"To" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ás aftas, causado polas aftas ou caracterizado pola presencia das aftas.

2. Doenza contaxiosa e epidémica que ataca a certos animais que, incidentalmente, tamén pode contraer o home, caracterizada por producir erupcións na mucosa bucal e nas inguas. Tamén se coñece co nome de glosopeda.

PERSOEIRO

Poetisa italiana. Deuse a coñecer no 1900 coa colección de poemas Leggenda eterna (Lenda eterna); posteriormente (1908) publica Nuove liriche (Nova lírica).

PERSOEIRO

Papa (535-536). Combateu o monofisismo, depuxo o patriarca Antimo de Constantinopla e xestionou sen éxito a paz entre Xustiniano e o Rei ostrogodo Teodato. Festa: o 20 de setembro na Igrexa latina e o 22 de abril na Igrexa ortodoxa grega.

PERSOEIRO

Papa (946-956). Sucesor de Martiño III. Apoiou a reforma de Cluny e realizou un labor de moralización e disciplina en Roma. Pronunciouse a prol de Otón o Grande contra Berengario II.

PERSOEIRO

Mozo romano de entre 15 e 18 anos que, en tempos do Emperador Aureliano, superou milagrosamente múltiples tormentos antes de sufrir martirio: botáronlle auga fervendo na barriga, arrincáronlle os dentes, colgárono polos pés sobre unha fogueira pero as lapas lambíano sen lle facer mal ningún. Os leóns do circo tamén se lle deitaron mansos aos pés. Morreu co peito atravesado por unha espada ou, segundo outra tradición, decapitado.

PERSOEIRO

Escultor grego a quen se atribúe o gladiador Borghese, conservado no Musée du Louvre.

PERSOEIRO

Compañeiro de Clemente de Ancira, con quen morreu mártir contra o 300. En Elx venérase un santo Agatanxo como fillo da cidade; sen embargo, pode tratarse dunha confusión co anterior. A súa festa celébrase o 23 de febreiro.

PERSOEIRO

Tirano de Siracusa (317-292). Tras loitar contra a oligarquía acadou o poder (317). Loitou contra os cartaxineses, desembarcando en África e poñendo en perigo a mesma Cartago, pero foi derrotado. De volta á súa terra, a súa crueldade provocou unha revolta. No ano 306 asinou a paz e no 305 proclamouse Rei de Siracusa, quedando o sur de Italia baixo o seu control.

1. Doutrina do ben.

2. Parte da ética que estudia o ben.

PERSOEIRO

Escritor grego. Renovou a traxedia reducindo as funcións do coro a intermedios líricos desligados da acción. Das súas obras (A flor, O banquete) só se conservan algúns fragmentos e títulos.

PERSOEIRO

Papa (678-681). Condenou o monotelismo e durante o seu pontificado espallouse a liturxia romana por Inglaterra. A súa festa celébrase o 10 de xaneiro.

1. Termo da xerga dos albaneis que corresponde ao concepto que designa a ‘acción e efecto de agarrar’.

2. Termo da xerga dos telleiros ou daordes que designa a ‘acción ou efecto de agarrar’.