"ues" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Québec ou aos seus habitantes.

2. Na-tural ou habitante de Québec.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, situado nos contrafortes da serra de Cazorla (6.006 h [2001]). A economía céntrase na agricultura, a gandaría e as industrias derivadas.

GALICIA

Pintor, fillo de Xaime Quessada e María Jesús Blanco Piñeiro. A súa pintura, próxima ao expresionismo abstracto, empregou un colorido exultante de tonalidades intensas e agresivas que o aproximou ao informalismo. Os seus espazos, imaxinarios e practicamente virtuais, reflicten unha atmosfera apocalíptica que consegue co emprego de patróns perforados, que permiten a superposición de cores. Os seus acabados son case industriais, xa que emprega lacas e cores metalizadas. Da súa obra destaca Blade Runner II (1997).

GALICIA

Pintor. Formouse na Escuela de Artes Aplicadas de Granada, na École Grand Chaumiére de París e na Academia Artium de Madrid. Foi director do obradoiro de pintura da Fundación Villabrille de Cedeira (1985-1989). Nas súas obras está presente a paisaxe (rural, urbana e mariña), xunto coa figuración. Destacan El Muro, Teixido, Ría Ferrol-Chinero, El barquero e Vendedora de lunas (2001). Cultivou tamén a escultura e realizou La espera (1996) para o paseo marítimo de Lira (Carnota).

GALICIA

Pintora, filla de Fernando Quesada Porto e Ana Legido Soto. Coñecida como Marieta Quesada, estudou Belas Artes en Sevilla e ampliou a súa formación cunha bolsa de paisaxe en El Paular (Segovia). Desde a figuración foi afondando na abstracción nunhas obras onde busca suxerir o contraste entre o material e o espiritual da realidade, polo que se sitúa entre o realismo e a maxia do surrealismo. Nas súas paisaxes destaca o tratamento da paisaxe onde, tras unha análise parcial do mesmo feita a través de distintas capas de veladuras, acada unha visión totalizadora. Realizou tamén bodegóns, retratos e murais, como o encargado polo concello de París para a fachada dun edificio do canal de San Martiño (1993). Das súas obras destacan La reina y su reino (1986), Autorretrato (1991), Tras el Cristo (1998), La Campiña, Invierno azul (2001), Desaliento (2003), Tormenta (2003) e Descendimiento (2004). Acadou unha ampla proxección...

GALICIA

Pintor. Destinado como funcionario de Facenda en Zamora (1953), nesta cidade comezou a súa carreira como pintor e a súa loita polas liberdades políticas. Durante a súa estancia formou parte da Asociación Zamorana de Bellas Artes e presentouse coa obra Enreixados á Exposición Nacional de Bellas Artes. A comezos da década de 1960 instalouse definitivamente en Vigo. Seguiu mantendo contacto coa súa cidade natal e formou parte dos Artistiñas que se reunían nunha taberna que foi coñecida como O Volter. Con eles realizou viaxes aos países nórdicos e a París, onde difundiu a súa obra. Relacionouse tamén con R. Otero Pedrayo e E. Blanco Amor. En Vigo, participou na Xunta Democrática e nas folgas obreiras e, coa chegada da democracia, abandonou a actividade política. Foi un dos fundadores do Ateneo de Vigo, asesor artístico de Caixanova e membro...

GALICIA

Pintor, gravador, debuxante, caricaturista e ilustrador. Publicou caricaturas en distintos xornais, como La Voz de Galicia, onde tivo unha sección fixa, e La Región, con temas de Ourense antigo, ademais de revistas como Leer. Cultivou a pintura ao óleo, esencialmente abstracta ou surrealista, e o retrato. Participou en diversas mostras colectivas, realizou tamén gravados e augafortes, pergameos para organizacións oficiais e ilustracións para libros, como Viaxe ao país dos contos e da poesía (1985), de Pura e Dora Vázquez; Oráculos para Cavalinhos-do-demo (1986), de Manuel María; e La obra narrativa de Vicente Risco (1987), de Antón Risco. Director da obra social de Caixa Ourense, foi o creador da Bienal Internacional de Gravado Julio Prieto Nespereira. A segunda edición da Bienal da Caricatura (1994) dedicoulle unha mostra antolóxica.

GALICIA

Pintor e caricaturista. Coñecido como Quesada, traballou como inspector xefe do servizo de vixilancia fiscal do Ministerio de Economía e Facenda de Vigo. Dedicouse principalmente ao caricaturismo político, comezando na revista Club Deportivo Orense, de cuxo equipo formou parte durante varios anos. Desde entón colaborou en xornais como Faro de Vigo (desde 1961), Arriba ou Pueblo, e en revistas como La Codorniz, La Actualidad Española, Cambio 16, Blanco y Negro ou Interviú. Como pintor cultivou o expresionismo, reflectindo sempre na súa obra a visión irónica da vida. Das súas obras destacan Máscara y viejo (1986), Tres figuras (1986), Dama en verde (1991), Caserío (1992) e La casa de la Ville (1998). Publicou os libros de humor Xente a esgalla (1981) e Quesadas...

