"ICE" (Contén)

Presencia de glicosa no sangue. Normalmente o sangue contén unha cifra constante, que, segundo o método con que se fai a determinación, oscila entre 60 e 120 mg/100 ml do sangue total. Cando os valores desta cifra son superiores fálase de hiperglicemia, e cando son inferiores, de hipoglicemia. A hiperglicemia débese sobre todo por falta de insulina (diabete mellitus). Para a diagnose da diabete non é suficiente, ás veces, a determinación usual da glicemia en xexún. Existen outros métodos complementarios, como o estudo da curva de glicemia; nesta proba determínanse as variacións da cantidade de azucre no sangue trala inxesta dunha cantidade fixa de azucre co que se mide a glicemia aos 30, 60, 90 e 120 minutos.

Relativo ou pertencente á glicemia.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘glicerina’.

Aldehido que se obtén da glicerina por oxidación con peróxido de hidróxeno. É a aldotriosa máis simple. É un importante produto intermedio no metabolismo dos carbohidratos. A causa do seu carbono intermedio asimétrico, o gliceraldehido é unha molécula quiral e preséntase en dúas formas opticamente activas, que se representan por L (ou +) e D (ou -), designación que se emprega tamén para todas as substancias de estrutura semellante. Tamén recibe o nome de aldehido glicérico.

Calquera sal ou éster do ácido glicérico, que contén na súa molécula o anión CH2OH-CHOH-COO-.

Cada un dos ésteres de glicerina e ácidos graxos. Atópanse moi estendidos na natureza como constituíntes das graxas e aceites. A esterificación pode ocorrer nun, dous ou tres grupos hidroxilo da molécula de glicerina, formándose monoglicéridos, diglicéridos ou triglicéridos.

fosfoglicérido.

glicer(o)-.

Calquera sal do ácido glicerofosfórico.

Éster de glicerol e do ácido fosfórico que resulta da redución do fosfato de dihidroxiacetona.

Triol alifático máis sinxelo; é un líquido incoloro, viscoso, de sabor doce, soluble en auga, pero insoluble en éter. O glicerol é un dos compoñentes orgánicos máis importantes que se atopa na natureza, nos aceites e en forma de glicéridos nas graxas animais e vexetais. Obtense por hidrólise dos aceites e das graxas, por fermentación de azucres, industrialmente como subproduto da fabricación de xabóns, e por síntese a partir do propileno. Emprégase como solvente, humectante, plastificante, anticonxelante, emoliente, na fabricación de explosivos (nitroglicerina), resinas alquílicas, produtos cosméticos e preparados farmacéuticos. Tamén recibe o nome de glicerina.

Preparación farmacéutica en que o excipiente se forma por glicerol; o que máis se coñece é o glicerolato de amidón.

Mestura de xelatina e de glicerol que forma unha masa branda, consistente e transparente, que se emprega como excipiente na preparación de óvulos vaxinais e de cápsulas brandas.