"Pol" (Contén)

PERSOEIRO

Actriz francesa. Coñecida como Mademoiselle Clairon, debutou na Comedia Francesa en 1743, onde obtivo un éxito sen precedentes interpretando o personaxe de Fedra, no espectáculo homónimo baseado nun texto de Racine. Foi unha das primeiras promotoras do recoñecemento dos dereitos dos traballadores da escena, chegando a liderar unha folga na Comedia Francesa, pola que pasou uns días no cárcere, razón pola que abandonou o teatro cando só tiña 43 anos. Posteriormente creou unha escola de formación de actores e en 1799 publicou a súa autobiografía, Mémoires d’Hippolyte Clairon et réflexions sur l’art dramatique.

1. Descomposición de triacilglicéridos nas células adiposas durante a mobilización de reservas alimentarias.

2. Descomposición dos lípidos alimentarios en ácidos graxos no curso da dixestión.

3. Destrución de graxas.

1. Relativo ou pertencente á lipólise.

2. Que produce lipólise.

GALICIA

Militar, fillo de Manuel Llorente Pastor. Xeneral de división, organizou en Cuba a Garda Civil. Desde 1878 ata 1886 foi gobernador militar de Vigo. Foi membro correspondente da Real Academia da Historia.

PERSOEIRO

Escritor finlandés. Coñecido como Eino Leino, contribuíu como poeta lírico ao triunfo do neorromanticismo sobre o realismo. Publicou Helkavirsiä (Cantos Helka, 1903-1906), escolma de baladas e lendas populares, e Bellerophon (A arpa do vento, 1919). Como dramaturgo intentou revivir o teatro finlandés con pezas como Lalli (1907).

GALICIA

Político. Presidente do Centro Republicano compostelán durante a monarquía, foi elixido alcalde nas eleccións municipais de abril de 1931. Militante da ORGA, en xullo de 1932 convocou unha asemblea de municipios de toda Galicia para a elaboración do proxecto de Estatuto de Galicia (1932). Foi un dos membros fundadores do Partido Nacional Republicano.

PERSOEIRO

Escritor arxentino. Máximo expoñente do modernismo do seu país, o cambio na súa ideoloxía do socialismo militante a actitudes fascistas, reflíctese na súa obra. En poesía escribiu Las montañas de oro (1897), Los crepúsculos del jardín (1905), Lunario sentimental (1909), Odas seculares (1910) e a plenitude de Poemas salariegos (1927). En narrativa tratou temas como a violencia, en La guerra gaucha (1905), e literatura fantástica, en Las fuerzas extrañas (1906) e Cuentos fatales (1924).

PERSOEIRO

Poeta. Exaltou a Antigüidade e os ideais humanistas. Próximo ao naturalismo, intimista, paisaxista e amante da natureza, consideraba que a poesía era unha necesidade espiritual da humanidade. Escribiu Dve sud´by (Dous destinos, 1845), Mašen’ka (1846), Očerki Roma (Esbozos de Roma, 1847) e Neapolitanskij al’bom (1858).

1. Relativo ou pertencente ás linguas malaio-polinesias.

2. Familia de linguas asiáticas do phylum aústrico. Fálanse en Oceanía, no Sueste asiático e en Madagascar. Divídese en dous grupos: o grupo oriental, que comprende as linguas polinesias e as linguas de Melanesia e de Micronesia, e o grupo occidental, que comprende as linguas de Filipinas, Indonesia e Madagascar.