"Anu" (Contén)

GALICIA

Político e dirixente sindical socialista. Marchou a traballar a Madrid e ingresou no PSOE. En 1918 a Junta para la Ampliación de Estudios enviouno a investigar a división do traballo na industria panadeira de Laussanne, Florencia e Boloña. Foi elixido deputado nacional por Madrid (1923), concelleiro (1931), e nomeado deputado provincial. Nas Cortes constituíntes da Segunda República foi elixido deputado e formou parte, como presidente, da comisión de responsabilidades encargada de acabar cos subornos. Durante a Guerra Civil permaneceu en Madrid, logo fuxiu a Francia e finalmente estableceuse en Arxentina. Como militante socialista foi membro da executiva do PSOE e da Unión General de Trabajadores (UGT). Formou parte da executiva da Internacional Socialista e participou como delegado da Oficina Internacional do Traballo. Colaborou, ademais, cos xornais El Socialista e La Libertad de Madrid, e cos bonaerenses La Vanguardia e La Revista Socialista. Publicou o libro Los socialistas y la revolución...

PERSOEIRO

Empresario. Coñecido como o rei do petróleo portugués, pertenceu a unha familia orixinaria de Caritel (Pontecaldelas), lugar no que viviu entre 1906 e 1913. Fundou a Sociedade Nacional de Petróleos (SONAP) e a GALP, e presidiu diversos bancos e sociedades en Portugal, Brasil, Francia, Kenya, a República Sudafricana e Moçambique. Intentou instalar unha refinería en Monteferro xunto con Valentín Paz Andrade e o almirante Salvador Moreno. Dedicouse tamén á produción de viño de Porto. Doou o edificio onde está situado o Centro Galego de Lisboa e o colexio de primaria de Pontecaldelas que leva o seu nome. Entre as condecoracións que recibiu destacan a Medalla Castelao (1991), a Gran Cruz do Mérito Industrial portuguesa, a Medalla do Eixo Atlántico (1996) e a Medalla de Galicia a título póstumo (2000).

GALICIA

Político. Fundou e foi director xerente da Cooperativa Hortofrutícola HORSAL. Membro do Partido Popular, foi edil do concello de Cambados entre 1987 e 1999 (ano en que foi elixido alcalde), e senador por Pontevedra desde 1997. Foi elexido alcalde de Cambados en 1999 e reelixido nas eleccións de 2003 e 2007. En 2009 abandonou o cargo tras ser nomeado delegado territorial da Xunta de Galicia en Pontevedra do novo goberno de Alberto Núñez Feijóo. Foi tamén senador pola provincia de Pontevedra nas eleccións de 2000, nas de 2004 e nas de 2008. En abril de 2009 presentou a súa renuncia ao pasar a ocupar o posto de designación como delegado da Xunta de Galicia para a provincia de Pontevedra. Foi deputado do Parlamento de Galicia desde 2012 e renunciou para volver ocupar o cargo de delegado territorial da Xunta de Galicia.

PERSOEIRO

Avogado e político. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, estudiou Filosofía e Letras en Madrid. Foi letrado sindical por oposición (1965-1967), director xeral técnico do Goberno Civil de Pontevedra (1977-1979), coordinador (1979-1981) e director (1986-1996) de relacións laborais en Citröen Hispania SA, coordinador da Confederación Española de Organizaciones Empresariales (CEOE) en Galicia (1980-1982) e presidente da Autoridade Portuaria de Vigo (1996-1999). Iniciou a súa vida política como concelleiro de Vigo (1971-1973). Xa como membro do Partido Popular (PP), exerceu como conselleiro de Traballo, Seguridade Social e Emigración (1982-1986), baixo a presidencia de Xerardo Fernández Albor. Foi deputado do Parlamento galego (1985-1989) e voceiro do grupo municipal do PP no concello de Vigo (1999-2001). No 2000 foi nomeado senador autonómico e ocupou a vicepresidencia primeira da comisión de Medio Ambiente.

PERSOEIRO

Pintor. Tomou contacto coas vangardas expresionistas durante a súa estancia en Zaragoza (1926-1934), onde traballou con García Conoy e compartiu estudo con Díaz Caneja e González Bernal. En 1934 acadou o posto de profesor de debuxo de ensino medio. Destinado a Larache (Marrocos), pasou alí a Guerra Civil, feito que influíu na evolución da súa pintura cara a solucións máis naturalistas. Colaborou nas revistas Cierzo e Noroeste.

GALICIA

Escritor. Os seus primeiros poemas apareceron no xornal El Miño (1858); entre eles, “Horas de calma”, “A media noche” (recollido no Álbum de la Caridad, 1862) ou “Melancolía”. Publicou: El cancionero de Galicia (1861), Las víctimas de Carral (1862), La literatura desde el siglo XVII hasta fines del XVIII e Consideraciones sobre el teatro.

