"OCI" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 818.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Organismo constituído en Pontevedra a finais de 1953 co obxectivo de coordinar e impulsar as actividades de centros culturais e ateneos de carácter libertario. Contou con entidades adheridas en Vigo e nos seus arredores (Lavadores, Beade, Bembrive, Candeán, Sárdoma), Porriño, A Guarda, Cangas, Moaña, Vilagarcía e Pontevedra.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Federación creada en Madrid en 1900 coa finalidade de coordinar as sociedades obreiras de resistencia herdeiras do espírito da Federación Regional Española da AIT. Trala sede de Madrid, o seu comité residiu en Zaragoza e, a partir de 1905, na Coruña. Publicaba un boletín.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Periódico político aparecido na vila coruñesa de Fene a partir de setembro de 1988. De tendencia socialista e nacionalista, recollía as principais reivindicacións do Partido Socialista Galego-Esquerda Galega (PSG-EG).
-
VER O DETALLE DO TERMO
Tumor que se desenvolve a partir das células cromafínicas, que son as encargadas de sintetizar, almacenar e secretar a adrenalina e a noradrenalina, e que se localizan na medula suprarrenal ou en lugares aberrantes. A súa sintomatoloxía débese a un aumento importante das catecolaminas no sangue, e dá lugar a hipertensión, hiperglicemia e transtornos cardíacos, entre outros síntomas. Os tumores que derivan de células cromafínicas extramedulares denomínanse feocromocitomas extra-adrenais ou paragangliomas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Calidade de feroz.
-
-
Relativo ou pertencente ao ácido ferrocianhídrico.
-
Ácido que deriva formalmente do anión hexacianoferrato (II) [Fe(CN) 6 ] 4- .
-
-
ENTRADA LARGA
Nome xenérico dos sales que derivan do anión hexacianoferrato(II), de fórmula [Fe(CN)6]4-. Obtéñense tratando un sal de ferro(II) cun exceso de cianuro alcalino, segundo a reacción:
FORMULA
FeCl2+6KCN "Times New → 2KCl+K4Fe(CN)6
VER O DETALLE DO TERMO
Tratando un ferrocianuro soluble con Fe3+ obtense o ferrocianuro férrico ou azul de Prusia. A análise estrutural con raios X estableceu que o ión ferrocianuro se compón dun átomo de ferro envolto de 6 grupos CN- dispostos nos vértices dun octaedro regular, do que o átomo de Fe ocupa o centro. -
VER O DETALLE DO TERMO
Exploración do metabolismo do ferro dentro do organismo mediante isótopos radioactivos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
fibroblasto.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Ficobilina de cor azul que absorbe o máximo de luz entre os 625 e os 630 nm. Este pigmento é o responsable da coloración azul das bacterias que o conteñen.
-
VER O DETALLE DO TERMO
fitocenólogo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
fitocenoloxía.
-
VER O DETALLE DO TERMO
fitocenolóxico.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Nomós da rexión de Grecia Central, ao N do golfo de Corinto (2.120 km2; 48.884 h [1991]). A capital é Amfissa (7.156 h [1981]). É moi montañosa, con altitudes de máis de 2.000 m, e está formada por concas separadas por serras que se comunican por medio de desfiladeiros tallados polos ríos que son de réxime torrencial. A poboación, escasa, dedícase á agricultura e á gandería. A rexión foi habitada dende finais do Neolítico e durante a Antigüidade converteuse nunha rexión sagrada pola existencia no seu territorio do santuario de Delfos. Na súa expansión colonizadora fundou a cidade de Focea en Asia Menor. Posteriormente, a súa historia identificouse coa da cidade de Delfos.
-
-
Relativo ou pertencente aos fócidos.
-
Mamífero da familia dos fócidos.
-
Familia de mamíferos, da orde dos pinnípedes, á que pertencen as focas e os elefantes mariños.
-
-
PERSOEIRO
Historiador da arte francés. Os seus estudios abranguen, cunha mentalidade ensaística, dende a arte medieval ata o s XX. Das súas obras destacan Piranesi (Piranesi, 1918); L’art des sculpteurs romans (A arte dos escultores románicos, 1931), onde enunciou a lei do marco; La vie des formes (A vida das formas, 1934) onde, partidario da teoría cíclica dos estilos, detectou unha vida propia case biolóxica das formas artísticas no decurso da historia; e o ensaio inacabado L’an mil (O ano mil, 1942).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Golpe dado cos fociños.
-
Golpe recibido nos fociños.
-
Caída de fociños ao chan.
-
-
-
Parte sobresaínte da cara de certos animais onde están situados a boca e o nariz. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Non se fixo o mel para o fociño do porco”.
-
Parte da cara das persoas onde está o nariz e mais a boca, ou só o nariz.
-
Beizos dunha persoa, sobre todo cando son prominentes.
-
Rostro dunha persoa.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe que se estableceu en Melide. As súas armas traen, en campo de azul, un fouciño, de prata, con mango de ouro, mirando o flanco sinistro. Outra variante leva, en campo de sinople, dous fouciños, de prata, dereitos e postos en faixa.
-
GALICIA
Pintor e escultor. Entre as súas esculturas destaca un crucifixo de madeira de buxo que expuso en San Martiño Pinario (1875) e en San Clemente (1909). No eido da pintura destacan Autorretrato e Mesa revolta.
VER O DETALLE DO TERMO