"lla" (Contén)

1. Dise do tecido que ten forma ou tacto de toalla.

2. Cuberto ou revestido de toalla.

3. Que ten entendemento curto, aparvado.

1. Pór chá a superficie dun terreo desfacendo os terróns.

2. Desatascar un conduto ou unha concavidade obstruído polo trollo.

1. de atrapallar.

2. Que se fixo ou dixo sen seguir unha orde ou regra.

3. Que actúa ou di as cousas con precipitación e sen esmero.

1. Facer as cousas apresuradamente, sen poñer atención.

2. Mesturar as cousas sen orde ou regra.

3. Producir confusión en alguén de maneira que non sabe qué dicir, qué facer ou cómo comportarse.

4. Confundirse ou apresurarse na execución de algo.

1. Pór chá a superficie dun terreo desfacendo os terróns.

2. Desatascar un conduto ou unha concavidade obstruído polo trollo.

PERSOEIRO

Xeólogo e xeógrafo estadounidense. Foi profesor nas universidades de Harvard e Clark, e fundou a revista Economic Geography (Xeografía Económica). É autor de The World at Work (O mundo no traballo) e The Growth of Nations (O crecemento das nacións).

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Ourense en 1903 que non tivo continuación. Fundada por Xoán Fernández, Alexandre Cerecedo e Xerardo Álvarez Limeses, o seu director, contou coa colaboración de: Alfonso Carballo, X. Neira, Eduardo Vicenti, Emilia Pardo Bazán e Basilio Álvarez, entre outros. Informaba sobre as festas do Corpus dese ano e contiña poemas, artigos de historia, ciencia e literatura, e datos sobre as cidades de Vigo e Ourense. Incluía tamén fotografías de Pacheco (Ourense) e Ferrer (A Coruña), xunto a debuxos de Taxes e Pérez Maffei.

CAPITAIS

Capital do departamento de Cantal, Auvernia, Francia (30.773 h [1990]. Situada nos contrafortes do macizo de Cantal, trátase dun pequeno núcleo industrial dedicado fundamentalmente á fabricación de mobles, zapatos e paraugas. Antiga capital da Alta Auvernia, medrou a partir do mosteiro bieito de Saint-Geraud, fundado arredor do ano 894 por Xerardo, señor de Aurillac, que adoptou a reforma de Cluny. Nese mosteiro foi monxe, entre outros, Xerberto, futuro Papa Silvestre II. En 1298 o abade cedeu ao municipio todos os dereitos que posuía sobre a vila. Convertida en colexiata secular (1562), a abadía foi incendiada e destruída polos hugonotes en 1569. O derradeiro abade foi elixido en 1752.

GALICIA

Xogador de hóckey a patíns. Debutou na división de honor co Dominicos da Coruña na tempada 1983-1984. Na tempada 1986-1987 pasou ao Liceo, club da mesma cidade, no que permaneceu dous anos e co que se proclamaría campión de Europa (1986-1987 e 1987-1988). Tamén acadou co Liceo un título de Liga (1986-1987) e, no ano 1988, a Copa do Rei, a Supercopa e a Copa Intercontinental. Na Liga 1988-1989 volveu ao Dominicos, co que gañou unha Copa do Rei (1990) e se proclamou máximo goleador da Liga (1989-1990 e 1990-1991). Na tempada 1993-1994 fichou polo Reus, equipo co que foi máximo goleador da Liga en dúas ocasións máis (1994-1995 e 1995-1996): con 521 goles entre 1983 e 1999 é o máximo goleador da historia desta competición. Membro da selección española absoluta, disputou 73 partidos internacionais entre 1988 e 1995, acadando un total de 110 goles e os títulos de campión do mundo (Arxentina 1989), subcampión olímpico (Barcelona 1992), campión da Copa das Nacións (1991) e a medalla de bronce no...

PERSOEIRO

Doutor en Ciencias Químicas pola Universidade da Coruña (1998) e xogador internacional de hóckey a patíns. Como deportista, militou nos equipos coruñeses da división de honor do C. H. Dominicos e do H.C. Liceo, proclamándose campión da Copa do Rei en 1994 co Dominicos. Formou parte da selección española absoluta en 45 ocasións, obtivo o título de campión do mundo (Arxentina 1989) e, nos campionatos de Europa, as medallas de prata en categoría absoluta (Italia 1990) e de bronce en categoría júnior (Bélxica 1983). Está en posesión do título de adestrador nacional de hóckey sobre patíns e da Orde ao Mérito Olímpico, que lle outorgou o Comité Olímpico Español en 1995.

1. de avellar.

2. Que adquiriu apariencia de vello antes de tempo.

CIDADES

Cidade da provincia de Bos Aires, Arxentina, na ribeira do río El Riachuelo (346.620 h [1991]). Forma parte da conurbación do Gran Bos Aires. É un dos centros industriais máis importantes do país. O seu nome foille dado polo Presidente Nicolás Avellaneda, no 1904, en substitución do de Barracas do Sur.