"An" (Contén)

1. Dise de dúas liñas rectas non paralelas que cortan os dous lados dun ángulo, de xeito que o ángulo que forma unha delas cun dos lados do ángulo é igual ao que forma a outra co outro lado do ángulo.

2. Refírese aos vectores que van na mesma dirección, pero en sentidos opostos.

1. Que actúa contra os parasitos.

2. Axente que combate calquera tipo de parasito, como os praguicidas.

1. Que combate a enfermidade de Párkinson.

2. Axente que combate a enfermidade do Párkinson. Os fármacos antiparkinsonianos baséanse no feito de que o transtorno bioquímico fundamental desta enfermidade é un déficit de dopamina nos ganglios basais, o que produce un exceso relativo de acetilcolina. A levodopa, precursora da dopamina, é o fármaco de elección, xeralmente asociado a un inhibidor da dopadescarboxilasa. Outros fármacos utilizados son os anticolinérxicos, selexilina, amantadina, bromocriptina, lisurida e pergolida.

1. Que pertence á orde dos antipatarios.

2. Celenterado da orde dos antipatarios.

3. Orde de zoantarios, formado por pólipos pequenos, con seis tentáculos, que viven en colonias. As colonias poden acadar grandes dimensións e soen ser arborescentes, de aspecto semellante ás gorgonias. Habitan en augas profundas nos Océanos Índico, Pacífico e Atlántico, e tamén noutros mares. Os representantes deste grupo reciben o nome de coral negro.

PERSOEIRO

Xeneral de Filipo de Macedonia. Foi rexente de Macedonia durante as expedicións orientais de Alexandre o Grande, fillo de Filipo. Trala morte de Alexandre (323) mantivo a idea do Imperio; aliouse con Ptolomeo e fíxose proclamar rexente pola asemblea do exército. A súa morte representou o sinal de desbandada para o resto dos xenerais alexandrinos.

1. Sentimento de rexeitamento ou aversión cara a algo cara algo ou alguén.

2. Calidade de antipático.

1. Táboas ou relevos situados na parte frontal e lateral dun altar que o recobren para que non sexa visto polos fieis; así mesmo, se a parte posterior do altar quedaba á súa vista tamén debía recubrirse. O veo que antigamente cubría o altar, foi substituído por táboas pintadas, repuxadas ou esculpidas a partir do s V, como aparece xa en Santa Sofía de Constantinopla. No gótico substituíronse os antipendios fixos por tapices corredíos. A partir do s XVIII desapareceu o antipendio dos altares, ocupando o seu lugar un bastidor de madeira adornado con teas de seda ou lenzos pintados, que son máis doados de cambiar segundo a cor indicada pola liturxia.

2. eo ou tapiz de teas preciosas que tapaba a parte dianteira do altar situada entre a mesa e o chan.