"eo" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 3592.

  • RIOS

    Río que forma a ría de Ladrido. O seu curso discorre por completo polo concello de Ortigueira, cunha dirección basicamente SL-NO. Ten a súa cabeceira nas estribacións meridionais da serra da Coriscada, na parroquia de Devesos, a 400 m de altitude. Drena as parroquias de Devesos, Couzadoiro e O Mosteiro, onde desemboca formando unha marisma, artellando unha rede fluvial composta por numerosos regos entre os que destacan o rego de Lombao e o de Montecalvelo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma prefixada de orixe latina que se emprega na composición de palabras co significado de ‘baño’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Método de tratamento local ou xeral de certas doenzas, por medio das augas e dos baños medicinais, a area, a lama, o sol, o vapor de auga e algunhas das radiacións do espectro lumínico.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que pertence á familia das balsamináceas.

    2. Individuo da familia das balsamináceas.

    3. Familia de herbáceas pertencente á orde das balsamináceas, de flores patentes e pentámeras e froito en cápsula.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Canonista. Patriarca de Antioquía (1189-1195) e bispo electo no 1193, cargo que non chegou a ocupar. Consérvanse os seus catorce volumes de comentarios ao Syntagma, tamén chamados Exegesis canonum.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Moldura que cingue a voluta do capitel xónico polo centro da súa cara lateral.

    2. Muro que nos anfiteatros e teatros clásicos separaba os asentos das diferentes clases sociais e no que se abrían os vomitorios.

    3. Cada un dos diversos tipos de cintóns e bandas, como a correa da que pendía a espada que brandían os soldados romanos, que se usaban como insignia de oficial.

    4. Unha das dobras da toga, a primeira que se forma, que vai dende o costado dereito ata o ombreiro esquerdo, da que nacía o sinus. O bálteo quedaba preso no seu lugar por medio do umbo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción e efecto de bambear ou bambearse. SIN: abaneo, balance, balanceo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ou Eurored Institución creada en virtude do Tratado da Unión Económica e Monetaria (Tratado de Maastricht, 1991-1992) para rexer o sistema monetario e financieiro da Unión Económica e Monetaria Europea. Ten o dereito exclusivo e autónomo de autorizar a emisión de euros (únicos billetes de curso legal a partir de, como máximo, xullo de 2002). O Banco Central Europeo, coordinador dos bancos centrais dos respectivos estados, comezou a súa actividade o 1 de xaneiro de 1999, principiando deste xeito a terceira e derradeira fase da transición cara á unión monetaria dos 11 países da “zona euro”. Os seus órganos rectores son o Comité Executivo e o Consello de Goberno (consello executivo máis gobernadores de bancos emisores dos países membros da CEE). As súas funcións son: executar a política monetaria, a representación internacional, a compensación monetaria e a xestión dos mecanismos de crédito comunitario.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Institución europea con sede en Luxemburgo creada en 1958 ao abeiro do Tratado de Roma, que ten como obxectivo contribuír á promoción económica das áreas menos desenvolvidas da Comunidade Económica Europea (a partir de 1992 Unión Europea) e dos países en vías de desenvolvemento, que estean vinculados á Unión Europea por acordos de cooperación. A súa actividade céntrase no financiamento de obras de infraestruturas e de produción e distribución de enerxía, e no investimento en actividades produtivas, ben sexan agrarias, industriais ou terciarias. Os proxectos deben ser viables técnica e comercialmente, adaptarse á normativa de medio ambiente e someterse á supervisión do propio BEI. O préstamo é como máximo do 50% do importe do proxecto, aínda que é compatible con calquera outra axuda da Unión Europea.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Institución internacional con sede en Londres creada en 1990 co obxectivo de facilitar a transición dos países europeos de economía planificada cara á economía de mercado. Foi fundado por 30 países: Australia, Canadá, Corea do Sur, os estados europeos, EE UU, Israel, Marrocos, México, Nova Celandia e Xapón, así como polo Banco Europeo de Investimentos e a Comisión Europea. En 1999 estaba constituído por 60 membros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Entidade bancaria con sede en Vigo. A súa orixe atópase na sociedade comandataria Banco Hijos de Simeón García y Compañía, creada en 1857, que se converteu en sociedade anónima en 1948. En 1965 adoptou o nome actual e en 1995 foi adquirido polo grupo portugués Caixa Geral de Depósitos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Historiador e político. É autor dunha History of the United States (Historia dos EE UU, 1837-1874), en dous volumes, e doutras obras históricas. Foi secretario de Mariña (1845-1846) e fundador da escola naval de Anápole. Demócrata antiescravista, apoiou a Lincoln durante a Guerra de Secesión. Foi embaixador en Londres (1864-1849) e en Berlín (1867-1874).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. De entre as súas obras salientan o Canzoniere (Cancioneiro, 1544) e as duascentas catorce Novelle (Novas, 1554-1573), cada unha precedida por cadansúa carta dedicatoria, que permite o coñecemento de detalles da vida de personaxes da época, na liña de Bocaccio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Instrumento aerófono da familia das harmónicas, variante do acordeón, de forma rectangular e provisto de botóns en ambos os dous lados. É un instrumento típico da música popular, empregado especialmente nos Balcáns e na Arxentina. Foi inventado no 1846 polo construtor H. Band de Krefeld.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor francés. Deuse a coñecer como poeta coas escolmas Les Cariatides (As Cariátides, 1842) e Les stalactites (As estalactitas, 1846), que foron ben recibidas, pero o verdadeiro éxito veulle con Odes funambulesques (Odas funambulescas, 1857) e Exilés (Exiliados, 1867), de construción virtuosa e gratuíta, que máis tarde influiría nos simbolistas e que o levaron a ser considerado como un dos mestres do Parnasianismo. Publicou tamén libros de narracións como Madame Robert (Señora Robert, 1887). Os seus artigos de crítica literaria foron editados postumamanete no volume Critiques (Críticas, 1917)

