"Bo" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 4083.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que non ten o mesmo número de sílabas no nominativo que no resto dos casos.
-
-
Falto de probidade.
-
Que é excesivo e continuado.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que non se pode abordar.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xenio do folclore romano. Aparecía durante a noite, sentaba no peito dos durmintes e provocáballes pesadelos; ás veces uníase mesmo ás mulleres durmidas. Adoitaba levar un gorro cónico e críase que quen atopaba un destes chapeos adquiría o don de descubrir tesouros ocultos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que non se pode subornar.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acción de insubordinar ou insubordinarse.
-
-
de subordinar.
-
Que ou quen se insubordina.
-
-
-
Provocar a desobediencia a unha autoridade.
-
Faltar á subordinación ou á obediencia dunha autoridade.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que non se pode subornar.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Número asignado a cada libro publicado ou a unha nova edición e que o identifica dunha forma exacta en todo o ámbito internacional. Emprégase tanto en biblioteconomía como comercialmente, e está formado por dez números divididos en catro grupos. Os tres primeiros indican o país, a editorial e a edición, e o cuarto é un identificador especial.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Agrupación galeguista fundada en Bos Aires en 1941. Inspirada por Castelao, levou a cabo actividades de tipo cultural e político en defensa da lingua galega durante os seus trinta e dous anos de existencia, nos que estivo presidida por persoeiros como Alonso Ríos, Rey Baltar e Ricardo Flores. Participou na fundación do Consello de Galicia en Montevideo e pediulle á ONU a condena do goberno franquista (1946) e levou a cabo unha campaña contra o emprego da bandeira monárquica nos centros galegos (1948). Organizou numerosas conferencias, exposicións de pinturas e colaborou coa Intersocietaria Gallega e con A Nosa Terra.
-
PERSOEIRO
Raíña de Castela, de Aragón e de Portugal, filla de Enrique IV de Francia e de María de Medici. En 1615 casou co futuro Filipe IV e opúxose á influencia do conde-duque de Olivares no seu reinado, ata que conseguiu a súa destitución en 1643.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Pobo protagonista da historia bíblica. Segundo a tradición da Xénese, os antepasados de Israel foron os patriarcas hebreos Abrahán, Isaac e Xacob e os doce fillos deste último foron os proxenitores das doce tribos do pobo. Segundo a crítica histórico-literaria e a arqueoloxía, os antepasados deste pobo eran pastores seminómades de orixe amorreo que emigraron a Canaán cara ao s XVIII a C. Desde alí instaláronse en Exipto. Desterrados, regresaron a Canaán a través do Sinaí, onde a tradición do Éxodo sitúa unha primeira alianza relixiosa das tribos, baixo o lexislador, Moisés. As tribos de Israel desde ese momento convertéronse no pobo de Iavé. En Siquen, os grupos chegados de Exipto e os que non se moveran do país establecen unha alianza baixo a autoridade de Xosué. Desde entón Israel é o “pobo de Israel ” e constituíu o elemento máis importante dentro da poboación do país, capaz de resistir as invaxións dos filisteos (s XII a C). A presión filistea, sen embargo, demandaba máis unión e o...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Nome que reciben os arbustos do xénero Pilocarpus, da familia das rutáceas. É orixinario de América do Sur e as súas follas empréganse como planta medicinal.
-
PERSOEIRO
Físico. Membro da Academia de Ciencias e Artes (1914), foi profesor da Universidade Industrial (1917) e catedrático da Universidade de Barcelona (1930-1951). Colaborou con Esteve Terradas e, sobre todo, con Eduard Fontserè no Servicio Metereolóxico de Catalunya e no Observatorio Fabra. Inventou o pluviómetro de intensidades que leva o seu nome, usado na maioría de observatorios do mundo, e o anemómetro de aspiración, instalado no Observatorio Fabra (1913). Foi membro adxunto do Instituto de Estudios Cataláns (1926-1931).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político ruso. Estudiou enxeñería da construción. Membro do PCUS desde 1961, en 1985 foi nomeado primer secretario do Comité Central do partido en Moscova e, ao ano seguinte, ingresou no Politburó. Elixido deputado (1989), declarouse partidario do pluralismo político e económico para a sociedade soviética e no congreso da República Rusa que tivo lugar en Sverdlovsk, foi designado presidente (1990). Vencedor nas eleccións de 1991 á presidencia da Federación Rusa, abandonou o PCUS. Tralo golpe de estado dese mesmo ano, asumiu poderes especiales concedidos polo Parlamento, e adoptou medidas como a despolitización do exército e a xurisdición rusa sobre as empresas rusas e os recursos naturais. No mes de decembro creouse a Comunidad de Estados Independentes (CEI) e foi elixido presidente. Anunciou a aprobación dunha nova constitución que lle confería amplios poderes e que reducía os do Congreso de Deputados do Pobo, que desaprobaba a manobra do presidente, e ordenou a intervención do exército...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Trobador pertencente á nobreza portuguesa, fillo de Pero Ourigues da Nóbrega e vasalo do infante Afonso, futuro Afonso III de Portugal. Tras unha estancia co Rei Afonso en Francia (1230-1245), regresou a Portugal e ocupou altos cargos, tanto administrativos como políticos; foi conselleiro do Rei (desde 1248), alférez menor (1250-1255), mordomo da Raíña Beatriz (1254-1259), mordomo-mor da curia (1264-1279), e tenente de Ponte de Lima (1259) e do Alentejo (1270-1284). Despois da morte de Afonso III (1279), abandonou o cargo de mordomo-mor, pero seguiu figurando na documentación dionisíaca ata 1284 como tenente de Évora. Propietario dun extenso patrimonio, fundou Vila Boim e a súa igrexa (no Alentejo), o mosteiro e máis a vila de Marmelar, e as igrexas e o castelo de Portel. Consérvanse 22 composicións recollidas nos tres cancioneiros colectivos -Cancioneiro da Ajuda, Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa e Cancioneiro da Biblioteca Vaticana-: 10...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Joan Boscá i Almogàver.
-
PERSOEIRO
Novelista e xornalista. Preocupado polo existencialismo e cunha depurada técnica narrativa, é autor de diversas obras en catalán e castelán, como Camins de nit (1935), Tino Costa (1947), Sobre las piedras grises (Premio Nadal 1948) e Los hombres de la tierra y el mar (1961).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xograr probablemente galego, a xulgar pola súa colocación no Cancioneiro de Xograres Galegos. Activo a mediados do s XIII no círculo do infante Afonso. Mantivo dúas tenzóns con Men Rodriguez Tenorio e Johan Soarez Coelho e participou no ciclo das Amas. O Cancioneiro da Biblioteca Nacional e o Cancioneiro da Biblioteca Vaticana atribúenlle 19 composicións: 14 cantigas de amigo (2 mariñas), 1 cantiga de amor e 2 escarnios (1 literario, a xeito de tenzón, e 1 de amigo).
VER O DETALLE DO TERMO