"CIO" (Contén)

Acción e efecto de anticipar ou anticiparse.

Segundo os epicúreos a prolepse (nome grego con que denominan á anticipación) é unha imaxe ou pensamento do xeral que se dá espontaneamente coa percepción do particular, serve para detallar despois o seu coñecemento. Entre os estoicos designaba as ideas xerais e precisas, sobre todo aplicándoo ao coñecemento natural do absoluto, que se anticipa a calquera outro. Francis Bacon dálle o nome de anticipacións da natureza ás xeneralizacións realizadas sobre a base dun número pequeno de feitos que se consideraban verdadeiros. Kant chamou anticipacións da percepción a certas aplicacións xerais das categorías do entendemento aos datos da sensación. Os lóxicos denominan anticipación da experiencia á hipótese.

Figura retórica argumentativa mediante a que unha persoa que fala refuta de antemán as obxeccións que se lle poidan facer, deixando deste modo sen argumentos ao adversario.

Nota que soa antes do acorde ao que pertence.

Fenómeno psíquico en virtude do cal o suxeito vive imaxinativamente o futuro.

Nun proceso de mecanización con mando numérico, procedemento que permite eliminar o exceso de percorrido do órgano móbil (por exemplo, a táboa dunha máquina de traballo) por mor da inercia.

Tendencia dos órganos de fonación a adoptar, durante a emisión dun fonema, as condicións favorables de emisión, tensión e movemento do fonema seguinte en todos os tipos de secuencia fónica.

Delito consistente no exercicio dun cargo ou función pública sen ter dado fianza ou sen ter feito o xuramento ou promesa establecido legalmente; tamén incorre neste delito o funcionario público que admite no exercicio do cargo a quen non cumpriu as formalidades indicadas.

Fenómeno que se produce cando un elemento que pertence a unha unidade sintáctica se sitúa nunha anterior, non podendo, daquela, aparecer un substituto (pronome ou adverbio).

ciencia fición.

Aplícase ás aliaxes metálicas utilizadas en pezas suxeitas a rozamento provocado por desprazamento. Destínanse sobre todo ás chumaceiras que soportan árbores en rotación, cabezas de bielas, etc. As aliaxes antifricción teñen que presentar dureza para poder reducir o rozamento. Tamén deben minimizar as posibilidades de enferruxamento, é dicir, ser plásticas. Dese xeito poden asegurar o axustamento automático das pezas que rozan, así como compensar pequenos defectos de aliñación ou irregularidades da superficie e conseguir a incrustación de partículas estrañas. Deben ser, ademais, bos condutores térmicos, para evitar quentamentos excesivos. As aliaxes antifricción comprenden tres grupos principais: aliaxes a base de estaño (80-92%), antimonio (3-15%) e cobre (3-10%); aliaxes nas que o chumbo substitúe o estaño e o cobre, totalmente ou en gran parte; e aliaxes nas que o principal constituínte é o cobre. Nestes casos, trátase de bronces ordinarios (cun 5-15% de estaño) ou especiais (fosforosos...

1. Metal antifrición.

2. antifricción autolubricante

   Calquera das aliaxes de antifricción que se obteñen pola metalurxia de pos que, en virtude da súa porosidade, poden impregnarse de aceite para converterse en autolubricantes. Os máis usuais son os bronces (90% Cu-10% Sn).

Que actúa contra as infeccións.

Fármaco que combate as infeccións.

Acción e efecto de anular ou anularse.

Formación de aneis.

Formación circular semellante a un anel.

Acción e efecto de anular un acto ou un negocio xurídico.

Na psicanálise, mecanismo de defensa que consiste en transformar afectos, pensamentos, palabras, xestos ou actos pasados, inaceptables para o suxeito consciente, nos seus contrarios.

Acción de anunciar.

1. Anuncio feito a María polo arcanxo Gabriel de que sería nai do Mesías. Os pais da Igrexa consideran que este foi o momento no que o Fillo de Deus se encarnou.

2. Festa coa que a Igrexa celebra este misterio: 25 de marzo. OBS: Normalmente escríbese en maiúsculas.

Acción e efecto de anunciar.

1. Comunicación elaborada con textos, imaxes ou sons dirixida a un público concreto e divulgada a través dun medio publicitario co obxectivo de persuadir ou informar sobre a existencia das calidades dun produto ou servicio. A difusión dun anuncio realízase a través de medios masivos como a televisión, radio, diarios, revistas, cine ou Internet. A variedade de formatos dos anuncios en prensa é a seguinte: dobre páxina, unha páxina, pé de páxina, media páxina (horizontal ou vertical), dobre media páxina, robapáxina, módulos, especiais ou encartes. A variedade de formatos televisivos son o espot ou comercial de televisión, patrocinio ou esponsorización, publicidade estática, as sobreimpresións, publirreportaxes, telepromoción e televenta, produt placement e bartering. O formato máis estendido en radio é a cuña publicitaria.

2. Inserción publicitaria que se fai na prensa.

3. anuncio por palabras

   Anuncio consistente nun texto breve, xeralmente con abreviaturas e de estilo telegráfico, publicado nunha sección específica (onde estes anuncios se clasifican por temas) en gran parte da prensa diaria.