"AND" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Sarria baixo a advocación de santo André.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ramirás baixo a advocación de santo André.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Estrada baixo a advocación de santo André.

PERSOEIRO

Pedagogo. Potenciou un cambio de orientación na pedagoxía universitaria de acordo coas novas correntes educativas. Sobresaíu no campo da socioloxía da educación, a pedagoxía comparada, a pedagoxía cibernética e na teoría de sistemas. Escribiu Constantes y coincidencias pedagógico-bisociológicas (1969), Cibernética y educación (1969), Cibernética del aprendizaje (1976), La función del pedagogo en la sociedad actual (1979), Cibernética de lo humano (1984), Pedagogia de Tirant lo Blanc (1991) ou Relacions entre el cervell i la ment (1993).

PERSOEIRO

Actor. Despois de debutar no filme La miel (1979, de Pedro Masó, iniciou unha destacada carreira que lle levou tamén ao medio televisivo. Das longametraxes en que participou destacan Valentina (1982), Si te dicen que caí (1989, Premio Goya ao mellor actor), Amantes (1991), Belle Époque (1992), La niña de tus ojos (1998) e El lobo (2004).

PERSOEIRO

Realizador e operador cinematográfico húngaro. No seu primeiro filme Feldobottko (Pedra lanzada cara a arriba, 1967) rememorou as traxedias sociais na posguerra. Dirixiu tamén Holnap lesz fácán (Mañá teremos faisán, 1974), 80 huszár (80 húsares, 1978) e In memoriam Gyöngyössy Imre (1997). Dos seus documentais destacan Pergőtőz (Fogo a discreción, 1982-1983), en homenaxe aos soldados do segundo exército húngaro, inmolado durante a Segunda Guerra Mundial.

GALICIA

Historiador da arte. Ingresou na academia militar de Ávila e prestou servizos no corpo de intendencia. Establecido en València (1925), estudou a iconografía e a pintura medieval valenciana. Escribiu a serie La pintura medieval valenciana.

GALICIA

Mariño e erudito. En 1861 encargáronlle a formación da Academia de Administración da Mariña en Ferrol. Ocupou, entre outros cargos, os de ordenador do Arsenal de Ferrol, intendente de Ferrol e intendente xeral do ministerio da Mariña. Das súas obras destacan Estudios sobre la época céltica en Galicia (1867), Tratado de economía política (1870), Estudios sobre Galicia (1888), La cuestión obrera en Galicia (1893) e Efemérides ferrolanas: apuntes para la historia de Ferrol y sus cercanías (1904).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Abegondo baixo a advocación de santa María.

PERSOEIRO

Rei semítico de Acad (2371 -2316 a C). Fundou o reino e a dinastía de Acad. Copeiro de Ur-Zababa, rei da dinastía IV de Kish, alzouse contra el, tomou o poder e erixiu unha nova cidade, Acad ou Agadé. Venceu a Lugalzagissi, rei da dinastía III de Ur, e someteu despois a zona do Golfo Pérsico, ao S, e a rexión ocupada máis tarde por Asiria, ao N. Chegou, polo SL, ata Elam, derrotou a Subartu e penetrou ao N de Siria e quizais tamén en Asia Menor.

GALICIA

Relixioso. Profesou no convento beneditino de Samos, onde foi abade e xeneral da orde (1721), ademais de bispo de Jaca (1728) e Mondoñedo (1728-1751). Foi o primeiro en realizar a ofrenda ao apóstolo Santiago con Oración panegírica que en la solemme oferta que en nombre del serenísimo Príncipe de Asturias nuestro señor, tributó y dijo en su templo al Apóstol Santiago el Mayor... (1734). Escribiu tamén Manifesto canónico, legal y apologético... (1742).

DEPARTAMENTOS

Departamento da Costa de Marfil (1.880 km2; 108.090 h [1988]). A súa capital é Sassandra (8.401 h [1988]).

PERSOEIRO

Xurista e político. Fundou e foi o primeiro presidente de Alianza Liberal. Foi senador (1977-1979) e deputado (1979-1982). Escribiu Qué es la monarquía (1976) e Cuando la transición se hizo posible: el Contubernio de Múnich (1993).

PERSOEIRO

Cirurxián alemán. Especializado en cirurxía torácica, inventou e puxo en práctica a cámara pneumática de baixa presión (1903).

REXIÓNS

Rexión de Alemaña situada no land de Renania do Norte-Westfalia. É unha chaira duns 500 m que constitúe a marxe setentrional do macizo xistoso Renano. Unha das súas principais riquezas son os xacementos de chumbo, cinc e ferro.

PERSOEIRO

Lingüista suízo. Foi profesor de lingüística indoeuropea e de lingüística xeral en Xenebra e catedrático da École Pratique des Hautes Études en París. A dicotomía entre lingua (langue), o sistema de signos, e fala (parole), o acto concreto de cada individuo ao falar; a definición do signo como a combinacón dunha imaxe acústica (significante) e un concepto (significado); a distinción entre sincronía e diacronía; a análise da lingua como unha estrutura onde todo está en relación; o carácter arbitrario do signo lingüístico e a distinción entre as relacións sintagmáticas e as relacións paradigmáticas, son as súas principais achegas á lingüística moderna. Das súas obras destacan Mémoire sur le système primitif des voyelles dans les langues indoeuropéennes (1878), De l’emploi du genitif absolu en sanscrit (1880), pero sobre todo o Cours de linguistique générale considerado como o punto de partida do estruturalismo, que foi preparado polos seus discípulos...

FILOSOFOS

Filósofo e escritor. Influído por Nietzsche, os librepensadores e un certo anarquismo, ocupouse sobre todo das cuestións éticas. Desenvolveu unha intensa actividade en favor da paz en Euskadi. Das súas obras destacan os Apóstatas razonables (1976), Panfleto contra el Todo (1978), Invitación a la ética (1982, Premio Anagrama de ensaio), La tarea del héroe (1982, Premio Nacional de Literatura), Ética para Amador (1991), Sobre vivir (1994), El jardín de las dudas (1994), El contenido de la felicidad (2002), Los caminos para la libertad: Ética y educación (2003) e El gran fraude: sobre terrorismo, nacionalismo y progresismo? (2004).