabido.

2. Que é evidente e non amosa dúbidas.

PERSOEIRO

Primeiro conde de Lemos, de Sarria e de Trastámara, e señor de Cabrera e Ribera. Foi mordomo e privado do Rei Afonso XI, quen lle outorgou en 1328 o título de conde de Lemos, sen carácter hereditario, e o nomeou adiantado maior de Galicia. En pouco tempo e polo seu mal goberno e desagradecemento ao monarca, confiscáronlle todos os seus bens e foi asasinado por Ramiro Flórez de Guzmán por orde do rei.

1. 1. Lugar axeitado para facer observacións.

   2. observatorio astronómico

      Lugar desde o que se observan os astros, se determinan os movementos e se estudan as súas propiedades. Os primeiros observatorios dos que se teñen referencia histórica foron construídos por Nemrod en Mesopotamia, hai 2.500 anos, e consistían en grandes pirámides. O mesmo tipo de edificacións foron construídas séculos máis tarde en China e en América do Sur. Os aparatos que había nos primitivos observatorios eran moi simples: a clepsidra, o gnomon e a frecha astronómica ou bésta, que servía para medir a altura dun astro sobre o horizonte e para medir a distancia angular entre dous astros. Nos observatorios da época grega utilizouse tamén a armila, o cuadrante, o astrolabio e a regra paraláctica, que se empregou ata finais do s XV. Os árabes construíron diversos observatorios, entre os que destacou o de Samarcanda (s XV), que serviron para establecer un importante catálogo de estrelas. En Europa os primeiros observatorios importantes non se construíron ata finais do s XV. Cara a 1471 Johann...

   3. observatorio meteorolóxico

      estación meteorolóxica.

2. Lugar apto para a observación a distancia dun sector. Adaptados de acordo coa función para os que se designan, sempre conteñen material óptico e topográfico.

1. Rito da liturxia eucarística en que o celebrante ofrece o pan e o viño que van ser consagrados. O ofrecemento acompáñase dunha pregaria que normalmente relaciona o sentido das ofrendas coa festividade que se celebra. Na liturxia romana atópase despois da liturxia da palabra, ao inicio da liturxia do sacrificio.

2. Antífona que acompaña o rito do ofertorio. Introducido por santo Agostiño, a súa composición variou segundo a época. Se inicialmente era cantado entre os versículos do salmo por varios coros, cos gregorianos comezaba cunha antífona seguida de varios versos de melodía libre e un refrán e, durante o Renacemento, preferiuse o seu tratamento a cappella. No s XVII converteuse nunha peza instrumental.