"Marc" (Contén)

MONTES

Monte situado na parroquia de San Martiño de Grou (Lobios). O seu cumio acada os 842 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia dos Ánxeles (Boimorto). O seu cumio acada os 560 m de altitude.

MONTES

Monte situado nas parroquias de Santa Comba de Orizón (Castro de Rei) e Carazo (Pol). O seu cumio acada os 621 m de altitude.

MONTES

Monte situado entre as parroquias de Gabín (Montederramo) e Queixa (Chandrexa de Queixa). O seu cumio acada os 1.239 m de altitude.

MONTES

Monte situado entre as parroquias de Mormentelos (Vilariño de Conso) e Cernado (Manzaneda). O seu cumio acada os 1.357 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de Beariz (Beariz). O seu cumio acada os 939 m de altitude.

MONTES

Monte situado no concello de Lugo. O seu cumio acada os 550 m de altitude.

1. Relativo ou pertencente aos marcomanos.

2. Individuo do pobo marcomano.

3. Pobo xermánico que habitaba os territorios situados entre os ríos Elba e Oder. Combateron os exércitos de Roma e, tralas vitorias de Druso (9-8 a C), emigraron a Bohemia, onde conseguiron o apoxeo do seu poder e estenderon o seu dominio sobre moitos pobos veciños. A partir do s III decaeu a súa importancia e, despois do s VI, refuxiáronse en Baviera.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Pontevedra baixo a advocación de san Miguel.

PERSOEIRO

Inventor e físico italiano. Interesouse polas propiedades e as aplicacións das ondas electromagnéticas e a súa propagación no aire. Utilizando coma emisor un oscilador de Hertz e coma receptor un cohesor de Branly, conseguiu en 1895, en Boloña, a transmisión de mensaxes a pouca distancia, por medio do alfabeto Morse. En 1897 estableceu unha comunicación por medio da telegrafía sen fíos a través da canle de Bristol, dous anos despois comunicou Francia con Inglaterra e en 1901 conseguiuno a través do Atlántico. Tamén estudiou as vantaxes das ondas curtas. Recibiu o Premio Nobel de Física (1909), xunto con Karl Ferdinand Braun, polos seus traballos na transmisión de mensaxes telegráficas.

PERSOEIRO

Teólogo bizantino. Bispo de Éfeso (1437), asistiu ao Concilio de Florencia (1438-1439), onde dirixiu a oposición á unión con Roma e non asinou o decreto correspondente. Foi venerado como santo pola Igrexa Ortodoxa.

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Enrique Garcés, colaborou en diversas publicacións, como Álbum Literario, La Cítara, Follas Novas e Galicia. Publicou o volume de poesía Risas y lágrimas (1881) e o drama Por una madre (1905).

PERSOEIRO

Político filipino. Foi deputado (1949-1959) e senador (1959-1966), e acadou a presidencia do estado filipino en 1965. Outorgoulle parte do poder á súa esposa Imelda Romuáldez Marcos e instaurou un réxime autoritario. O asasinato do principal dirixente da oposición en 1983, Benigno Aquino, e a expansión da guerrilla comunista e musulmana, obrigárono a convocar eleccións presidenciais en 1986, que gañou Corazón Aquino, o que provocou a súa fuxida a EE UU.

PERSOEIRO

Evanxelista. De nome Xoán e de orixe xudía, tomou o nome romano de Marcos como sobrenome. Nos primeiros textos aparece como Xoán Marcos, o que fai crer que era un xudeu que pertencía ao mundo grego. Curmán de san Bernabeu, acompañou a este na viaxe que fixo con san Paulo a Antioquía, Chipre e Asia Menor. Estivo en relación estreita cos apóstolos, especialmente con san Paulo e san Pedro, e segundo a lenda, marchou por mandato de san Pedro a Alexandría, onde fundou unha comunidade cristiá. Máis tarde foi martirizado por unha multitude, que o arrastrou polas rúas cunha corda ao pescozo. A lenda conta tamén que quixeron queimar o seu corpo, pero empezou a chover moito e inundouse todo Exipto. En 828, comerciantes venecianos roubaron o seu corpo e levárono a Venecia, o que provocou a transformación no centro do seu culto. Escribiu o segundo Evanxeo e nos primeiros séculos do cristianismo, o seu Evanxeo considerouse o de san Pedro, porque ao parecer escribírao ao ditado do apóstolo....