"Asti" (Contén)

GALICIA

Farmacéutico. Estudou farmacia na Universidade de Santiago de Compostela. Especializado en sanidade ambiental e saúde pública, recibiu numerosos premios de investigación. Escribiu Salud ambiental (1989), Una política ambiental para Galicia (1993), Residuos ganaderos y medio ambiente (1996), Manual de saúde ambiental (1997) ou Medio ambiente y salud (1998).

1. Aplícase ao material expelido á atmosfera durante unha erupción volcánica de tipo explosivo. Pode ser emitida en estado sólido (fragmentos arrincados das paredes da cheminea volcánica) ou en estado de fusión, e neste caso solidifícase total ou parcialmente durante a traxectoria aérea. Os principais tipos de material piroclástico son, segundo unha orde decrecente de tamaño, os bloques e as bombas volcánicas, os lapilli e as cinzas.

2. Que está formado por piroclasto.

1. Calidade de plástico.

2. Propiedade dos materiais, opoñible á elasticidade, que se manifesta ao conservar indefinidamente as deformacións producidas por algunha forza ao deixar actuar esta forza.

1. 1. Relativo ou pertencente á plástica.

   2. efecto plástico

      Efecto estético, na arte do s XX, das formas artísticas producido por elas mesmas como tales, e non pola súa semellanza coa natureza.

2. Que pode ser modelado.

3. Que se caracteriza pola súa expresividade e vivacidade.

4. 1. Relativo ou pertencente ao plástico.

   2. Composto orgánico polimérico obtido por síntese ou procedente de substancias naturais que sufriu unha profunda transformación química, susceptible de ser conformado pola acción conxunta do sol e da calor. Algunhas das características comúns dos plásticos son o elevado peso molecular, a sensibilidade á calor nun momento determinado da súa manufactura, o intervalo relativamente limitado da temperatura de utilización, o peso específico relativamente baixo (entre 0,02 e 2,5 g/cm 3 ), as súas propiedades illantes (tanto térmicas como eléctricas e acústicas) e a resistencia aos axentes químicos inorgánicos. Os plásticos poden obterse a partir de materias minerais (gas natural, hulla, petróleo, etc), vexetais (algodón, gomas vexetais, madeira, plantas oleaxinosas, resinas, etc) e mesmo animais (leite), ou dos seus respectivos derivados, produtos intermedios na síntese de plásticos (acetileno, benceno, butileno, caseína, celulosa, estireno, etilo, fenol, lacas, látex, nafta, óleos, propileno,...

5. 1. Relativo ou pertencente á plastia.

   2. ...

1. Que plastifica.

2. Produto líquido ou sólido que, engadido a unha materia, aumenta a plasticidade, como determinadas cinzas e terras que se lle engaden ao formigón, os tiois que se unen ao caucho, os ésteres e os hidrocarburos terpénicos que se engaden ás pinturas e os vernices, ou a nitroglicerina coa que se aglomeran os compoñentes dos propergois sólidos.

1. Recubrir ou impregnar algo con plástico.

2. Engadir un plastificante a algunha materia.

1. Relativo ou pertencente ao pleonasmo.

2. Que inclúe un pleonasmo.

1. Relativo ou pertencente aos polimastixinos.

2. Protozoo da orde dos polimastixinos.

3. Orde de protozoos sarcomastigóforos, que presentan catro ou máis flaxelos, orgánulos axiais e unha gran complexidade citoplasmática. Son comensais ou endosimbiontes. Destaca a especie Trichomonas vaginalis.

PERSOEIRO

Enxeñeiro militar e debuxante francés. Coñecido como o cabaleiro de Beaulieu, foi mariscal de campo e enxeñeiro de Luís XIV de Francia. Considérase o creador da topografía militar. Da súa obra destaca Louis le Grand e Recueil de plans et vues des places assiégées et de celles où se sont données les batailles.

PERSOEIRO

Militar. Membro da cabalaría, loitou en Marrocos e ascendeu a xeneral en 1926. En xullo de 1936 era director xeral da Garda Civil, pero mantívose fiel á Segunda República e foi comandante en xefe do exército do centro (1936-1937). A raíz da crise de maio de 1937 designárono xefe do exército do leste. Foi destituído tras o fracaso final ante as forzas franquistas en marzo de 1938.