"Ise" (Contén)

PERSOEIRO

Matemático, físico, filósofo e escritor francés. Con dezaseis anos elaborou o Essai pur les coniques (1640) e pouco tempo despois unha máquina de calcular que foi a admiración dos seus contemporáneos. Foi, xunto con Fermat, un dos fundadores do cálculo de probabilidades. Dentro do campo da física, inspirou ou ben fixo directamente numerosos experimentos relativos á presión atmosférica e á transmisión da presión nun medio líquido incompresible. Das reflexións sobre estes fenómenos xurdiron as obras Expériences nouvelles touchant le vide (1647) e De l’équilibre des liqueurs et de la pesanteur de la masse d’air (1648). Ligado ao ambiente xansenista de Port Royal, a súa obra filosófica Lettres de Louis de Montalte à un Provincial de ses amis et aux Révérends Pères Jésuites sur la morale et la politique de ces Pères (1656-1657), máis coñecida como Provinciales, revelouno como polemista nato no seu afán de rebaixar as pretensións dos xesuítas e de...

PERSOEIRO

Crítico teatral. Dirixiu o Centro de Documentación Teatral (1983-1992 e 1996-1997) e fundou diversas revistas dedicadas ás artes do espectáculo, como El Público e Pipirijaina. Das súas obras destacan Los grupos de teatro independiente (1973) e Los teatros de Madrid, 1982-1994 (1995). Recibiu o Premio Simón Bolívar de Teatro en Venezuela (1990).

PERSOEIRO

Escritor ruso. A súa obra, satírica, centrouse na observación das clases acomodadas da súa época. Escribiu sobre todo novelas, como Tys’ača duš (Mil almas, 1858), en que amosa de forma sombría os costumes rusos nunha época previa á abolición da servidume; e Meščane (Os pequenoburgueses, 1877), aínda que tamén destacou no xénero dramático coa súa obra Gorkaja sud’ba (Un destino amargo, 1859).

PERSOEIRO

Fisiólogo. Investigou os procesos físicos da circulación sanguínea. En 1840 formulou a lei que relaciona a velocidade media dun líquido no interior dun tubo capilar coa área de sección do tubo, a presión e a viscosidade.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Coñecido como Il Salviati, fixo cartóns para mosaicos (Xenealoxía da Virxe, 1542, basílica de San Marco), participou na decoración do gran salón da Libreria Vecchia (1556) e decorou numerosas igrexas venecianas (Daniel e Habacuc, en Santa Maria della Salute, e Cristo con catro santos, en San Zaccaria).

GALICIA

Galeguista. Emigrou cos seus pais a Bos Aires, onde participou na fundación da Sociedade Nazionalista Pondal (1925) e colaborou coa Intersocietaria Gallega e a Irmandade Galega de Bos Aires. Na década de 1930 adheriuse á Federación de Sociedades Galegas, pero pouco despois foi expulsado. Foi membro do Consello de Galiza. Colaborou como xornalista en Fouce, A Nosa Terra, Opinión Gallega, Vieiros e no boletín do Consello de Galiza. Publicou Chuvia e outras narracións (1972) e deixou inédita a novela Historia dunha saudade.