"DOM" (Contén)

GALICIA

Político e sindicalista. Iniciou a súa actividade política como membro de Estudiantes Revolucionarios Galegos (ERGA) e formou parte do Sindicato Galego de Traballadores do Mar (INTG). Membro do consello nacional do BNG, foi secretario xeral de Galiza Nova (1992-1996). Foi deputado no Parlamento de Galicia na IV, V e VI (desde 1996) lexislaturas polo BNG.

PERSOEIRO

Arquitecto barroco. Formouse na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando e en Roma, a onde marchou pensionado en 1753. Durante a súa formación asistiu ás obras do Palacio Real de Madrid e foi delineante do convento da Visitación, tamén en Madrid. Desde 1765 traballou na catedral de Santiago, onde colaborou nos proxectos para a capela da Comuñón e dirixiu as obras da fachada da Acibechería. Tamén traballou no pazo dos Marqueses de Bóveda, en Lugo. Marchou de Santiago de Compostela e continuou traballando con Ventura Rodríguez en Santa Fe (Granada), onde realizou a colexiata.

GALICIA

Xornalista. Coñecido como Silo, colaborou nas publicacións Galicia humorística e O Galiciano (1888). Trasladouse a Madrid e escribiu en Enciclopedia Jurídica, El Ejército Español (1888) e El Correo Militar (1902). Publicou Páginas de actualidad (1895), en colaboración con E. Alonso Orera.

PERSOEIRO

Militar e político. Uniuse ao pronunciamento de O’Donnell (1854), loitou en Marrocos (1859-1860) onde acadou o grao de coronel, e en 1868 apoiou o seu tío, o xeneral Serrano, na Revolución de Setembro. Deputado nas Cortes de 1869 e axudante militar de Amadeo I, foi xefe do exército do N que loitou contra os carlistas e os cantonalistas de Cartagena (1873-1874). Foi xefe do Partido Liberal-Fusionista despois da Restauración e, rehabilitado posteriormente, ministro da Guerra (1883, 1892-1895 e 1906) e presidente do goberno (1906). Publicou Cartagena. Memorias y comentarios sobre el sitio... (1877).

GALICIA

Ilustrador e escritor. Colaborou en diversas revistas de banda deseñada, como Can sen dono e Golfiño, labor que compaxinou coa ilustración de libros como A Galiña Azul (1991), de Carlos Casares, Gatto Tigrato e Miss Rondinela (1991), de Jorge Amado, Nace un campión (1993), de Úrsula Heinze, e O avó é sabio (2002), de Fina Casalderrey. Da súa autoría destacan Voces na lagoa do espantallo (1990), Baile de colores (1992) e Teodomiro xoga con dragóns (2000).

PERSOEIRO

Relixioso franciscano galego. Foi examinador sinodal do arcebispado de Toledo, pai da provincia de Santiago e comisario xeral das Provincias das Indias Occidentais. Publicou Discussio theologica super definibilitate proxima Mysterii Inmaculatae Conceptionis Deigenitricis (1733), onde expuxo doutrinas que despois defendeu Pío IX.

PERSOEIRO

Escritor e diplomático brasileiro. Considerado o iniciador do romanticismo en Brasil, cultivou a lírica (Suspiros poéticos e saudades 1836), o teatro (Olgiato, 1841) e a novela (Amância, 1844). Da súa obra destaca o libro de poemas épico A confederação dos Tamoios (1856).

GALICIA

Relixioso. Ingresou na orde franciscana en Santiago de Compostela e en 1707 trasladouse, despois de pasar por outros mosteiros, ao de San Francisco de Lugo. En 1697 presentouse ás Festas Minervais compostelás.

PERSOEIRO

Conquistador. Percorreu os ríos Paraná e Paraguay ata arribar no porto de Candelaria. En 1552 foi nomeado por Carlos I gobernador de Río de La Plata.

PERSOEIRO

Actor cinematográfico italiano. Triunfou co seu marcado estilo sofisticado e a súa aparencia triste. Protagonizou I soliti ignoti (1958), La dolce vita (1960), Divorzio all’italiana (1962) e Ginger e Fred (1985). As súas derradeiras contribucións foron en Prêt-a-porter (1994), Sostiene Pereira (1996) e Viagem ao principio do mundo (1997). Foi premiado no Festival Internacional de Cine de Donostia-San Sebastián por Casanova ‘70 (1965) e no Festival Internacional de Cine de Cannes por Dramma della gelosia-tutti i particolari in cronaca (1970) e Oci ciorne (1987).

PERSOEIRO

Político e xurista. Foi deputado pola provincia de Ourense (1839) e polo distrito de Carballiño (1858-1862). Durante o Levantamento de 1846 formou parte da Xunta Superior Provisional de Goberno de Galicia. Militou no liberalismo progresista ata que, en 1858, se afiliou á Unión Liberal. Foi senador pola provincia de Ourense (1871-1872).

PERSOEIRO

Entallador. Activo en Santiago de Compostela, en 1618 realizou para Gonzalo Valladares un retablo para a capela do seu pazo de Figueroa (Cambados) e en 1629 realizou outro para a igrexa de San Xoán de Ortoño en Ames.

GALICIA

Político e xadrecista. Primeiro alcalde nacionalista da Coruña (1979-1981), foi deputado do Parlamento Galego e portavoz de Unidade Galega tras a súa creación (1992). Ocupou diversos cargos no Partido Socialista Galego-Esquerda Galega, do que foi secretario xeral. En 1992 promoveu a creación de Unidade Galega, organización que se integrou no BNG, e desde 1994, é membro do consello nacional e da permanente do BNG e deputado no Parlamento Galego.

PERSOEIRO

Xurista e político. Concelleiro e voceiro do concello do Carballiño (1979) e deputado provincial por Ourense (1979-1987), foi deputado no Parlamento de Galicia por UCD (1981-1985), para pasar a Coalición Galega (1985-1989) ata a súa incorporación ao Partido Popular-Centristas de Galicia (1990-1993) e logo ao PP (1993-1997). Nomeado director xeral de Turismo (1997), pasou á Secretaría Xeral de Comunidades Galegas (2001) para, desde xaneiro de 2003 ocupar o cargo de conselleiro de Emigración e Cooperación Exterior. Foi relator de numerosas leis, das que destacan a de Normalización Lingüística. Impulsor da Fundación Galicia Emigración, recibiu o doutor honoris causa pola Universidad de Buenos Aires (2004).

PERSOEIRO

Cantautor italiano. Importante valor da canción popular, fíxose coñecido fóra de Italia a partir dos seus éxitos no Festival di San Remo (gañouno nos anos 1958, 1959, 1960, 1962 e 1964) e por cancións como “Volare” ou “Piove”. Tamén participou nos filmes Capricio all’italiana (1968) ou La sbandata (1974).