"Bor" (Contén)

Nome dunha das teorías da calor específica dun sólido cristalino, baseada na aplicación dun espectro acústico ás vibracións da rede.

Gravado rupestre localizado na parroquia de Meira (Moaña). Ten dúas áreas diferenciadas: a inferior, un conxunto de trece embarcacións; a O, un conxunto de figuras humanas esquemáticas, en grupo ou illadas, que miran cara ao conxunto das embarcacións. O perfil de oito das embarcacións está trazado cun arco cóncavo cos extremos estilizados en forma de ‘pescozo de cisne’. Semella que todo o conxunto xira ao redor dunha embarcación central que remata a proa e popa con zoomorfos. Segundo Alonso Romero, que o descubriu en 1973, son unha representación das embarcacións de coiro que se empregaron nas costas galegas durante a Idade do Bronce.

Aplícase a un certo tipo de pedra branda.

Relativo ou pertencente ao borne.

Peza condutora dun dispositivo eléctrico, que serve para efectuar as conexións dos fíos condutores, que son suxeitados xeralmente por un parafuso.

Liñaxe natural da Coruña. As súas armas levan, en campo de goles, un borne. Relaciónanse tamén con esta caste o apelido Borda.

Liñaxe orixinaria de Negreira. As súas armas levan, en campo de azul, unha borneira. Relaciónanse tamén con esta caste os apelidos Borneiro e Bornaz.

Fariña moída cun tipo de pedra dura e negra chamada borneira.

Situado na parroquia de Borneiro (Cabana), aséntase no cumio dun montículo. A actividade neste castro remóntase ao s VI a C e dáse por finalizada no s I d C. As escavacións aquí realizadas puxeron de manifesto que o poboado estaba defendido por varias liñas de murallas tendo como único acceso coñecido unha pequena porta exterior situada, así mesmo, entre dúas murallas. As vivendas atopadas dentro do recinto amurallado son todas moi similares, con planta circular irregular ou do tipo de planta alongada, arredondada nos extremos. Atopáronse tamén pequenos muros de unión ou limitadores de vivendas, con escasa separación de paredes exteriores. Ten tamén un barrio exterior, entre ambos os dous recintos.

Mosteiro que estivo situado no lugar de Vilanova, na parroquia de San Xoán de Borneiro (Cabana). Foi un mosteiro familiar fundado por Arxilo Peláez. No ano 1095, foi doado ao mosteiro de San Xián de Moraime (Muxía).

Nome colonial (obsoleto) de Sabah , estado de Malaisia.

Substancia terpénica, que na súa forma levoxira é o constituínte principal do alcanfor de ngai, empregado en medicina e perfumería.