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Musicólogo e etnólogo francés. Coronel de enxeñeiros en Alxeria, dedicouse ao estudo da música árabe. Foi presidente da Société Historique Algérienne (1956-62). Estableceuse no 1964 en Perpiñán. Como compositor escribiu un centenar de obras, inspiradas en temas norteafricanos. Seducido pola música catalana, no 1968 escribiu Trois aquarelles de la Costa Brava: Riells de Mar, Cala Montgó, Estartit (Tres acuarelas da Costa Brava: Riells de Mar, Cala Montgó, Estartit), para piano.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Concello da comarca de Valdeorras, situado na provincia de Ourense no L da comunidade autónoma (42° 25’ de latitude N e 6° 59’ de lonxitude O). Limita ao N co concello berciano de Oencia (en territorio da comunidade de Castela e León), ao L cos concellos de Rubiá e Carballeda de Valdeorras, ao S cos de Petín e A Veiga e ao O co de Vilamartín de Valdeorras (Valdeorras). Abrangue unha superficie de 85,7 km 2 cunha poboación de 13.943 h (2007), distribuída nas parroquias de Alixo, O Barco, O Castro de Valdeorras, Cesures, Coedo, Éntoma, Forcadela e Nogaledo, Millarouso e Santurxo, A Proba, Santa Mariña do Monte, Santigoso, Vilanova de Valdeorras, Viloira e Xagoaza. Atópase a 112 km ao leste da cidade de Ourense e a 198 km de Santiago de Compostela. A capital do concello é a vila do Barco, que é cabeza do partido xudicial, está adscrito á diocese de Astorga.
    Xeografía física
    Climaticamente o territorio municipal do Barco de Valdeorras está baixo o dominio...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Gastrómo, cociñeiro e escritor aragonés da primeira metade do século XX. É autor de tratados culinarios como La cocina para ellas. Gastronomía elemental y superior.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta inglés. Autor, entre outras, de Thirty Preliminary Poems (Trinta poemas preliminares, 1933), Poems (Poemas, 1935), Calamiterror (1937), The Golden Chains (As cadeas de ouro, 1968), Poems of Places and People (Poemas de lugares e xente, 1971), Dialogues, etc (Diálogos, etc, 1976) e Villa Stellar (1978); emprega nos seus poemas unha imaxinería violenta, sensual e romántica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor arxentino. Foi o fundador e director de El teatro del pueblo, e director das revistas Metrópolis e Conduta. Cultivou diversos xéneros. Destaca a novela realista La ciudad de un hombre (1945), na que describe a vida das clases humildes e propugna unha solución revolucionaria. Publicou tamén Royal Circo (1930), La edad del trapo (1956), De espaldas a la luna (1964) e Aunque llueva (1970).

    VER O DETALLE DO TERMO