"ECA" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao pobo huaxteca.

2. Individuo do pobo huaxteca.

3. Pobo indíxena mexicano do grupo maia-quiché, que durante a época precolombina se estendeu pola costa do golfo de México e desenvolveu unha cultura influída polos olmecas, os totonacas e os maias. Nos xacementos escavados atopáronse esculturas de pedra e cerámica de formas e decoración moi variada. Persisten dous grupos, no estado de San Luis Potosí e ao N de Veracruz.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Toledo, Castela-A Mancha, situado ao S de Aranjuez (1.711 h [2001]). Posúe agricultura, cunha produción predominante de cereais e gandería. Destaca a elaboración de viños. Do seu patrimonio cultural destacan as ruínas do castelo de Valdecarábanos (s XII) e a igrexa de San Nicolás de Bari (s XVIII).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Zaragoza, Aragón (3.284 h [2001]). Entre os principais cultivos destacan os cereais e a viña. Destaca a industria téxtil e a da construción. Do seu patrimonio cultural destaca o palacio homónimo, declarado Ben de Interese Cultural desde 1931.

1. Que é incapaz de pecar.

2. Que non ten ningunha falta ou defecto.

PERSOEIRO

Xograr ou segrel galego. Activo no segundo terzo do s XIII, viviu no último período do reinado de Fernando III e Afonso X. Estivo, probablemente, ao servizo de Rodrigo Gómez de Trastámara e, durante a expansión dos reinos cristiáns, participou nas campañas de Murcia (1242-1243) e Sevilla (1248). Tendo en conta certas referencias das súas cantigas de escarnio, así como as alusións á súa persoa por parte doutros trobadores, ademais da súa participación no ciclo satírico dedicado a Maria Perez a Balteira, pódese relacionar con Airas Perez Vuitoron, Pero Garcia d’Ambroa, Gonçal’Eanes do Vinhal, Pedr’Amigo de Sevilha, trobadores cos que debeu fomentar a súa relación durante os anos de expansión dos reinos cristiáns. Consérvanse 30 composicións da súa autoría recollidas no Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa e no Cancioneiro da Biblioteca Vaticana: 13 cantigas de amigo (3 dialogadas), que se caracterizan pola súa variedade temática, 7 cantigas de amor, que presentan...

1. Relativo ou pertencente ás lecanoráceas.

2. Lique da familia das lecanoráceas.

3. Familia de liques, da orde das lecanorais, que comprende liques crustáceos con apotecios provistos de marxe hialino e presenta asociadas algas gonidiais clorofíceas.

PERSOEIRO

Novelista francés. Coñecido como Roland Dorgelès, presidiu a Academia Goncourt desde 1955. As súas primeiras obras, Croix de Bois (1919) e Le Cabaret de la Belle Femme (1995), son testemuños sobre a Primeira Guerra Mundial. Parte das súas novelas reflicten tamén as súas lembranzas como artista en Montmartre. Escribiu tamén Carte d’identité. Récit de l’occupation (1945) e Vacances forcées (1985).