"Apo" (Contén)

PERSOEIRO

Avogado e presidente do FC Barcelona. Licenciado en dereito pola Universidade de Barcelona, é membro ilustre do Colegio de Abogados de Barcelona e socio fundador e titular do bufete Laporta & Arbós, Advocats Associats. Tamén é profesor colaborador da Facultade de Arquitectos Técnicos da Universidade de Barcelona. Un dos principais opositores a Núñez e Gaspart, anteriores presidentes, é elixido presidente do FC Barcelona en xuño do 2003, renovando no cargo no verán de 2006. Ten especial interese na imaxe que transmite o equipo, mediante política “Tolerancia cero” inténtase erradicar a violencia asociada ao fútbol. Durante a súa presidencia, o club ten obtido numerosos títulos entre os que figuran o da Liga, Copa de Campións e Copa do Rei na temporada 2008/9.

PERSOEIRO

Médico. Catedrático de farmacoloxía das facultades de medicina de Cádiz, València e da Universidade Autónoma de Barcelona, da que foi reitor (1976-1980), foi conselleiro de Sanidade (1980-1987), membro de numerosas sociedades científicas e do consello de redacción de diversas revistas especializadas. Publicou numerosos traballos sobre temas variados, especialmente relacionados coa farmacoloxía do sistema nervioso vexetativo, do sistema hormonal tiroideo e dos efectos das drogas, este reflectido na obra Les drogues (1976).

PERSOEIRO

Poeta. Exaltou a Antigüidade e os ideais humanistas. Próximo ao naturalismo, intimista, paisaxista e amante da natureza, consideraba que a poesía era unha necesidade espiritual da humanidade. Escribiu Dve sud´by (Dous destinos, 1845), Mašen’ka (1846), Očerki Roma (Esbozos de Roma, 1847) e Neapolitanskij al’bom (1858).

LAGOS

Lago de Nova Zelanda, situado na rexión dos fiordes (145 km2 e 450 m de profundidade). Forma parte do parque nacional de Fiordland.

1. Relativo ou pertencente aos megapódidos.

2. Ave da familia dos megapódidos.

3. Familia de aves da orde dos craciformes, de 50 a 70 cm, que ten as patas, os dedos e as uñas grandes e fortes e que é a única familia de paxaros que non incuban os ovos e os pitos coa calor do corpo. Fan a posta no interior de moreas de materia vexetal en descomposición ou sotérrana na area da praia. Os pitos poden voar ás 24 horas de saír do ovo. Os xéneros máis importantes son Alectura, Leipoa e Megapodius. Viven en Indonesia, Melanesia, Australia e Polinesia.

CIDADES

Cidade do estado de Minnesota, EE UU, que está situada á beira do Mississippi (382.618 h [2000]). Forma unha conurbación coa cidade de Saint Paul, que está situada na outra beira do río. É un centro comercial e unha área de cultivo extensivo de trigo, con industrias de maquinaria agrícola, alimentaria, de material eléctrico e de material de transporte.

1. Relativo ou pertencente aos miriápodos.

2. Artrópodo da superclase dos miriápodos.

3. Superclase de artrópodos terrestres, do subfilo dos mandibulados. A cabeza presenta un par de antenas, outro de mandíbulas e un ou dous pares de maxilas. A parte dos ollos simples, situados na cara dorsal do segmento cefálico, poden ter outros órganos sensoriais como o órgano de Tömösvary. Teñen un ou dous pares de patas por segmento, segundo os grupos e o último segmento sen patas pode ter apéndices ou cercos caudais. O corpo presenta un revestimento quitinoso, moi brando nalgúns grupos. Todos son terrestres, lucífugos e aliméntanse de vexetais, ou ben son carnívoros.

GALICIA

Compositor e director de orquestra. Foi un dos máis importantes representantes do que se coñece como “Nacionalismo musical galego”. Comezou a carreira sacerdotal no seminario da súa cidade natal, no que formou un coro e compuxo obras de carácter sacro. Posteriormente deixou a vida relixiosa, aínda que permaneceu unido aos medios eclesiásticos; así, chegou a mestre de capela e organista da catedral de Lugo. Nesta cidade, foi o divulgador da música culta, dando a coñecer aos lucenses obras sinfónicas, de cámara e corais, que el mesmo interpretaba ao piano e ao órgano, cunha pequena orquestra, grupos de cámara ou coa banda municipal. Fundou en 1879 o Orfeón Lucense, logo rebautizado como Orfeón Galego, co que acadou triunfos en moitos certames. Tamén cómpre sinalar o seu labor de folclorista, ao colaborar na recollida de cantos populares con Casto Sampedro e Felipe Pedrell, para os seus respectivos cancioneiros (Cancionero Musical de Galicia e Cancionero Popular Español)....

RIOS

Río de América do Sur (885 km) que nace na serra dos Andes, preto do volcán Cotopaxi, en Ecuador, e desemboca no Amazonas.

1. Moeda francesa de ouro cuñada co busto de Napoleón I Bonaparte entre 1805 e 1815, sobre todo a peza de 20 francos. A de 40 francos de ouro chamábase dobre napoleón.

2. Moeda de ouro de Luís Napoleón (Napoleón III) de igual valor á cuñada entre 1805 e 1815, cos seus múltiplos, cinco napoleóns (100 francos), dous napoleóns e medio (50 francos), e submúltiplos, medio napoleón (10 francos), e un cuarto de napoleón (5 francos).

PERSOEIRO

Militar e estadista corso, fillo de Carlos Bonaparte e Maria Laetizia Ramolino. Formouse nas escolas militares de Brienne e de Champ de Mars (París). Aínda que inicialmente as súas ideas comulgaron coas do independentista P. Paoli, durante a Revolución Francesa amosouse favorable á anexión con Francia, polo que, para evitar represalias, fuxiu a Marsella coa súa familia (1793). Declarado xacobino, comezou unha brillante carreira militar ata a Reacción Termidoriana (1794) -cando o prenderon- que recuperou posteriormente ao ser nomeado capitán do exército do interior. En París coñeceu e casou (1796) con Xosefina Beauharnais e ese mesmo ano marchou a Italia, onde conseguiu, tras unha brillante campaña, a celebración do Congreso de Rastatt (1797), o Tratado de Campoformio (1797) e a modificación do mapa político europeo: suprimiu o Reino de Venecia e creou a República Cisalpina. Pasou a Exipto para atallar os británicos na ruta cara ás colonias orientais e quedou illado pola destrución da súa...

PERSOEIRO

Rei de Roma, fillo de Napoleón I Bonaparte e de María Luísa de Austria. De nome Francisco Carlos Xosé Bonaparte, era o sucesor do imperio e foi nomeado rei de Roma. Napoleón I Bonaparte abdicou nel en 1814 e 1815. Desde 1814 residiu en Viena, onde o nomearon príncipe de Parma e despois duque de Reichstadt (1818).