"ROM" (Contén)

Substancia que, estruturalmente, pertence ao grupo das dicromonas. Inhibe a liberación da histamina e da substancia de reacción lenta da anafilaxe (SRS-A) dos mastocitos. Emprégase no tratamento da asma extrínseca.

Aparato de experimentación fónica inventado polo portugués A. de Lacerda. Está inspirado no quimógrafo pero, a diferenza deste, no cromógrafo o estilete gravador substituíuse por un tubo capilar de onde sae un fío de anilina que se deposita nun papel móbil, mentres recibe unhas alteracións moduladas de corrente recollidas por un rexistro de boca.

Sistema de impresión litográfica en tintas inventado por Aloys Senefelder. Consiste no uso dun gravado en pedra ou en prancha de aluminio ou cinc para cada cor que se quere imprimir, ao que se lle aplica un sistema de impresión sucesiva idéntico ao empregado na litografía en negro. Con este procedemento pódense obter carteis, reproducións en cor, etc. OBS: Nun rexistro coloquial tamén se emprega a forma abreviada cromo.

Relativo ou pertencente á cromolitografía.

Cada un dos gránulos de cromatina dun cromosoma que se tingue máis intensamente na profase e que, probablemente, corresponde a rexións de eucromatina máis densamente repregada en hélice.

Cada un dos derivados estruturais da 1,4-benzopirona, presentes como pigmentos das follas e das flores.

Filamento helicoidal de ADN visible durante a interfase e que forma un cromosoma.

Plasto que contén soamente pigmentos non asimiladores, polo xeral amarelos ou vermellos.

Complexo formado por unha proteína específica conxugada cun pigmento. As cromoproteínas forman un grupo que inclúe: pigmentos respiratorios, como a hemoglobina, a clorocruorina e a hemocianina; fotosintetizadores, como a ficocianina e a ficoeritrina; os citocromos e as flavoproteínas.

Instrumento renacentista de vento constituído por unha dobre lingüeta encapsulada e curvado no extremo do pavillón. Ten un buraco para o polgar, outro de ventilación na parte curva e sete para o resto dos dedos. É probable que date do s XV e que sexa orixinario do norte de Italia, dende onde se estendeu o seu uso a Alemaña.

cromatrón.

Capa da atmosfera dunha estrela, entre a capa inversora e a coroa. En concreto, a cromosfera solar pódese observar durante as eclipses solares. Ten unha cor vermella máis ou menos viva e un grosor duns 5.000 km. No seu interior orixínanse xeralmente as protuberancias.

Que contén cromo(II), é dicir, cromo en estado de oxidación +2.

Proceso de impresión tipográfica a cores.

cromotipia.

Proceso de combinación do haluro de prata e mais dos copulantes para formar tinturas.

Relativo ou pertencente a un cromóxeno.