"MIT" (Contén)

oftalmía.

Inflamación conxunta do testículo e o epidídimo.

Calquera sal ou éster do ácido palmítico. Dos sales metálicos, que se coñecen como xabóns, destacan o monopalmitato de aluminio, Al(OH)2(C16H31O2), que se emprega como impermeabilizante nas industrias de curtido, papel e téxtiles, e o palmitato de cinc Zn(C16H31O2)2, que se emprega como aditivo do caucho e lubricante na industria dos plásticos. Dos alcalinos, o sódico e o potásico interveñen na composición de moitos xabóns de baño. Entre os ésteres destacan o palmitato de cetilo, principal compoñente do espermaceti, e a palmitina.

Ácido carboxílico saturado presente na constitución das graxas vexetais e animais, que se emprega na manufactura de xabóns e na obtención de palmitatos metálicos.

Triglicérido do ácido palmítico, que se emprega en medicina e nas industrias do xabón e do coiro.

Relativo ou pertencente á panmixia.

Inflamación supurativa de todo o tracto uveal, que enche de pus todo o globo ocular e remata coa destrución deste.

Antonio Beccadelli.

(Tebas 229? - 343?) Relixioso. Está considerado, tradicionalmente, o primeiro ermitán, pois retirouse ao deserto durante a persecución de Decio. A única fonte biográfica sobre el é a Vita Pauli de Xerome, réplica da Vita Antonii de Atanasio. Segundo esta, foi compañeiro de santo Antón Abade e morreu aos 113 anos. Represéntase como un vello e porta palmeira, cranio, disciplinas e un corvo, que o alimentou durante sesenta anos. A súa festividade celébrase o 15 de xaneiro.

(Amiens 1050? - Huy 1115) Monxe e cruzado francés. A lenda atribúelle un papel destacado na predicación e organización da Primeira Cruzada. As súas predicacións, non obstante, foron posteriores ao Concilio de Clermont (1095). Tomou parte na expedición popular que culminou en desastre (1096) e incorporou os restos das súas tropas ao exército de Godofredo IV de Boulogne (1097). Durante o sitio de Antioquía fuxiu (1098), pero despois uniuse ás tropas para entrar en Xerusalén. De volta a Francia, fundou e foi prior do mosteiro de Neufmoustier, preto de Huy. Venerado como beato, a súa festividade celébrase o 8 de xullo.

Constante que expresa a influencia dun medio isótropo sobre as forzas de atracción ou de repulsión entre corpos electrizados. Cómpre distinguir entre permitividade absoluta e relativa. A permitividade absoluta é o cociente entre a indución eléctrica ou desprazamento D e a intensidade do campo eléctrico E, e represéntase por å, é dicir, å = D/E. A permitividade do baleiro vale å0 = 8,859×10-12. A permitividade relativa é a relación entre a absoluta e a do baleiro, é dicir k = å/å0. OBS: Tamén se denomina constante dieléctrica.

Xénero de plantas rizomatosas, da familia das poáceas, que presentan talos duros, follas planas con lígula pilosa e inflorescencias en panícula púrpura, con espículas longas. Viven en lugares húmidos e augas pouco fondas ou tamén en esteiros salobres. En Galicia dáse a especie P. australis, que ten propiedades diuréticas e lactífugas.

Inflamación supurativa da pel.