"To" (Contén)

PERSOEIRO

Comerciante, armador e impresor. Orixinario de Castela, chegou a Pontevedra no 1833 e, cinco anos despois, comezou a publicar libros xunto a Domingo Paimón na imprenta denominada Os Socios. Entre as obras publicadas hai numerosas edicións de marcado carácter oficial como: Ordenanza de reemplazo del Ejército y Reales ordenanzas aclaratorias (1838), Informe y voto particular del diputado provincial por el partido de Pontevedra que se presenta a la Diputación (1838), Manifestación que hace D. Claudio González a la Exma. Diputación provincial (1838), Contestación a la llamada justa vindicación de D. José de la Fuente, ex-secretario de la Junta directiva de la carretera de Vigo a Castilla (1838) e Contestación del Dr. Don Antero Rubín de Oroña, Juez de 1ª instancia de Sarria a la hoja volante que circuló Don J. A. Vidal y Cepeda, promotor fiscal de aquel partido (1842); e as de carácter pío como Novena histórico-doctrinal de la Madre de Dios Nuestra Señora del Refugio, que con el título de Divina...

GALICIA

Empresario e político. Licenciado en Ciencias Empresariais, foi un dos fundadores de Alianza Popular en Lugo. Exerceu, ademais, como intendente mercantil, catedrático da Escola Universitaria de Estudios Empresariais de Lugo e presidente provincial do Partido Popular (PP). Foi elixido deputado na II lexislatura e senador na III lexislatura, concelleiro do concello de Lugo e vicepresidente do PP. Membro do Colexio de Economistas.

PERSOEIRO

Pintor portugués. Influído por Rubens, con quen se relacionou durante a súa estadía en España, e pola escola de Boloña do s XVII, foi un artista recoñecido na Lisboa de finais do XVII. Destacou pola interpretación da súa temática relixiosa baixo as pautas do Concilio de Trento. Foi pintor da corte (1678-1708) e deixou abondosas obras nas igrexas lisboetas de São Roque (Ascenção), Madre de Deus ou Paulistas, así como nas igrexas de Santo Anão (Évora), Nossa Señora da Assunção de Elvas e na de Sesimbra.

PERSOEIRO

Crítico literario. Estudioso de Fernando Pessoa, dirixiu as obras completas de Teixeira de Pascoais e de Camilo Castelo Branco, e editou poetas do prerromanticismo e do romanticismo portugués. É autor de A Educação do Sentimento Poético (1944), Problemática da História Literária (1961), e ademais foi o director do Dicionário das Literaturas Portuguesa, Galega e Brasileira (1968-1969).

1. Moléculas pequenas non proteicas que se unen aos enzimas para que estes poidan levar a cabo a actividade catalítica. Poden ser ións metálicos ou moléculas orgánicas, que reciben o nome de coenzimas.

2. Dada unha matriz cadrada A e un elemento a ij desta, número determinado pola expresión A ij =(-1) i+j detM ij , onde M ij é a matriz cadrada que resulta de omitir en A a fila i e a columna j. A ij é o cofactor do elemento a ij de A, e detM ij é o menor do elemento a ij .

CIDADES

Cidade do estado de Tamil Nadu, India (816.321 h [1991]). É un importante núcleo industrial, especialmente téxtil (algodón) e alimentario. Ata o s IX foi un territorio autónomo. Pola súa situación, na entrada do país do Palghat, foi ocupada tres veces polos británicos (1768, 1783 e 1790) ata que lla cederon en 1799.

PERSOEIRO

Realizador e guionista. Ademais de dedicarse ao cine traballou como director de pequenas pezas teatrais na Sala Nasa de Santiago de Compostela. En televisión cómpre destacar a súa participación como guionista e realizador en anuncios publicitarios e en series emitidas pola TVG (Pratos combinados ou Mareas vivas). Debutou como guionista e director cinematográfico con Mofa e Befa en Gran Liquidación (1995), á que seguiron O Matachín (1996) e A ti cómo se che di adeus? (1998). Tamén traballou como actor en varias curtametraxes e como crítico de cine para El Correo Gallego e Santiago 7 días.

PERSOEIRO

Realizador, guionista e escritor. Licenciouse en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela, e diplomouse en Cinematografía pola Universidad de Valladolid. A súa traxectoria profesional comezou en 1982 como crítico cinematográfico en El Correo Gallego. De 1988 a 1990 foi responsable da Área da Imaxe na consellería de Cultura da Xunta de Galicia. Foi director do Centro Galego de Artes da Imaxe (CGAI), desde a súa creación en 1990-1991 ata 1997. Foi profesor de Produción de TV na Escola de Imaxe e Son (EIS) da Coruña (1997-2000), e con anterioridade, guionista de programas televisivos como Luces da cidade (1989-1990). Traballa como director da sección de novos proxectos na produtora NTR (Noroeste Televisión Radio). Participou nas obras colectivas Historia do cine en Galicia (1996), Dicionario del cine español (1998), realizou un estudo biofilmográfico, Antonio Román. Director de cine (1999) e traduciu a obra Notas sobre o cinematógrafo (1993), de Robert Bresson. Foi...

1. Que ten moitas engurras na cara.

2. Aplícase á carne que segue dura despois de cocela ou guisala.

1. Unión sexual humana que consiste na introdución do pene do macho na vaxina da femia, que xeralmente vai acompañado dunha serie de procesos fisiolóxicos que producen pracer.

2. Unión sexual que se realiza mediante a introdución do pene dentro do ano.

3. coitus interruptus.

1. 1. Cada unha das puntas do pau menor do xogo da billarda, que recibe tamén o nome de billarda.

   2. Golpe dado co palán en calquera das puntas da billarda, no xogo da billarda.

2. Lugar marcado, xeralmente un círculo, que en distintos xogos pode indicar a prisión, o lugar de salvación ou o lugar a partir do que se inicia o xogo.