"AND" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta. Despois de residir en Italia (1521-1526), onde coñeceu a Bembo, Sannazaro e Ariosto, introduciu as formas renacentistas italianizantes en Portugal con Fábula de Mondego e a égloga Alexo (1527). A súa tarefa innovadora concretouse na introdución da comedia en prosa e na adaptación de novas estrofas e novos subxéneros. Escribiu tamén obras de tipo tradicional e alternou as linguas portuguesa e castelá, debido á pertenza, nesa época, de Portugal á coroa castelá.

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como narrador e poeta lírico, da súa obra destacan Novellen aus Österreich (Contos de Austria, 1877) e os poemas Wiener Elegien (Elexías vienesas, 1893).

PERSOEIRO

Historiador. Doutor en Xeografía e Historia e catedrático de Historia Moderna na Universidade de Santiago de Compostela, realizou estudos sobre a Galicia agraria na Idade Moderna. Membro do Instituto de Estudios Galegos Padre Sarmiento, das súas obras destacan Economía rural antigua en la montaña lucense. El concejo de Burón (1979), Economía, política y sociedad en Galicia. La provincia de Mondoñedo: 1480-1830 (1985), A vida cotiá en Galicia de 1550 a 1850 (1992), A facenda real na Galicia do Antigo Réxime: as rendas provinciais (1993), Das casas de morada ao monte comunal (1996), Señoríos y comunidades campesinas: aportaciones a la historia rural de la España moderna (2003) e, con H. Sobrado, El siglo de las luces: cultura y vida cotidiana (2004). Recibiu o Premio Nacional de la Crítica (1993 e 1999).

PERSOEIRO

Escritor de orixe galega. Foi autor dun Memorial (1674) onde se recolle unha Relación, en prosa, sobre a morte do mariscal Pedro Pardo de Cela, e 54 versos do Cantar del Mariscal, unha das dúas únicas versións que se conservan desta obra.

PERSOEIRO

Conquistador paraguaio. Participou en diversas expedicións de exploración e conquista. Foi tenente de gobernador de Asunción (1592 e 1596) e de Santa Fe (1594), e o primeiro gobernador civil de Río de la Plata (1597, 1601- 1609 e 1614-1618).

PERSOEIRO

Novelista brasileiro. Cronista da vida urbana, analizou as súas contradicións con sutil humor. Da súa produción destaca Encontro marcado (1956), de contido en parte autobiográfico.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Discípulo de Albani e influído pola escola dos Carracci, evolucionou cara ao rafaelesco, sobre todo na súa perfección no debuxo. A pesar da súa afiliación barroca, manifestou unha inclinación polas formas suaves e simples, propias do clasicismo patético. Da súa obra destacan os frescos La Divina Saviesa’ (1629?-1633) no Palazzo Barberini de Roma.

PERSOEIRO

Botánico alemán. Estudou a nutrición das plantas, a influencia da lúa, a clorofila, o heliotropismo e o xeotropismo e formulou a teoría da imbibición. Considérase o pai da fisioloxía vexetal experimental. Escribiu Lehrbuch der Botanik (1868) e Vorlesungen über Pflanzenphysiologie.

CIDADES

Cidade de Escocia, Reino Unido, situada na rexión de Fife, na costa oriental (14.201 h [2001]). Ten a universidade máis antiga de Escocia, a University of Saint Andrews, fundada en 1411. Destacan tamén as ruínas da catedral vella (1318).

ILLAS

Illa de illas Mauricio (3 km2; 170 h [1997]).

PERSOEIRO

Físico. Fixo investigacións sobre física teórica e propuxo con Igor E. Tamm un método para obter reaccións termonucleares controladas mediante descargas eléctricas. Participou na construción da primeira bomba de hidróxeno soviética, pero posteriormente destacou polas súas protestas contra as probas nucleares e pola defensa dos dereitos humanos, ao mesmo tempo que fixo declaracións sobre a situación política e das liberdades na URSS. A causa da súa actitude disidente, foi detido en 1978 e en 1980, e deportado a Gor’kij, onde permaneceu ata 1986. En 1989 foi elixido deputado. Recibiu o Premio Nobel da Paz (1975).

PERSOEIRO

Autor dramático francés. Escribiu obras de liña surrealista, das que destacan Le casseur d’assiettes (1923) e Tour à terre (1925). Tamén escribiu Un homme comme les autres (1936), Les nuits de la colère (1946), Le miroir (1956) e La rue noire (1967).

1. Relativo ou pertencente aos salamándridos.

2. Urodelo da familia dos salamándridos.

3. Familia de urodelos de tamaño mediano, de corpo pouco alongado e lacertiforme, coas patas anteriores con 4 dedos e as posteriores con 4 ou 5, coa punta redondeada e sen membrana interdixital, cavidade bucal con dentes, fecundación interna, na terra ou na auga, xeralmente ovíparos e con metamorfose ou sen ela. Levan unha vida anfibia e hibernan en terra.

PERSOEIRO

Político italiano. Deputado liberal desde 1866, substituíu a Giolitti como primeiro ministro (1914-1916) e, ao comezar a Primeira Guerra Mundial, mantivo a Italia neutral. Polo Tratado de Londres (1915), aliñou o país coa Triple Entente. Deposto (1916), cooperou inicialmente co fascismo.

PERSOEIRO

Debuxante. Autodidacta e admirador do debuxante estadounidense Frank Robbins, especializouse en cómic e humor, e foi un dos primeiros creadores en achegar erotismo ás publicacións españolas con rapazas semiespidas. Colaborador con tiras de política de actualidade en El Correo Gallego, Diario de Ferrol, El Ideal Gallego, Diario de Arousa e Diario de Bergantiños, os seus traballos foron publicados en diversos países, como España, Portugal, México, Colombia, Polonia, Irán, Rusia, Francia, Holanda, EE UU, Austria e Alemaña. Ademais, traduciuse a súa obra ao inglés, portugués, polaco e persa. Parte da súa obra foi recompilada en nove libros publicados. Para a revista de cómics El Globo creou a súa famosa serie “El Edén”, que sobreviviu á censura. Ademais, realizou diversas exposicións individuais e colectivas en diversos países europeos, Rusia e EE UU, dos que cómpre destacar o celebrado na igrexa Marktkirche de Hannover e o do XXVI Congreso Mundial da Federación Internacional de Xornalistas...