"To" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 13838.

  • Serie documental publicada entre 1842 e 1895, que consta de 113 volumes, máis dous índices aparecidos en 1930-1931. Foi dirixida por Martín Fernández de Navarrete, Miguel Salvá e Pedro Sáinz de Baranda e, posteriormente, por José Sancho Rayón, Francisco de Zabálburu e o marqués de Fuensanta del Valle. En xeral, ofrece numerosos documentos dos ss XVI e XVII.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Intervención cirúrxica consistente na extracción da vesícula biliar.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Radiografía da vesícula biliar.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Denominación xenérica das enfermidades da vesícula biliar.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Hormona segregada pola mucosa da parte alta do intestino delgado. Estimula a contracción da vesícula biliar, a secreción hepática da bile e a secreción de enzimas pancreáticos. Tamén inhibe a secreción ácida do estómago provocada pola gastrina.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Resección cirúrxica, total ou parcial, do colon. Practícase máis frecuentemente a resección parcial, coñecida co nome específico de hemicolectomía.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Que recolle. Ex: No concello compraron dous novos camións colectores de lixo. Onte remataron de colocar os novos tubos colectores da rede de sumidoiros.

      2. Que ou quen recolle ou colecta certos impostos, taxas ou calquera tipo de dereitos.

      3. Que ou quen recolle fondos ou doazóns, especialmente con fins benéficos. Ex: Os grupos colectores recadaron moitos medicamentos. Os colectores de donativos realizaron unha reunión no centro cultural.

      4. Que ou quen recompila documentos ou calquera tipo de material para o seu estudio. Ex: Anda de colector polas parroquias para o seu traballo de dialectoloxía. A colectora de música tradicional sacou un novo disco.

      5. Eclesiástico que recadaba as esmolas das misas para distribuílas entre os celebrantes.

      6. Depósito, xeralmente móbil, de capacidade e formas diversas que se emprega para recoller cousas inservibles.

    1. Sumidoiro de grandes dimensións que forma parte da rede de saneamento. Ten a función de recoller as augas pluviais e fecais que chegan aos sumidoiros e conducilas cara á estación depuradora ou ao lugar de desaugue.

      1. Condución principal destinada á distribución dun fluído por conducións secundarias ou a recibilo destas para eliminalo.

      2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Cargo de colector.

    2. Lugar ou oficina onde se exerce o cargo de colector.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Boletín Informativo que saíu en decembro de 1976 en Vigo. Editouse co gallo da celebración do I Congreso Nacional deste sector, polo que todos os artigos estaban relacionados co acto. Colaboraron nela, entre outros, Carlos García Castro, Miguel Font, Antonio Velloso e Mario Gaviria.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Derrame de bile na cavidade peritoneal. Prodúcese por unha perforación das vías biliares ou da vesícula e comporta un cadro grave de peritonite.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Institución colexial creada en 1973 pola segregación do antigo Colegio de Arquitectos de León, Asturias y Galicia. A asemblea constituínte celebrouse en Santiago de Compostela en outubro de 1973. Ao abeiro do colexio, naceu a Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña (1975). Estrutúrase en dous niveis: un órgano xeral ou central situado na Casa da Conga, en Santiago de Compostela, e as delegacións da Coruña, Ferrol, Lugo, Ourense, Pontevedra, Santiago de Compostela e Vigo. A dirección do colexio corresponde á Xunta de Goberno, formada polo decano presidente, o tesoureiro contador, o secretario, catro vocais e os presidentes das distintas delegacións. Pola súa banda, as delegacións contan cunha xunta directiva integrada por un presidente, un tesoureiro e un secretario. O colexio ten como funcións atender os aspectos profesionais dos colexiados, así como a problemática social, cultural, económica e urbanística galega. Para velar pola deontoloxía profesional e para impoñer as correccións...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Na Idade Media, membro dun grupo social constituído polos descendentes dos escravos libertos. A súa condición xurídica, moi variable segundo as rexións, cómpre situala entre a dos servos e o último estamento dos homes libres. A súa orixe sitúase probablemente na época romana, nos escravos manumitidos ao mesmo tempo polo amo, que recibían algúns bens para usufrutuar en conxunto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta. Da súa produción destacan as obras Poemas de la tierra y de la sangre (1969), Preludios a una noche total (1969), En lo oscuro (1981), Larga carta a Francesca (1986) e Tratado de armonía (1991). Recolleu parte da súa obra en Colinas: Poesía 1967-1981 (Premio Nacional de Poesía).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Artista plástico italiano. Logo de estudar en París con Laurens e Brancusi, en 1926 instalouse en Roma. En 1944 abandonou a escultura ata 1950, ano no que fundou o grupo Origine. Na súa nova andaina artística realizou colaxes, pinturas e esculturas nas que empregaba anacos de máquinas ou ferros oxidados. Nas súas últimas obras utilizou materiais industriais de grandes dimensións.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. En 1717 traballou no mosteiro franciscano de Santo Antonio de Herbón onde pintou o altar maior e os catro colaterais, á parte doutras obras menores. En 1742 documéntase de novo a súa presenza en Padrón, onde realizou o retablo maior de Seira (Sorribas).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Condottiere italiano. Iniciou a carreira militar no Reino de Nápoles. Ata 1454, cando os venecianos o nomearon capitán xeneral vitalicio, serviu alternativamente a venecianos e milaneses. O monumento ecuestre que lle fixo Verrocchio en Venecia (1479-1488) é unha obra mestra da escultura renacentista.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Célula adhesiva, típica dos ctenóforos, situada sobre os filamentos prénsiles e que serve para a captura das presas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Cartógrafo e navegante, irmán de Cristovo Colón. Cóidase que participou na expedición de Bartolomeu Dias en 1486. Colaborou co seu irmán na empresa descubridora cunha flota auxiliar ao mando da Española en 1494. Un ano máis tarde foi nomeado primeiro adelantado das Indias. Fundou a cidade de Santo Domingo en 1496, e exerceu o cargo de gobernador durante as ausencias de Cristovo Colón. No ano 1500 foi apresado e enviado á Península Ibérica porque se negou a recoñecer a autoridade de Bobadilla.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Navegante. Téñense apuntado diversas hipóteses sobre a súa orixe: unha delas asegura que era natural da parroquia de San Salvador de Poio, na beira setentrional da ría de Pontevedra; outras teorías, que gozan de maior predicamento internacional, localizan o seu lugar de nacemento na conca mediterránea: Xénova reivindica o seu carácter de patria colombina do mesmo xeito que outras cidades de Italia. Se a prol da opción galega se esgrimen argumentos baseados fundamentalmente na toponimia, onomástica e léxico empregados por Colón, para a opción xenovesa esgrímese a declaración do propio interesado no seu testamento. Na súa mocidade navegou como piloto polo Mar Mediterráneo e o Océano Atlántico. Chegou, despois de naufragar, ás costas de Portugal, onde se estableceu. Posteriormente navegou cara ao N ata Islandia, e cara ao S, cos portugueses, ata São Jorge da Mina, en Guinea e a La Gomera. A raíz destas experiencias Colón formou as súas ideas cosmográficas. Cara a 1484 presentoulle ao Rei Xoán...

    VER O DETALLE DO TERMO