"ues" (Contén)

1. Cuberta de tea que se apoia sobre unha tenda de campaña para gardala da choiva ou do sol.

2. Cuberta lixeira, xeralmente de vidro e ferro, madeira ou formigón, colocada na fachada dun edificio, nas paradas de transporte público, nunha porta, escalinata ou plataforma, destinada a resgardar da choiva ou do sol.

PERSOEIRO

Poeta. Amiga de F. García Lorca, Rafael Alberti e Luis Buñuel, casou en 1931 con Manuel Altolaguirre, con quen fixo de voceira da Xeración do 27. Da súa produción poética, na que aproveita as innovacións da súa época sen desapegarse da herdanza clásica e popular, destaca Inquietudes (1926), Surtidor, (1928), Canciones de mar y tierra (1930), El personaje presentido (1931), Vida a vida (1932), El carbón y la rosa (1935), Niño y sombras (1936), Lluvias enlazadas (1939), Sombras y sueños (1944) e Vida o río (1979).

PERSOEIRO

Matemático francés. Contribuíu ás teorías modernas sobre o sistema de números reais e foi un dos primeiros en establecer o continuo. Definiu aritmeticamente os números irracionais sen referirse aos límites.

PERSOEIRO

Erudito francés. En 1836 deixou a profesión xornalística para dedicarse á publicación da Bibliothèque universelle du clergé, da que apareceron máis de mil volumes. As súas obras máis coñecidas son Patrologiae Graecae cursus completus e Patrologiae Latinae cursus completus.

PERSOEIRO

Derradeiro gran mestre do Temple. Rexeitou o intento do Papa Gregorio X de fusionar as ordes dos templarios e dos hospitalarios e acudiu á VIII Cruzada. Cando estaba organizando en Francia unha nova cruzada tivo que defender a orde fronte ás acusacións de corrupción de Filipe IV, quen pretendía os abundantes recursos económicos dos templarios, e do Papa Clemente V, influído polos dominicanos. Detido (1307) por orde de Filipe IV de Francia, confesou baixo tortura (1309) os excesos dos que se acusaba os templarios. Malia retractarse das súas confesións anteriores, foi condenado á fogueira en marzo de 1314, no mesmo ano en que morreron o Rei Filipe IV e o Papa Clemente V.

PERSOEIRO

Bioquímico. Director do Institut Pasteur, investigou os mecanismos de transmisión da información xenética, especialmente o papel do ARN mensaxeiro ao citoplasma. Publicou a obra Azar et sarkis (1979). En 1965 recibiu, xunto con F. Jacob e A. Lwoff, o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina, polos seus descubrimentos das actividades reguladoras dos xenes.

PERSOEIRO

Pintor. Despois de destruír a súa produción anterior a 1962, cultivou unhas formas coidadosamente realistas, con coloracións sorprendentes e temas catastrofistas. Da súa obra destaca Déposition n°1 (1974) e Exposition à la Villa Tamaris.

PERSOEIRO

Predicador francés. En 1851 ordenouse sacerdote e en 1855 ingresou na orde dominicana. De seguido acadou sona como predicador, especialmente en París, onde levou a cabo a predicación de Advento e as conferencias cuaresmais desde 1873 a 1890. Publicou Exposición do dogma católico.

1. Relativo ou pertencente a Múnic ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Múnic.

GALICIA

Pintor. Militar de profesión, acadou o grao de tenente coronel de Húsares, comezou a súa formación artística na Escola de Artes e Oficios da Coruña, da que foi profesor e director, e posteriormente na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando de Madrid. Participou en diversas convocatorias da Exposición Nacional de Bellas Artes e en 1887 acadou unha mención honorífica por Un soldado de Cazadores herido y conducido en un caballo blanco por dos soldados de Caballería, uno montado y otro a pie. Ao ano seguinte acadou a medalla de ouro na Exposición Regional de Santiago de Compostela e unha mención honorífica na Exposición Universal de Barcelona. En 1894 obtivo unha bolsa da Deputación da Coruña e viaxou a Roma e outras cidades europeas. Profesor de debuxo en Barcelona, en 1895 trasladouse definitivamente á Coruña onde permutou a súa praza con José Ruiz Blasco, pai de Picasso. Participou entón nas diversas exposicións rexionais e ao redor de 1916 solicitou o retiro militar e...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Ávila, Castela e León, situado ao pé da serra de Malagón, delimitado ao L por Madrid (4.381 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, a gandaría e diversas industrias alimentarias, serradoiros e de elaboración de resinas. É un centro de veraneo.

PERSOEIRO

Artista plástico. Traballou sobre todo a madeira, cunha serie de pezas feitas a base de formas arredondadas encaixadas entre elas, esculturas con formas humanas e composicións onde xogou cos efectos visuais que proporcionan as vetas da madeira. Da súa produción destaca a serie Pilotos.

PERSOEIRO

Financeiro suízo. Foi director xeral do Tesouro (1776) e de Facenda (1777). Publicou Compte rendu au Roi (1781), onde denunciou os inxustificables gastos da corte. O escándalo forzouno a dimitir, pero foi chamado novamente polo rei en 1788 e en 1789, aínda que renunciou definitivamente en 1790. Publicou obras de economía política onde defendeu a necesidade dun sistema reglamentarista e criticou o liberalismo económico, como en Essai sur la législation et le commerce des grains (1775).