"PLA" (Contén)

Subdivisión do plancto, segundo a magnitude dos seus compoñentes, que comprende os organismos que miden entre 5 e 50 microns de diámetro.

Relativo ou pertencente á neoplasia.

neoplasia.

Restauración dun tecido por autoplastia.

De Stijl.

Relativo ou pertencente á neoplastia.

Doutrina filosófica que se desenvolveu entre os ss II e IV. Na súa historia distínguense tres épocas: a romana, representada por Plotino e Porfirio; a siria, por Xuliano o Apóstata, e a ateniense, por Proclo e Damascio. Plotino, considerado o fundador da escola, estruturou un pensamento que era asemade unha prolongación do platonismo e unha creación autenticamente súa. Representou o punto máis alto da elaboración do pensamento filosófico-relixioso do momento, segundo o que todo provén de Deus e todo torna a El gradualmente. O afastamento do Un e da simplicidade absoluta supón unha degradación cara ás sombras. Este proceso componse de tres graos: o Intelecto, a Alma universal e o mundo corpóreo que se caracteriza polas tebras e o mal absoluto. A materia é o último grao do descenso, pero representa a un tempo o inicio do retorno, posto que a alma constitúe o ser verdadeiro de todo o que vive, tendo por natureza a unidade superior da que provén. No caso de que, ferida de orgullo,...

Conxunto de narracións de Miguel de Cervantes. Publicadas en 1613, foron unha auténtica revolución dentro do xénero, xa que era a primeira vez que se utilizaba o relato curto para a elaboración dunha obra. Influenciado pola novella italiana, na obra aparecen unha gran variedade de temas e ambientes, se ben a sátira e o realismo son un fío de unión entre todas as historias. Están compostas por doce relatos, dos que destacan La gitanilla, Rinconete y Cortadillo, El licenciado Vidriera, El coloquio de los perros e La ilustre fregona.

Fluído que ocupa a maioría do espazo do núcleo dunha célula.

Conxunto de disposicións ditadas por Filipe V entre 1707 e 1716, polas que abolía a antiga organización constitucional dos estados que integraban a coroa aragonesa, e establecía, dunha maneira máis ou menos completa, a organización política propia de Castela. Como consecuencia da vitoria que conseguira en Almansa (1707), Filipe V decidiu a abolición do réxime constitucional dos reinos de València e de Aragón, que foron integrados, en calidade de provincias, no goberno e nas leis de Castela. Foron consecuencia do afán centralizador do monarca e xurdiron como resposta ao apoio das institucións aragoneses ao arquiduque Carlos de Austria durante a Guerra de Sucesión.

eleoplasto.

Óso par plano, amplo e de forma triangular, que constitúe a parte posterior do ombro, situado a ambos os dous lados das costas.