"URA" (Contén)

Órgano colexiado asesor e consultivo, nacido ao abeiro do artigo 32 do Estatuto de Galicia e regulado pola Lei 8/1983, do 8 de xullo, do Consello da Cultura Galega. Ten a súa sede no pazo de Raxoi en Santiago de Compostela. A súa creación respondeu á obriga da defensa e promoción dos valores culturais do pobo galego que lle corresponden como Comunidade Autónoma. Está dotado de personalidade xurídica e ten capacidade de iniciativa, investigación e organización. As súas competencias son: analizar as cuestións referidas ao patrimonio cultural galego; fomentar a lingua e a cultura galegas; investigar e valorar as necesidades culturais do pobo galego; organizar actuacións culturais dentro e fóra de Galicia que se adecúen aos seus fins; asesorar e consultar os poderes da Comunidade Autónoma o que sexa preciso para defender e promocionar os valores culturais do pobo galego e elevar aos poderes da Comunidade Autónoma informes e propostas a favor desta defensa e promoción. O 29 de setembro de 2000...

Organismo pertencente ao Consello de Europa que xestiona os programas organizados por este en materia de educación e cultura. Para este fin conta con catro comités especiais, dedicados respectivamente á educación, ensino superior, cultura e patrimonio cultural. Entre os seus programas e iniciativas educativas cómpre destacar o proxecto sobre ensino secundario en Europa, a conferencia permanente sobre problemas universitarios, as accións sobre a aprendizaxe de linguas europeas, as accións sobre a educación de adultos, o programa de bolsas para docentes, etc. Converteuse entre os anos 1960 e 1990, en particular, no grande espazo prospectivo para a formulación de políticas culturais públicas nos países europeos democráticos e, neste sentido, as políticas culturais impulsadas desde a UE teñen como referencia a filosofía do Consello de Europa.

Corte cirúrxico que se realiza en situación oposta a unha ferida para facilitar a drenaxe desta.

Cabo ou aparello que, con mal tempo, se emprega como reforzo na amura da vela maior.

Segunda vertente que lle dá máis escuadra ao cango de esquina de xeito que suaviza a pendente da cuberta.

Manifestación sociolóxica e política dun movemento e fenómeno social que ten o obxectivo de subverter e superar o sistema tradicional de valores da sociedade capitalista, dogmática e autoritaria. O seu anticonvencionalismo manifestouse nas actitudes de grupos marxinais con reivindicacións de signo radical. Xurdiu na metade da década dos sesenta nos EE UU, especialmente entre os mozos que rexeitaban os valores sociais e os modos de vida establecidos, e en certos países europeos. Os primeiros acontecementos contraculturais en Europa foron as actividades dos provos no 1965 en Amsterdam e a publicación en Londres de Sigma. A Tactical Blueprint (Sigma. Un anteproxecto táctico, 1964), de Alexander Trocchi. Entre outras manifestacións cómpre salientar a utópica revolta dos diggers e a súa derivación no movemento hippy, a acción de enragés e situationistes nos feitos do Maio do 1968 en París, o radicalismo ecoloxista de People’s Park en Berkeley (1969),...

Relativo ou pertencente á contracultura.

Documento que anula unha escritura pública anterior.

Substituto dun actor ausente da escena teatral por algún motivo, como pode ser un cambio de vestiario. O dobre pode ser outro actor, pero tamén un manequín ou boneco caracterizado cos seus atributos.

Furar unha peza empregando como guía da broca os buracos feitos anteriormente noutra peza que se superpón.

Reforzar un muro ou muralla cun contramuro.

Que é contrario ás leis e á orde da natureza.

Sinatura de quen contraasina un documento.

Que se pode conxecturar.

Que se fundamenta en conxecturas.

Supoñer algunha cousa por conxecturas.