GALICIA

Xornalista e empresario. Formado na Escuela Oficial de Periodismo de Madrid, traballou en La Región (1956) e Garbo (1958), e logo instalouse en Madrid, onde cofundou as axencias Radial Press (1962) e Delfos (1968), xunto con Alfonso S. Palomares. Director de Cambio 16 (1971), Ciudadano (1974-1978 e 1986-87), Posible (1974) ou Interviu (1979-1982), de novo con Palomares fundou (1985) e dirixiu (1986-1996) a revista Leer. En 1993 fundou Turismo y Aventura, que tamén dirixiu.

PERSOEIRO

Ilustradora, filla de Antonio Quesada Porto. Coñecida como Maife Quesada, foi unha das pioneiras na ilustración de libros infantís e xuvenís en lingua galega. Ilustrou, entre outros, os libros O día que choveu de noite (1985) de H. Villar Janeiro, O bosque animado (1987) de W. Fernández Flórez, A chave dos soños (1988) de A. García Tenreiro, Contos máxicos (1995) de X. A. Perozo, Cantarolas (1995), de A. Miranda e X. Neira Vilas, O colar do rei (1996) de O. Cordukes, As cinco amigas (2000) de M. Olavide, Cuentos de Maricastaña (2000), e A fada do abano verde (2004), de T. Núñez. Seleccionada como unha das mellores ilustradoras españolas na Bienal Internacional de Ilustración de Bratislava (1992, 1994, 1996) e integrante da Lista de Honor do III Premio Nacional CCEI de Ilustración (1992), recibiu o Premio Nacional de Pintura Infantil (1961), o Premio Arte Xoven de Galicia (1983, 1984) e o Premio...

PERSOEIRO

Conquistador e cronista. De familia nobre, en 1535 foi ás Indias Occidentais como xustiza maior de Santa Marta e ao ano seguinte dirixiu a expedición que ía remontar o río Magdalena. En 1538 iniciou a colonización do Nuevo Reino de Granada coa fundación das cidades de Santa Fe de Bogotá, Tunisia e Vélez. Foi mariscal e rexedor de Bogotá (1551) e adiantado de Nueva Granada (1568). Escribiu Compendio Historial, Relación de la conquista y los ratos de suesca e Antijovio.

PERSOEIRO

Militar. Participou na Guerra da Independencia contra Napoleón I Bonaparte e pasou despois ao campo absolutista. Combateu o goberno liberal (1820-1823) e mandou o exército realista de Nafarroa. Cando aconteceu o Motín de La Granja (1836), foi destituído dos seus cargos e asasinado por unha banda de amotinados.

PERSOEIRO

Economista francés. Representante da fisiocracia, defendeu que a riqueza das nacións estaba na agricultura. O seu traballo máis importante é o Tableau économique (1758), en que introduciu por primeira vez a idea de circulación, da que fixo diferentes versións. Foi un antecedente para a doutrina económico-política liberal, e sentou os principios do capitalismo.

PERSOEIRO

Pintor francés, fillo e discípulo de Pierre Quesnel , pintor de Xaime V de Escocia e de María I Stuart. Foi retratista da corte escocesa (Mary Ann Waltham, 1572) e en París obtivo un gran éxito como retratista na corte de Enrique III de Francia (Madamme de Chaverny, 1573?). Excelente debuxante (Enrique III (1575?), fixo para Enrique IV un plano de París para ser gravado.

PERSOEIRO

Teólogo. Durante a controversia do xansenismo, marchou a Bruxelas con Antoine Arnauld, de quen era discípulo. A súa obra principal foi Le Nouveau Testament avec Réflexions Morales (1699), onde desenvolveu a idea central da excelencia e a omnipotencia da graza de Xesús Cristo. A obra foi condenada por Clemente XI na bula Unigenitus (1713).

GALICIA

Artista plástico e escritor. De nome Xaime Quesada Porto, comezou a pintar de neno e iniciou a súa formación na Escola de Artes e Oficios de Ourense. Estudou na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando en Madrid (1956-1960), cidade onde entrou en contacto co grupo Acento. Obtivo unha bolsa para acudir á escola de paisaxe de El Paular (Segovia) e recibiu a medalla de ouro en paisaxe polas obras Beso e Tierras (1959). Partidario do internacionalismo da arte, empregada como medio de expresión cultural e compromiso social, iniciou, desde a década de 1960, a súa particular busca de novas formas de expresión, en Europa e Norteamérica, que derivaron na mestizaxe estética característica das súas obras. Cubismo, expresionismo, surrealismo, naturalismo, simbolismo, suprematismo, futurismo, orfismo, hiperrealismo ou academicismo foron algúns dos infinitos estilos que aplicou nas...

PERSOEIRO

Estatístico, matemático e astrónomo. Profesor en Gante e Bruxelas, dirixiu a construción do observatorio de Bruxelas, do que foi o seu primeiro director. Aplicou a teoría das probabilidades nas ciencias sociais e na antropometría, de onde xurdiu o concepto do home medio, central na súa teoría, para referirse ao conxunto das características máis comúns. Foi o primeiro en aplicar a estatística aos fenómenos sociais, base da socioloxía e do neopositivismo.