PERSOEIRO

Avogado, militar e corrixidor. Estudiou na Universidade de Santiago de Compostela, onde realizou estudios de filosofía e leis. En 1808 converteuse en avogado da Real Audiencia de Galicia. Durante a Guerra da Independencia liderou a resistencia da súa comarca fronte aos franceses, cos que se enfrontou en Melide, Arzúa e Sobrado. Foi nomeado comandante de alarma, cargo que desempeñou ata 1814, e procurador síndico das xurisdicións de Ventosa e Borraxeiros. Nas revoltas contra Fernando VII, combateu no bando realista entre 1821 e 1823. Posteriormente, foi nomeado corrixidor da súa vila.

PERSOEIRO

Poeta brasileiro. Despois dunha longa estadía en Portugal, coñeceu e recibiu as influencias do arcadismo; imitou as églogas virxilianas e foi o primeiro poeta neoclásico do Brasil. Publicou Obras (1768) e o poema épico Vila Rica (1813).

PERSOEIRO

Militar. Destacou na pacificación de Moçambique e dirixiu o levantamento do 25 de maio de 1926, tralo que asumiu a presidencia da República ata o 9 de xullo.

GALICIA

Político e sindicalista. Traballador do estaleiro de Bazán que iniciou a súa andaina como delegado sindical antes de ocupar o cargo de secretario do comité de empresa. Ademais, exerceu como secretario comarcal da Unión General de Trabajadores (UGT) na comarca de Ferrol. A súa traxectoria política sempre estivo vinculada ao Partido Socialista de Galicia-Partido Socialista Obrero Español (PSdG-PSOE). Presidiu a comisión de Industria do Parlamento de Galicia na I lexislatura (1981-1985) e na II lexislatura, entre 1985 e setembro de 1989, mes no que accedeu á alcadía de Ferrol, logo dunha moción de censura. Despois das eleccións municipais de 1991, nas que resultou elixido alcalde de Ferrol Mario Villamil, unha nova moción de censura permitiu que volvese á alcadía, cargo que exerceu ata 1995. Así mesmo, foi deputado pola Coruña no Congreso de los Diputados durante a V lexislatura (1993-1996). En 1996 abandonou toda a súa actividade política.

PERSOEIRO

Inspector médico. Licenciado en Medicina e Cirurxía e en Xornalismo. Foi deputado na lexislatura constituínte (1977-1979) no Congreso de los Diputados pola Unión de Centro Democrático (UCD). Entre outros cargos, exerceu como director da Residencia Sanitaria de Vigo e do Hospital Xeral de Galicia. Recibiu, entre outros galardóns, a Orden del Mérito Constitucional, a Medalla de Oro Constitucional e a Medalla de Oro da Federación de Baloncesto.

PERSOEIRO

Poeta. De ascendencia galega, escribiu en galego e portugués. Colaborou na revista de creación Távola Redonda. Publicou en galego Frauta lonxana (1964).

GALICIA

Avogado, escritor e xornalista liberal. Xuíz na Cañiza, Pontedeume, Lalín, Béjar e Pontevedra, foi presidente das xuntas revolucionarias pontevedresas dos anos 1843, 1846 e 1854. Colaborador dos periódicos pontevedreses Las Musas del Lérez (1842), La distracción (1852), El País (1857) e La Perseverancia (1859), foi ademais fundador e redactor dos semanarios El Ferrocarril Gallego (1853) e El Esquilón (1861), semanario satírico no que escribía baixo o pseudónimo de Frei Gustavo de la Fé. Foi o autor, xunto con Xosé López de la Vega, de Vida e viajes de los hermanos Bartolomé y Gonzalo Nodal e de numerosos escritos humorísticos publicados en El Cojo e El Cepo. Pouco antes da súa morte iniciou un Dicionario galaico portugués que non rematou.

GALICIA

Piragüista olímpico. Participou na categoría C-1 (canoa individual) nos Xogos Olímpicos de Atlanta 1996 e Sydney 2000, nas probas de 500 m e 1000 m. No ano 2000 proclamouse Campión de España de C-1. Tamén acudiu a varios campionatos mundiais.

PERSOEIRO

Debuxante. Realizou a súa primeira exposición na Coruña en 1913. Durante a Segunda República simpatizou coas correntes progresistas da cultura e coas ideas libertarias; frecuentou na capital coruñesa o parladoiro de Luís Huici, xunto con Luís Seoane, Francisco Miguel, Xenaro Ruano, Álvaro Cebreiro e José Villaverde. Pasou a Guerra Civil en Madrid onde colaborou no voceiro da Agrupación de Gallegos Libertarios, o xornal Galicia Libre. Publicou os seus gravados e caricaturas, entre outros medios, en Galicia, Alfar, El Pueblo Gallego e Galicia Gráfica. Refuxiouse en Uruguay en 1939.

PERSOEIRO

Humanista bizantino. Estableceu escolas de cultura grega en Italia (Florencia, Milán e Venecia) e Constantinopla. Traduciu ao latín a República de Platón e a Odisea de Homero.