bálteo

bálteo

(

  1. s m [ARQUIT]

    Moldura que cingue a voluta do capitel xónico polo centro da súa cara lateral.

  2. s m [ARQUIT]

    Muro que nos anfiteatros e teatros clásicos separaba os asentos das diferentes clases sociais e no que se abrían os vomitorios.

  3. s m [HIST]

    Cada un dos diversos tipos de cintóns e bandas, como a correa da que pendía a espada que brandían os soldados romanos, que se usaban como insignia de oficial.

  4. s m [INDUM]

    Unha das dobras da toga, a primeira que se forma, que vai dende o costado dereito ata o ombreiro esquerdo, da que nacía o sinus. O bálteo quedaba preso no seu lugar por medio do umbo.